ಸುಹಾಸ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಕರ್ವೆ ಬರೆದ ನಾಕು ಕವಿತೆಗಳು

ಅಂಬೋಣ

ಮನೆಗೆ ಸೊಬಗ ತರುವುದು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ
ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೆಳೆಸುವ ಹಬ್ಬದ ದೀಪ ಉರಿಸಿ
ಅಪರಿಚಿತರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಡಗಿದೆ ಶಬ್ದ ‘ಪರಿಚಿತ’
ತವರು ನಾಡು ಒಂದೇ ಇದರ ಹೊರತು ಬೇಕೇ ಬೇರೆ ಪರಿಚಯ?  || ೧ ||

ಮಳೆ ಹನಿಗೂ ಇರುವುದು ಪುಟಿದೇಳುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು
       ಧರೆಯ ಆಲಂಗಿಸಲು ಹೊರಟ ಇಂದ್ರಧನಸ್ಸು
ಎಲ್ಲರ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದ ಮನಸ್ಸು
       ಆಯೋಜಕರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು ಇದರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು || ೨ ||

ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಆಡಿ-ಬೆಳೆದ ಮಣ್ಣಿನ ನೆನಪು ಸುಮಧುರ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಿದ್ದರೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದೂರ
ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಾಗಮ ಒಂದು ರಸದೌತಣ
ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಂಬೋಣ || ೩ ||

Read More »

ಜಮುನ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? – ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ. ಅವರ ಕವನ

ಜೋಡಿಜಡೆಯ ಜಂಬಗಾತಿ, ಜಮುನಳೊಂದು ದಿನ
ಯೋಚಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ, ಕುಳಿತಳೊಂದು ಕ್ಷಣ !
ಊರಿಗೆಲ್ಲ ಜಾಣೆಯಿವಳು,ಹೊಳೆದಂತೆ ಮುತ್ತು
ಜಡೆಯನೆಸದು ನಡೆದಳಂದ್ರೆ, ಹುಡುಗ್ರಗೆಲ್ಲ ಮತ್ತು!

ನಡೆ ಚಂದ, ನುಡಿ ಚಂದ,ಇವಳ ಮುಖಾರವಿಂದ
ಹಾಡು ಹಸೆ ರಂಗೋಲಿಯೆಲ್ಲ,ಇವಳಿಗೆ ಮಹದಾನಂದ!
ಬಳುಕೊ ಸೊಂಟ, ತುಂಬು ಎದೆ, ಚೆಂದುಟಿಯ ಗಲ್ಲ
ಮೂರು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇವಳ ಸಾಟಿ, ಬೇರೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲ!

ಜಮುನ ರಸ್ತೆ ತುಳಿದಳಂದ್ರೆ,ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಬಿಜ್ಹಿ
ಯುವಕರಿರಲಿ ಮುದುಕರಿಗೂ, ಮೈಯೆಲ್ಲ ಬಿಸಿ!
ಶ್ವೇತವರ್ಣದುಡುಗಿ ಇವಳು,ತಮಗೇನೆ ಸರಿ
ಸ್ಪರ್ದೆಗಿಳಿದು ಕೊಡಿಸುವರು, ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಪಾನಿಪುರಿ!

ಸೂಟು ಬೂಟು ದರಬಾರು,ಬಂತು ದೊಡ್ಡ ಕಾರು
ಕಣ್ಣಮಿಂಚು,ಕುಡಿನೋಟ, ಕೆಂಪಗಾದ್ಲು ಜಮುನ!
ಚಾಕಲೇಟು, ಕನ್ನಡಕದ, ಹುಡುಗನೆಸರು ಹರಿ
ನಿರಾಶರಾದ ಗಂಡುಗಳು ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು, ‘ಠಕ್ಕ ನರಿ’!

ಊರಿಗೂರೆ ದೊಡ್ಡಗುಲ್ಲು, ಇವಳ ಮದುವೆ ದಿನ
ಊಟಬಿತ್ತು, ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು , ಕುಳಿತವ್ರೆಷ್ಟು ಜನ!
ಫಾರಿನ್ ಗಂಡು, ಸಂಬ್ಳದ್ ಕೊಂಬು ,ಬೀಗಿದ್ರು ತಾಯಿ -ತಂದೆ
ಅಂದು ಕೊಂಡ್ಲು ಜಮುನ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವೆಲ್ಲ ಒಂದೆ!

ಏರೋಪ್ಲೇನು,ಕಾರು,ಮನೆ ಎಲ್ಲದರ ಭರಾಟೆ
ವರ್ಷ ಕಳೆಯೊದ್ರಲ್ಲಿ, ಇಳೀತು ಎಲ್ಲ ಗಲಾಟೆ!
ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಗಂಡ, ಒಂಟಿ ಬದುಕು ಇದು ಪರದೇಶ
ನೋಡೋವ್ರಿಲ್ಲ, ಕೇಳೋವ್ರಿಲ್ಲ, ಇವಳ ಮನದ ಕ್ಲೇಶ !

ಮದುವೆ,ಮುಂಜಿ,ಪೂಜೆ ಶಾಸ್ತ್ರ,ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ‘ಹಲೋ’ಅಂದ್ರೆ, ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು ಎಲ್ಲ!
ಎಲ್ಲ ಉಂಟು ಆದರೇನು ಮನಸಿಗಿಲ್ಲ ತೃಪ್ತಿ
ಕೃತಕ ಆಡಂಬರದ ಮಾತುಕತೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಸ್ತಿ!

ನೆನದಳವಳು ಮನದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಿಟ್ಟ ಊರು
ನೆಲ್ಲಿ, ನೇರಳೆ,ಹಲಸು, ಮಾವು, ಬೇಲ,ತೆಂಗು-ಕಂಗು
ತುಂಬೆ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಮಲ್ಲೆ,ಜಾಜಿ, ಪಾರಿಜಾತ
ಜಲಜ,ಕುಮುದ, ಶಾರದೆ ಮತ್ತು ಸುಜಾತ

ಹಲ್ಲು ಗಿಂಜಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ, ಗಮ್ಮನೆಯ ರಾಜೇಶ
ಕುಮಾರ, ಸೀನ, ಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಕರೀ ಸತೀಶ !
ಶಿಳ್ಳೆ ಶೀಟಿ ಚುಡಾಯಿಸೋ ಕುಚೋದ್ಯದಾಟ
ಕಳ್ಳನೋಟ,ಹಲ್ಲುಕಿರಿತ,ಕೇಳಿದ್ಯಾರು ಮೇಷ್ಟ್ರ ಪಾಠ?

ಬಂದು ಬಳಗ, ತಾಯಿ ತಂದೆ ,ಅಜ್ಜಿ ತಾತರ ಅಕ್ಕರೆ
ಅಣ್ಣ, ತಂಗಿ, ಗೆಳತಿಯರ, ಮಾತು ಬಲುಸಕ್ಕರೆ!
ಸೂಟುಕೇಸು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟ್ರೆ, ಬಾಯ್ಗೆ ಬಂತು ಹೃದಯ
ಅನ್ಯರೆದುರು ಗೆದ್ದ ಭಾವ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೇವ!