ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತೇಲುವ ವಿಮಾನಗಳು

ಈ ವಾರ ಅನಿವಾಸಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲೇಖನಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೋಟ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ ಲೆಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವರದಿ. ಎರಡನೆಯದು, ಯೋಗಿಂದ್ರ ಮರವಂತೆಯವರ ಲೇಖನ. 
 
ಎಂದಿನಂತೆ, ಕಣ್ಣೋಟದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು – ಈ ವಾರದ ಚಿತ್ರಗಳು ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ನ ಶಾಂತಲಾ ರಾವ್ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದವು. ಮೊಬೈಲ್ ತಂತ್ರ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಅದರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಶಕ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಅದರ ಎರಡು ಉದಾಹರಣೆ ಶಾಂತಲಾ ಅವರ ಫೋಟೋಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಧಾರವಾಡದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಬರೆದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಅನಿಸಿಕೆ. 

 

 
ಸವಿಗಾನದ ರಸದೌತಣ 

ಬಾಳೆಎಲೆ. ಅನ್ನದ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿ ಸಾರು. ಆಚೆ ಈಚೆ ಕೋಸುಂಬರಿ, ಪಲ್ಯ, ಹೋಳಿಗೆ, ಹಯಗ್ರೀವ; ಪೂರಿಯ ಜೋಡಿ ಮಾವಿನ ಶೀಕರಣೆ. ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ ಬಡಿಸುವ ಉಪಚಾರ. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಕೈಯಾಯ್ತು, ಬಾಯಾಯ್ತು. ಬಾಳೆಎಲೆ ಕೀಸಿ-ಕೀಸಿ ಉಂಡವರೇ ಎಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ನಾಲ್ಕನೇ ಪಂಕ್ತಿಯಾದರೂ ಉಪಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವಸರವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ನೆಂಟರೂ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಯಾರ ಮನೆ ಮದುವೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು, ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ (೨೭/೪/೧೯) ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದ ಲೆಸ್ಟರ್ ಊರಿನ ಕನ್ನಡಿಗರು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಸಂಭ್ರಮ. ನೂರಾರು ಸಂತೃಪ್ತ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಕರ ಆಲೋಚನೆ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು.

 

ಔತಣ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಒತ್ತೊತ್ತಿ ತುಂಬಿದರೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ತುಂಬಿದ್ದು, ಸ್ಥಳೀಯ ಕಲಾವಿದರ, ಬಹುವಿಧದ ನೃತ್ಯ, ಹಾಡುಗಳು. ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸಿಹಿ-ಕಾರ-ಕಾಪಿ. ಇವೆಲ್ಲ ಸಂಜೆಯ ಮುಖ್ಯ ಅಂಕಕ್ಕೆ ಪೀಠಿಕೆ.

 

ಅದು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇಂದಿನ ಅತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕ ವಿಜಯ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡದವರ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ. ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಮುಂಬೈಗೆ ಹಾರಿ, ಸಾವಿರಾರು ಜಾಹಿರಾತುಗಳ ಜಿಂಗಲ್ಸ್ ಹಾಡಿ, ಎ. ಆರ್. ರಹಮಾನರ ‘ಜೈ ಹೋ’ ಹಾಡಿನ ಮೊದಲ ಸಾಲು ಹಾಡಿ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತರಾದ ವಿಜಯ ಪ್ರಕಾಶ್, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹಾಡು; ಟಿವಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ನಿರೂಪಣೆ, ಜಡ್ಜ್, ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅವಶ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ, ಕಲೆಯನ್ನು ಹಂಚುವ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅವರ ವೃತ್ತಿಪರತೆ. ಅಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಯೋಜಕರಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಓಗರ ರೆಡಿ ಫುಡ್ಸ್ ಮಾಲೀಕರು ಸಹ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ವಿಜಯ ಪ್ರಕಾಶರ ಒತ್ತಾಸೆಗೆ ಒಪ್ಪಿ ಬಂದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಒಂದು  ನಿಮಿಷ ಮೌನದೊಂದಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಶೋಕಕ್ಕೆ ಸಭೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿತ್ತು.

 

ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಜಯಪ್ರಕಾಶರ ಜೊತೆಗೆ ಅನುರಾಧ ಭಟ್ ಮತ್ತು ಶಶಿಕಲಾ ಇದ್ದರು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕರಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಸರು ಮಾಡಿದವರೇ. ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹರಿದ ಹಾಡುಗಳ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಭಿಕರು ಕುಣಿದು, ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತ ನೆನೆದರು. ಲಘು ಹಾಸ್ಯದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಭಿಕರನ್ನು ಛೇಡಿಸುತ್ತ, ಉತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಜಯಪ್ರಕಾಶರ ಶೈಲಿ ಅವರ ಕಂಠದಷ್ಟೇ ಅಪೂರ್ವ.

 

ಬೇರೆ-ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೂ, ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ಮೆರೆಸುತ್ತಿರುವ ವಿಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡತನವನ್ನ ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿ, ಹಂಚುತ್ತಿರುವ ಸಭಿಕರ ನಡುವೆ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಂದನ, ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ತವರಿಗೆ ಮರಳಿದ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರಿಬ್ಬರು ಯಾರಿಗೆ ಅಮ್ಮನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಗೆದ್ದದ್ದು ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ.

 

 

 

———————————————–

ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತೇಲುವ ವಿಮಾನಗಳು

ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಮರಸವ ಮರೆತು ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಾನವ ತನಗೆ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ದೊರೆತ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಿರಿಯನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಯಂತ್ರಗಳ ಶಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕು ಅವು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅವನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ-ಪುಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಿ, ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಹಾರಿದ ಯಂತ್ರದ-ಹಕ್ಕಿ ಆಗಸದ ದಾರಿ ತೆರೆದು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಹಾರಾಟದ ಕೊನೆಗೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಹಾರುವ ಜನ ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚಿದ ವಿಮಾನಗಳು ನುಂಗಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ,  ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳ ಎತ್ತೆತ್ತರದ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಲೆಕ್ಕವೂ. ಹೀಗೆ, ಮಾನವ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಯ ನಡುವಿನ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನ ಯಂತ್ರದ-ಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಯೋಗೀಂದ್ರ ಮರವಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅನಿವಾಸಿಯತ್ತ ಹಾರಿದ್ದಾರೆ.

ಯೋಗೀಂದ್ರರು, ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ವಿಮಾನ ತಯಾರಾಕ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಉದ್ಯೋಗಿ. ಇವರ ಬರಹಗಳು ಕನ್ನಡದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ.ಕಾಮ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ, ಉದಯವಾಣಿ ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷಾಂಕದಲ್ಲಿ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧವೊಂದಕ್ಕೆ ಬಹುಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. 
_______________

image.pngಇದು ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್. ಇಲ್ಲೊಂದು ವಿಮಾನ ಕಚೇರಿ. ಅದರೊಳಗಿನ ಹಲವು ಕಟ್ಟಡಗಳು,ಅವುಗಳಲ್ಲಿ  ಹಲವು ಕಿಟಕಿಗಳು.ಅವುಗಳಲ್ಲೊಂದು ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು. ಎಲ್ಲರ ಅನುಭವದ  ಕಿಟಕಿಗಳ ಹಾಗಿನದೇ ಇದೂ ಒಂದು, ಹೊರಗಿನದನ್ನು  ತೋರಿಸುವ ಕಾಣಿಸುವ ಕೇಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಇದಕ್ಕೆ, ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೇ. ಎಷ್ಟು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಷ್ಟು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಿತಿ ಪರಿಧಿ ಇದೆ. ಈ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಿಮಾನಗಳೇ  ಕಾಣಿಸುತ್ತವೋ  ಕೇಳಿಸುತ್ತವೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ನನಗೆ. ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳೂ ಕಾಣಿಸಬಲ್ಲವು ಸದ್ದುಗಳು ಕೇಳಿಸಬಲ್ಲವು. ವಿಮಾನಗಳು ಕಚೇರಿಯ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಇರುವ ಇಳಿಯುವ ಪಥದಿಂದ (ರನ್ ವೆ)  ಆಕಾಶವನ್ನು ಸರಸರನೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಕಲಿಸಿದರೋ ಇವಕ್ಕೆ ಹತ್ತುವುದು ಇಳಿಯುವುದು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಏಣಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಳಿಯುವಾಗ ಎಡವುವ ನಾನು ಈ ವಿಮಾನಗಳು ಕಾಣದ ಗಾಳಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣತಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಳಿಯುವುದನ್ನು ಅವಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೆನೆ. ನಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಯ ಶಾಖೆಗಳು ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ ಸ್ಪೇನ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದು  ಇಲ್ಲಿನವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ವಿಮಾನಗಳ ಮೂಲಕವೇ ನಿತ್ಯವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ . ಆಸುಪಾಸಿನ ಕೆಲವು ಹವ್ಯಾಸಿ ವಿಮಾನ ಚಾಲಕರು ಪಾತಿದೋಣಿಯಂತಹ (ಸಣ್ಣ ದೋಣಿ) ಪುಟ್ಟ ವಿಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ರನ್ ವೆ ಬಳಸಿ ಮೇಲೆ ನೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್ ನ ಪೊಲೀಸರು ಊರಿನ ಮೇಲೆ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಡಲು ಬಳಸುವ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಗೆ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯೇ ನಿಲ್ದಾಣ. ಮತ್ತೆ ಅಪಘಾತ ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು  (air ambulance) ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್ ನ   ನಗರಸಭೆ ಬಳಸುವ  ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ರನ್ ವೆ ಸುತ್ತಲಿನ ವಿಶಾಲ ಬಯಲಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು  ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ (2003ರಲ್ಲಿ ) ಕೊನೆಯ ಹಾರಾಟ ಮುಗಿಸಿ  ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು “ಕಾಂಕರ್ಡ್” ಚಕ್ರಗಳನ್ನು  ನೆಲದಲ್ಲಿ ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಹೂತಿದೆ. ಬಾಣದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ ಇಚ್ಚಾಮರಣಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಅದರದು .”ಕಾಂಕರ್ಡ್” ವಿಮಾನ ನೋಡಲೆಂದೇ ಬಸ್ಸು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರವಾಸ ಬರುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಶಬ್ದದ ವೇಗದ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ “ಕಾಂಕರ್ಡ್”ಗೆ  ನಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಹಾರಿ ಇಳಿಯುವ ಪುಟ್ಟ ವಿಮಾನಗಳ ನಡಿಗೆ ಓಟ ವೇಗ ನೋಡಿ ಬಿಳಿ ಮೀಸೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ , ಕೆನ್ನೆಯ ಸುಕ್ಕಿನ ಒಳಗೆ ನಗೆ ಬರುವುದುಂಟು. ರನ್ ವೆ ಗೆ ಅತಿ ಹತ್ತಿರದ ಕಟ್ಟಡದ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ನನಗೆ ವಿಮಾನಗಳ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಗಳ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪಟಪಟ ಸದ್ದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಯ್ ಗುಟ್ಟುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವಿಮಾನ ಏರಿ ಇಳಿಯುವಾಗ ಮಾಡುವ ಸದ್ದಿಗೆ ಇದೇನು ನಮ್ಮ ಕಟ್ಟಡದ ಮೇಲೆ ಎರಗಿತೋ ಏನೋ ಎಂದು ಹೆದರಿ ವಿಮಾನ ಇಳಿಯುವವರೆಗೂ ಕಣ್ಣು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೂರಾರು ಏಕರೆಗಳಷ್ಟಿರುವ ಕಚೇರಿಯ ಮೇಲಿನ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ ನಾವು ವಿಮಾನ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ಗಳೆನ್ನುವ ‘ಪಕ್ಷಿ’ ಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿ ಕೇಳಿ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲ ಪಕ್ಷಿ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಂತೆಯೇ ವಿಮಾನಗಳ ಸದ್ದು ದೂರದ ನೋಟದಿಂದಲೇ ಇದು ಇಂತಹದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಬಲ್ಲವರಿದ್ದಾರೆ. ಮೊಂಡು ಮೂಗಿನವು, ಉದ್ದ ರೆಕ್ಕೆಯವು, ಡೊಳ್ಳು ಹೊಟ್ಟೆಯವು, ಅಗಲ ಬಾಲದವು ಹೀಗೆ ತರ ತರಹದ ವಿಮಾನ ಹಕ್ಕಿಗಳು! ವಿಧ ವಿಧದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೂಗಿನಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತರದ ವಿಮಾನಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಸದ್ದು ಕೇಕೆಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವ, ಕಿವಿ ಹಿಡಿಯದಷ್ಟು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾರುವ ವಿಮಾನ, ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋರಾಟ ವಿಮಾನ ಎನ್ನುವುದನೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ಶುಭ ಅಶುಭಗಳ ಶಕುನ ಹೇಳುವವರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆ ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಿಮಾನಗಳೂ ಸರಿ ಸುಮಾರಿಗೆ ಒಂದೇ ಸಂತತಿಯವು ಆಗಿ ಕಂಡರೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ಎಂದೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ವಿಮಾನಗಳು ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮವು ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ .

image.png

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹಾರಲು ಕಲಿಸಿದ್ದೇ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅಲ್ಲವೇ? ಅಲ್ಲವೆಂದು ಮನುಷ್ಯರು ಹೇಳಿದರೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ನಂಬಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.   ಶತಮಾನದ ಹಿಂದೆ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಸಾಹಸಿಗಳು ಕನಸುಗಾರರು ದೊಡ್ಡ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಎಡ ಬಲಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನೆಗೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದರು .ಅಂತಹವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹಾರದೇ ಬಿದ್ದರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತುಸು ದೂರ ನೆಗೆದು  ತೇಲಿದರು. ಕೆಲವು ಕಾಲದವರೆಗೆ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರಿಯಿತು ಕೂಡ. ಇದು ರೈಟ್ ಸಹೋದರರ ಯಂತ್ರಚಾಲಿತ ವಿಮಾನ ಆಕಾಶವನ್ನು ಏರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲಿನ ಕತೆ. ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ  ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದ ಮನುಷ್ಯ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹೊಡೆದ ನಕಲು – ವಿಮಾನ. ಎಷ್ಟು ಚಂದದ ನಕಲೇ ಆದರೂ ಅಸಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸುಲಲಿತ , ಸರಳ , ಪರಿಸರ-ಸ್ನೇಹಿ ಹಾರಾಟ ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಎಂದೂ ದಕ್ಕಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ವಿಮಾನಗಳು ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನವೂ ಅದರ ಆಘಾತ, ಸದ್ದು, ಮಾಲಿನ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಂಜುತ್ತ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಬದುಕಬೇಕಾಗಿರುವುದೂ  ಅನಿವಾರ್ಯ. ಆದರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದಾಗಿ ವಿಮಾನಗಳ ಬದುಕೂ ಸುಭದ್ರ ಆಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರುವಷ್ಟು ದಿನವೂ ವಿಮಾನಗಳು ಜೀವ ಭಯದಲ್ಲಿ ತತ್ತರಿಸುತ್ತ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಆಘಾತ (bird strike) ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಾರಕವಾದದ್ದು.  ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೆಜಿ ತೂಕದ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯೋ ವಸ್ತುವೋ  ಘಂಟೆಗೆ ನೂರೈವತ್ತು  ಮೈಲಿವೇಗದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಗಟ್ಟಿಯ ಲೋಹಕ್ಕೆ ಬಡಿದರೆ ಹಕ್ಕಿ ಸಾಯುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಲೋಹವೂ   ಘಾಸಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವ ವಿಮಾನದ ಘಾತ ಹಕ್ಕಿಗೂ ವಿಮಾನಕ್ಕೂ ಎರಡಕ್ಕೂ ಆಪತ್ಕಾರಿಯೇ. ಹೀಗೆ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ಹಕ್ಕಿ ಅಥವಾ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪು ಛಿದ್ರವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಬಡಿದ ಜಗದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಘಾತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ವಿಮಾನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಆಘಾತದ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಒಂದು ವಿಭಾಗ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸಮೂಹ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿರುವ ಅಥವಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆಗೆ, ಎಂಜಿನ್ ಗೆ ಬಡಿದು ಅಪಘಾತಗೊಂಡ ವಿಮಾನಗಳ ಉದ್ದದ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಇದೆ. ವಿಮಾನಗಳ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗಾತ್ರ ತೂಕ ಬಗೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ  ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗೊಂದು ಆಘಾತ ಆದರೆ ವಿಮಾನ ಎಷ್ಟು ತುರ್ತಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಸೇರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಪರಿಗಣನೆ ಇರುತ್ತದೆ .

image.png

 

ವಿಮಾನಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟ ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದ ವಿಮಾನದ ಆಘಾತಕ್ಕೋ, ಶಬ್ದಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ವಿಮಾನ ಉಗುಳುವ ಹೊಗೆಗೋ ಬಲಿಯಾಗಿ ಉರುಳಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟವರು ಒಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದವರೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾರುವ ವಸ್ತು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಹುಟ್ಟಲು ಮರದ ರೆಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಮಾತಾಡುವ ಒಂದು ಗಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣು ಹಕ್ಕಿಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಕು. ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳ ಸಹಜ ಸುಂದರ ಹಾರಾಟ ಶುರು ಆಗಲು ಬಲಿತ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅವುಗಳ ಸುಲಲಿತ  ಚಲನೆ ಅಷ್ಟೇ ಬೇಕು. ಹಕ್ಕಿಯೊಂದರ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ತಾನೂ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ವಿಮಾನವೊಂದು ತಯಾರಾಗಲು ವರ್ಷಗಳ ಸಮಯ ಮತ್ತು ದುಡಿತ ಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಆ ವಿಮಾನಗಳು ನೆಗೆಯಲು ತೇಲಲು ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೂ ಬೇಕು. ಒಂದೇ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ  ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಮಾನಗಳ ನಡುವೆ ಎಷ್ಟು ಹೋಲಿಕೆಗಳು  ಹಾಗು ಎಷ್ಟು ವಿರೋಧಗಳು. ತಾವು ಹಾರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮಂತೆ ಹಾರುವ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ಆ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಬರಬಹುದಾದ ಆಪತ್ತು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಮಾನವನ್ನು ಅಂದು  ನಿರ್ಮಿಸಿದವರು ತಾವು ಅನುಕರಿಸಿದ ಗುರು, ಹಕ್ಕಿಗಳೇ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡಬಹುದು ಎಂದೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

__________________________________________________________________________________
ಕಣ್ಣೋಟ
image.png
ಶರಣ್ರೀ 🙏!

 

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚಲನ ವಲನ ಎಲ್ಲ ಆ ಸೂರ್ಯಾನ್ಮ್ಯಾಲೇ ನಿರ್ಭರ ಅಲ್ಲರೀ ? ಆ ಸೂರ್ಯಾ ತನ್ನ ಬೆಳ್ಕನಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಮ್ಯಾಲೇ ಎಷ್ಟ್ ಛಂದ್ ಛಂದ ಬಣ್ಣ ಬಳೀತಾನೋ ಅಷ್ಟ ಛಂದ ಬಣ್ಣದ ಆಟಾ ಮುಗಿಲ್ನ್ಯಾಗ ಆಡ್ತಾನಾ.

 

ಹುಟ್ಟಬೇಕಾದ್ರ ಒಂದ್ ಥರಾ ಛಂದ್ಇದ್ರ ಮುಳಗಬೇಕಾದ್ರ ಇನ್ನೊಂದ್ ಥರಾ ಛಂದ್ ನೋಡ್ರಿ. ಇಳಿಯೋ ಸೂರ್ಯ ಒಂದ್ ಅಧ್ಭುತ ಸಂದೇಶ ಕೊಡ್ತಾನ ನಮಗೆಲ್ಲ! ಅದೇನಪಾ ಅಂದ್ರ ‘ಏರಬೇಕಾದ್ರ ಎಷ್ಟ್ ಖುಷಿ ಇರ್ತೇತ್ಯೋ ಇಳಿಬೇಕಾದ್ರು ಅಷ್ಟ ಖುಷಿ ಇರ್ಲಿ ‘ ಅಂತ! ಜೀವನಾ ಅಂದ್ರ ಏರೋದು ಇಳಿಯೂದು ಅಲ್ಲೇನ್ರಿ? 🙂

 

ಸೂರ್ಯಾಸ್ಥ ನೋಡೂ ಎಷ್ಟ್ ಜಾಗಾ ಅದಾವ್ ಅಲ್ರಿ? – ನಮ್ಮ್ ‘ಆಗುಂಬೆಯಾ ಪ್ರೇಮಸಂಜೆಯಾ’ ಹಾಡ್ ನೆನಪಾತ್ ರೀ 😀 ಅದೂ ವಸಂತ ಋತು ಬಂದ್ರಂತೂ ಹಬ್ಬಾನ ಹಬ್ಬಾ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ಥ ಛಂದನೋ ಏನ್ ಸೂರ್ಯ ಮುಗಿಲಿನ ಎತ್ತರಕ್ಕ ಏರಿದ್ದು ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಆಗಿ ಅರಳಿದ್ದ ಹೂವು ಹುಲ್ಲು ಛಂದನೋ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಂಗಿಲ್ಲ !

 

ಇದನ್ನ ನಾನು ನನ್ನ ಸೇರಿಹಿಡದೇನಿ ನೋಡ್ರಿ!

image.png

 

image.png
__________________________________________________________________________________
ವಿ.ಸೂ: ಇಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಲೆಕ್ಕದ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮುಗಿಯಿತು. ಲೇಖನಗಳು, ಕವನಗಳು, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು, ಆಗಾಗ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತು, ಮತ್ತೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ಟೀಕೆಯ ಚುಚ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಲಹಿದ ಅನಿವಾಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಮತ್ತು ಲೇಖಕ ಬಳಗಕ್ಕೆ ನನ್ನ ವಿನಮ್ರ ನಮನಗಳು. ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಂಡ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ತಿದ್ದಿದ ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಿರಿಯ ಅನಿವಾಸಿ ಸಂಪಾದಕ ತಂಡಕ್ಕೆ ಧನ್ಯತೆಯ ನಮನಗಳು. ಅನಿವಾಸಿಯ ಈ ತಾಣ ಬೆಳೆಯಲಿ; ಬರುವ  ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯುಕೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕಲಿಸಿ, ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತ … Good Bye for now.

 

Advertisements

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ ೨: ಉಳಿಸುವ, ಬೆಳೆಸುವ ಯಾನ

ಯುಕೆಯಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ ೨: ಉಳಿಸುವ, ಬೆಳೆಸುವ ಯಾನ 

ಸಂಪಾದಕರ ನುಡಿ 
ಮೂವತ್ತೇಳು ವರ್ಷ. ೧೯೮೩ರಲ್ಲಿ ಐದೋ-ಹತ್ತೋ ಜನ ಸೇರಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಯುಕೆಗೆ ಈಗ ಮೂವತ್ತೇಳು ವರ್ಷ. ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನ ಕಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆಸಿ, ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಹಂಬಲ, ಸೇವೆಗಳು ಈ ಸಂಘವನ್ನ ಪೋಷಿಸಿವೆ.  ಇಂದು ಅದು ೭೦೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸದಸ್ಯರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಸ್ಥೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ , ಒಂದು ಚಾರಿಟೇಬಲ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಯುಗಾದಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರನ್ನ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆ ಈ ವರ್ಷ ಉತ್ತರ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಡೋಂಕಾಸ್ಟರ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ – ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೩ರಂದು – ನಡೆಯಿತು. ಇದರ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಯಾರ್ಕ್-ಶೈರ್ ಸದ್ಯಸರದ್ದು. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವರದಿ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗದಂತೆ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೪ಕ್ಕೆ ನಡೆದ ತಾಯಿಸಾಹೇಬ ಸಿನೆಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವರದಿ, ಈ ವಾರದ ಅನಿವಾಸಿಯಲ್ಲಿ. ಅಗ್ರ ವರದಿ ಬರೆದು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪಿಸಿದ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಮಹೇಂದ್ರಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮನಸೂರೆಗೊಂಡ ‘ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮ’ ನೃತ್ಯ ನಾಟಕದ ತಯಾರಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಶಿವಪ್ರಸಾದರಿಗೂ ಮತ್ತು  ತಾಯಿಸಾಹೇಬ ಸಿನೆಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವರದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿಯವರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದ. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಮತ್ತು ದೇಸಾಯಿಯವರು ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಹಳೆ ತಲೆಗಳು. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಹೊಸ ಅಲೆ. ಹಳೆಯವರು ಬೆಳೆಸಿದ್ದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊಸಬರ ಮೇಲಿದೆ.
ಇವೆರಡರ ಜೊತೆಗೆ, ಈ ವಾರದಿಂದ ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಚಿತ್ರಗಳ ವಿಭಾಗ. ಇದರ ಉದ್ದೇಶ, ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ವೇದಿಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಮತ್ತು ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವದು. ಟೆಲ್ಫರ್ಡ್ ನಿವಾಸಿ, ವೈದ್ಯ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಪತ್ತಾರರ ಚೈತ್ರದ ಹೂಗಳ ಚಿತ್ರ ಈ ವಾರ.  ಚಿತ್ರಗಳ ಹರಿವು ಇರುವವರೆಗೆ ಈ ಚಿತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸಂಕಲ್ಪ. ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಭರವಸೆ ಸದ್ಯಕ್ಕಿದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಿನ್ನೊಟ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಈ ಬಳಗದ ಹಿರಿಯ ಚೇತನ ಸ್ನೇಹ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು “ಎಷ್ಟೇ ಜನ ಸೇರಲಿ, ಆದರೆ ಬಳಗದವರಂತೆ ಬೇರೆಯಬೇಕು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ” ಎಂದ ಆಶಯ-ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನ, ಡೋಂಕಾಸ್ಟರ್ ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿಜವಾಗಿಸಿತ್ತು.
_________________________________________________________________________
ಅಗ್ರ ವರದಿ: ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಮಹೇಂದ್ರಕರ್ 
image.png
ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಯುಕೆ ನಡೆಸುವ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ  ಆಚರಣೆ,  ಈ ವರ್ಷ ಬಳಗ ಹುಟ್ಟೂರು ಎನ್ನಬಹುದಾದ  ದಕ್ಷಿಣ ಯಾರ್ಕ್ಶೈರ್ (yorkshire ) ನ  ಡೋಂಕಾಸ್ಟರ್ (Doncaster) ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ  ಏಪ್ರಿಲ್ ಹದಿಮೂರು, ಶನಿವಾರದಂದು ಆಯೋಜನೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದ  ಅಪ್ರತಿಮ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಗಾಯಕಿ ಎಂ ಡಿ ಪಲ್ಲವಿಯವರು ಅಥಿತಿಗಳಾಗಿ ಆಗಮಿಸಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮೊದಲೇ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಯುಕೆಯ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವವರಿದ್ದರು.
ಅಂದು ಮುಂಜಾನೆ  ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ನಾನು  ನಗರದ "ಡೊಮ್ "  ಬಳಿ ಬಂದು ಸೇರಿದಾಗ  ಎದುರಾದ ತಿಳಿಬಿಸಿಲಿನ ನಸುನಡುಕ , ಸೂರ್ಯನು ಚಳಿಗಾಲದ ನಿದ್ದೆಯ ಜೋಂಪಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ತನ್ನ ಪ್ರಖರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಪರದಾಡುತ್ತಿರುವನೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಕೆಲ ಘಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಯಾದ ಮೆದು  ಚಳಿಯು, ಹೊಟ್ಟೆಯು  ಹಸಿವಿನಿಂದ ಚಟಪಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಕಾರ್ ಪಾರ್ಕಿನಿಂದ ಡೋಮ್ ಒಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತಯೇ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿದ ಚೌ-ಚೌ ಭಾತ್ ಪರಿಮಳ, ಹಸಿವಿನ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಒಡನೆ  ಊಟದಮನೆಯ ಕಡೆ ನಾವು ಧಾವಿಸನುವಂತಾಯಿತು . ರುಚಿಕರವಾದವಾದ ತಿಂಡಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಯಾದ ಕಾಫಿಯ ನಂತರ ನಾವು ಮುಖ್ಯ ಸಭಾಂಗಣದ ಕುರ್ಚಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದೆವು.
ಔಪಚಾರಿಕ ಉದ್ಘಾಟನೆ, ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಭಾಷಣದೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಚಾಲನೆ ದೊರೆಯಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು  ಈಗಿನ ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೊರತೆಗೆ ಕಾರಣಗಳೇನು ಎಂಬುದರಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದರು.  ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು , ಗರಿಗೆದರಿದ್ದು  ಮದರಾಸಿನಲ್ಲಿ. ಸಿನೆಮಾಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಮನೆಮಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿದ ನಂತರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗ ತೊಡಗಿದ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಕರ ಒಡತನದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿತರಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಾಲೆಳೆಯತೊಡಗಿದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಗಳಿಗೆ ದೊರಕುವುದು ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿಷಾದ ಪಟ್ಟರು.  ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ,  ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ,  ಸುಗಮಸಂಗೀತ  ಮತ್ತು ಜಾನಪ ಕಲೆಗಳ  ಜೀವ ನಾಡಿಯಾಗದೆ ಕೇವಲ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಅನುಕರಣೆಗೆ ಅನುವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ದುರಂತ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಾರದಲ್ಲಿ ಏಳರಿಂದ ಎಂಟು ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ತೆರೆ ಕಾಣುತಿದ್ದು, ಯುವ ನಿರ್ಮಾಪಕರು , ನಿರ್ದೇಶಕರು ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಾಗ ಬಹುಬೇಗ ಆಗಲಿ, ಈ ಯುಗಾದಿ ಹೊಸತನವನ್ನು ತರಲಿ ಎಂಬುದು ಅವರ ಒಟ್ಟು ಭಾಷಣದ ಸಾರವಾಗಿತ್ತು.
image.pngಭಾಷಣಾದಿಗಳ ಕೋನೆಯನ್ನೇ ಎಣಿಸುತಿದ್ದ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ , ಮಿಣುಕುವ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಘಳಿಗೆಗಾಗಿ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಕಾಯುತಿದ್ದರು. ಸುಮಧುರವಾದ ಹಾಡುಗಳು, ಭರತನಾಟ್ಯ, ಕವನಗಳು, ಯೋಗ ಮತ್ತು ಫ್ಯೂಶನ್ ನೃತ್ಯಗಳ  ಮಿಶ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಎರೆಡು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ರಂಜಿಸಿದರು. ಸಭಿಕರಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳು, ಸಿಳ್ಳೆಗಳು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತಯಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಚಿಣ್ಣರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನೆರೆದ ಪೋಷಕರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು.
ಚಿಣ್ಣರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಹಲವರು ಊಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಹಬ್ಬದೂಟವಿರದೇ ಯುಗಾದಿ ಹೇಗೆ ಪೂರ್ಣವಾದೀತು. ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಬಾತು ಮತ್ತು ಗುಲಾಬ್ ಜಾಮೂನಿನ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದೂಟ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ವಿಶಾಲವಾದ ಊಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಕೂರಲು , ತಟ್ಟೆ  ಹಿಡಿದು ನಡೆದಾಡಲು, ಪರಿಚಿತರನ್ನು ಕಂಡು ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸಲು, ಹೊಸ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಾತುಮಾತಿನಲ್ಲೇ , ೬೦-೭೦ ನಿಮಿಷಗಳು ಉರುಳಿ, ಮತ್ತೆ ಸಭಾಗಣದತ್ತ ನಡೆಯುವ ಸಮಯ ಎದುರಾಯಿತು.
ಅತಿ ಸರಳ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ  ಯಾವುದೇ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಓದದೇ ನೈಜ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆಗಮಿಸಿದ ನಿರೂಪಣೆ ತಂಡದವರು  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.  ಹಬ್ಬದೂಟದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೂಕಡಿಸುವುದೊಂದು ಬಾಕಿಯಿದ್ದಂತಿದ್ದ ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆಲ್ಲೇ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದು  ಕಾರ್ತ್ಯವೀರಾರ್ಜುನ ಪ್ರಸಂಗ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರದರ್ಶನ. ಕಾರ್ತ್ಯವೀರ ಮತ್ತು ರಾವಣನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯೋಗಿಂದ್ರ ಮರವಂತೆ ಮತ್ತು ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ವಾಲರು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ನಟಿಸಿದರು. ಅವರ ವೇಷ ಭೂಷಣ , ಮುಖದ ಭಾವ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಂಗಿಗಳು,  ಯಕ್ಷಗಾನ ಇವರ ಪ್ರವೃತ್ತೀಯೋ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಿಯೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವೊಂದನ್ನು  ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಮೂಡಿಸಿದ್ದವು.
image.png
ಮತ್ತೆ ಜಾನಪದ ನೃತ್ಯಗಳು, ವಯೊಲಿನ್ ವಾದನಗಳಿಗೆ ತಲೆದೂಗುತ್ತಾ , ಮನಸಿನ ರಸಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ರಸದೌತಣ ನಡೆದೇ ಸಾಗಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಂಥಹ ಪ್ರದರ್ಶನವೊಂದು ಎದುರಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಯಾರ್ಕಶೈರ್ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಸದಸ್ಯರ, ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ನಡೆದ “ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ದಿಂಡಿಮವ” ಎಂಬ ನಾಟ್ಯ ರೂಪಕದ ಪ್ರದರ್ಶನ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ದೇವರಾಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈದಳೆದ ಶಿಲಾಬಾಲಕಿಯರು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು  ಮತ್ತು ವಿವಿಧತೆಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ , ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಈ ನೃತ್ಯರೂಪಕ ಅಮೋಘವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ವಯೋಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು  yorkshire   ಕನ್ನಡಿಗರು ನೆರೆದವರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡರು. ಪ್ರದರ್ಶನ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಸಭಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಎದ್ದುನಿಂತು ಚಪ್ಪ್ಪಾಳೆಗಳನ್ನು ತಟ್ಟುವುದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಧನ್ಯತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ನಾನು ಲಂಡನ್ನಿಂದ ಐದು ಘಂಟೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು.
image.png
ಆಗ, “ಅಭಿ ಪಿಕ್ಚರ್ ಬಾಕಿ ಹಾಯ್” ಎಂಬಂತೆ ಎದುರಾದದ್ದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಚಾರ ವೇದಿಕೆ(KSSVV) ಯಿಂದ ಆಯೋಜನೆ ಗೊಂಡಿದ್ದ “ಕಾಫಿ ವಿಥ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ”  ವಿಚಾರ ಘೋಷ್ಠಿ.  ಡಾ. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ರವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಯವರ ಜೊತೆಗಿನ ಅವರ ಸಿನೆಮಾಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಸಂವಾದ, ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಳಶಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ KSSVVಯ ಸದಸ್ಯರು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಯವರ ಸಿನೆಮಾದ ಒಂದು ತುಣುಕನ್ನು  ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ನಂತರ ಆ ಸಿನೆಮಾಕ್ಕೆ ಸಂಭಂದಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾವುದೋ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವೆನೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತಿತ್ತು. ಈ ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು KSSVV ಸದಸ್ಯರ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಆಳಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದರೆ, ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಯವರ ಉತ್ತರಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸಿನೆಮಾದ ಮೇಲಿನ ಒಲವು, ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಢತೆಯನ್ನ ತೋರುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಭಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಮೂಕ ವಿಸ್ಮಯರಾಗಿ ವಿಚಾರವಿನಿಮಯದ ಸವಿಯನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಸಮಯ ನಮ್ಮ ವೈರಿ ಎಂಬಂತೆ ಈ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಲು ಮುಂದಾಯಿತು.
ನಂತರ ನಾವು ಬಜ್ಜಿ ವಿಥ್ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಸವಿದು ಮತ್ತೆ  ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆದೇ ಸಾಗಿರುವಾಗ
ರಶ್ಮಿ ಮಂಜುನಾಥ್ ಮತ್ತು ತಂಡದಿಂದ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಶಾವತಾರ ಎಂಬ ರೂಪಕ, ಇಡೀ ದೇವಲೋಕವನ್ನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಕರೆತಂದಿತ್ತು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳ ಫಾಶನ್ ಶೋ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಈ ರೂಪಕ, ಅಭಿನಯಿಸಿದವರ ವೇಷ ಭೂಷಣ, ತಯಾರಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನೆದು ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದು ಆಯೋಜಕರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಗೆ ಮತ್ತು  ವೃತ್ತಿಪರತೆಗೆ  ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತಿದ್ದವು.
ಸಂಜೆ ಆರು ಆಗಿತ್ತು, ನಾವು ಎದುರು ನೋಡುತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅಥಿತಿ ಎಂ. ಡಿ. ಪಲ್ಲವಿಯವರು ತಮ್ಮ ವಾದ್ಯಘೋಷ್ಠಿಯೊಡನೆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಇಡೀ ಸಭಾಂಗಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಗಾಯನದ ಮೂಲಕ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ದರನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಬೇಕೆನ್ನಿಸುವ ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮತ್ತು  ಸುಗಮಸಂಗೀತ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಗಾಂಧರ್ವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.
ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಸಮಯದ ಹೂಡಿಕೆ ವಾಪಾಸ್ ಆಗಿತ್ತು.  ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಯವರ ಮಾತು ಮತ್ತು “ಕಾಫಿ ವಿಥ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ”  ಲಾಭ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿತು.  ಎಂ ಡಿ ಪಲ್ಲವಿ ರವರ ಗಾಯನ ದಿಂದ ಲಾಭ ತ್ರಿಗುಣವಾಯಿತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಯುಗಾದಿ ೨೦೧೯ ತುಂಬಾ ಯಶಸ್ವಿ ಆಯಿತು. ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಲೆಕ್ಕದಿಂದಷ್ಟೇ ಅಳೆಯದೆ, ಮೌಲ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯುವುದಾದರೆ, ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಾನು ಇದುವರೆಗೂ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಗ್ರ ಶ್ರೇಣಿಯದ್ದು ಎಂದು ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.
___________________________________________________________________________
image.pngತೆರೆಯ ಹಿಂದೆ: “ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮ” ನೃತ್ಯ ನಾಟಕದ ಹಿನ್ನೆಲೆ 
– ಡಾ. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ 
ಯು. ಕೆ. ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೆ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಪರಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ಶಾಖೆಯ ತಂಡದವರು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಡಾ. ಸುಮನಾ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಕವಿಗಳ ಕೆಲವು ಕವನಕ್ಕೆ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ ಸಿನಿಮಾ ಹೊರತಾದ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಮನೋರಂಜನೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಸಿನಿಮಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೆಂದರೆ ಸಿನಿಮಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ನಂಬಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಬಹುದು.
ಈ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಶ್ರೀಮತಿ ವ್ರತ ಚಿಗಟೇರಿ. ಆದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳು ಸೇರಿದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತದ ಎಳೆ ಇತ್ತು ಎನ್ನಬಹುದು. ಹಿಂದೆ ಮಹಾಭಾರತ ಮತ್ತು ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನೃತ್ಯ ನಾಟಕವನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತೆ ವ್ರತ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕೈ ಮಿಲಾಯಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ!
ವ್ರತ ಅವರು ಕೂಚುಪುಡಿ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಕಲಿತವರು. ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಸುಮನಾ ನಾರಾಯಣ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅವರೂ ಕೂಡ ಈ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದಾಗ ಅದು ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು. ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ತಂಡದಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಾದೆ. ಸುಮನಾ ನಾರಾಯಣ್ ಮತ್ತು ವ್ರತ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಹಾಡು ಸಂಗೀತ ನೃತ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ ಕಥೆಗೆ ರಕ್ಕೆ ಪುಕ್ಕ ಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ವ್ರತ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಮೂಲ ಕಥೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಅದನ್ನು ನಾನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಭಾವಾನುವಾದಗೊಳಿಸಿ, ಕಾವ್ಯಮಯವಾಗಿಸಿ ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಧ್ವನಿ ಕೊಟ್ಟು ನಿರೂಪಿಸಿದೆ. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಕಥೆ, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು.
ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೇರಿ ಒಟ್ಟು ನಲವತ್ತು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ನೃತ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಇಲ್ಲ! ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ವೈದ್ಯರು ಕೆಲವು ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳೂ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಹಲವಾರು ವೃತ್ತಿಪರ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಅವರ ನೈಟ್ ಡ್ಯೂಟಿ, on call ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದು ಒಂದು ಸಾಹಸವೇ ಆಯಿತು. ನಮ್ಮ ಅನಿವಾಸಿ ಸದಸ್ಯೆ ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಆನಂದ್ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತಮ್ಮ ದೂರದ ಚೆಲ್ತ್ನಮ್ ಊರಿನಿಂದ ಶೇಫಿಲ್ಡ್ ಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ ಬಂದು ಈ ನೃತ್ಯ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಟ್ಸಪ್ ಬಹಳ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ನೃತ್ಯ ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ದೃಶ್ಯಗಳ (Act) ಒಂದೊಂದು ಗುಂಪು ಮಾಡಿ ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಕೆ.ಬಿ.ಯು.ಕೆ. ಯುಗಾದಿ ಇನ್ನೂ ಕೇವಲ ಎರಡು ವಾರ ಇರುವಾಗ ವಾರಾಂತ್ಯ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕಥೆಯ ನಿರೂಪಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಲೈವ್ ಅಭ್ಯಾಸ ಕೈಗೊಂಡರು.
ಇಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಭಾಂಗಣವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಊಟ, ತಿಂಡಿ, ಕಾಫಿ ಇದರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಡೆಸಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು, ಪೇಟಾ, ಜುಬ್ಬಾ, ಸರ, ಬಳೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಹೊಂಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೊತ್ತು ತರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನಾನು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ voice recording software ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಧ್ವನಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ವಾಟ್ಸ್ಆಪ್ ಮೂಲಕ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ರವಾನಿಸಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು.
image.png
ಅಂತೂ ಇಂತೂ “ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ” ಅಂತಿಮ ರಿಹರ್ಸಲ್ ಮಾಡಿ ಯಾರು ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬರಬೇಕು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಗಮಿಸಬೇಕು, ಜಾತ್ರೆ, ತಮಟೆ, ಸಿಂಹಾಸನ, ಛತ್ರಿ ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಯಾರು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಪಡಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ತಯಾರಾದೆವು. ಕಡೆಗೂ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹದಿಮೂರನೇ ತಾರೀಕು ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೃತ್ಯ ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಯಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಳಶದಿಂದ ಒಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಿದ್ದುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾವ ತೊಂದರೆಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ!
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಬಹಳ ಉತ್ತಮವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರೂಪುಗೊಂಡು ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು. ಇಷ್ಟು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಕೆಲವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣರಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ವ್ರತಾ ಮತ್ತು ಸುಮನಾ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. “Journey is more important than the destination” … ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಕ್ತಿ ನನ್ನ ನೆನಪಿಗೆ ನಿಲುಕಿತು. ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕಲಿಯುವ ಅಂಶಗಳು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಯ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ನಿಷ್ಠೆ, team work, team spirit ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕಂಡು ಬಂದಿತ್ತು. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನ, ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ, ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು, ಸಂಗೀತ, ಮಾತುಕತೆ ಒಂದು ಹಿತವಾದ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸಕರ ಅನುಭವವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಮೇಲೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿತು.
____________________________________________________________________________
ಮುಂದುವರಿದ ಸಂವಾದ: ಡೋಂಕಾಸ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಬಂದ ”ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ”image.png
– ಡಾ. ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿ 
ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಯು ಕೆ ದ 2014ರ  ದೀಪಾವಳಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಈ ವರ್ಷದ ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎರಡನೆಯ ದಿನಕ್ಕೂ ಚಾಚಿತ್ತು. ಗಿರೀಶ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯಂಥ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿರುವಾಗ, ಅವರ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೃಶ್ಯ-ವಿಚಾರ ಸಂಕೀರ್ಣವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಏರ್ಪಡಿಸಿದಮೇಲೆ ಅವರ ಒಂದಾದರು ಚಿತ್ರಪ್ರದರ್ಶನ ಆಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲ ಎಂದು ರವಿವಾರ 2019ರ ಎಪ್ರಿಲ್ 14ನೆಯ ತಾರೀಖು ಡೋಂಕಾಸ್ಟರಿನ ಹಾಲ್ ಕ್ರಾಸ್ ಎಂಬ ಶಾಲೆಯ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ”ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ” ಚಿತ್ರ ತೆರೆ ಕಂಡಿತು.
ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅಂದು ದಕ್ಕಿದ ಒಂದು ಶಾಲಾ ಸಭಾಂಗಣವೇನೂ plush surroundings ಅಲ್ಲ. ನಾಡಿನ ದೂರ ದೂರದ ಊರುಗಳಿಂದ ಬಂದುಳಿದುಕೊಂಡ 90ಕ್ಕೂ ಮೇಲಿನ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬರ ಅವತರಣಕ್ಕೆ! ನಿರ್ದೇಶಕರು ತಮ್ಮೊಡನೆ ತಂದಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾದ ಸಾಫ್ಟ್ ಕಾಪಿ ಹೊತ್ತ ’ಪೆನ್ ಡ್ರೈವ” ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಏನಿದು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರವಿಲ್ಲ; ಸ್ಪೀಕರ್ ಮೇಲೆ ಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲ್! ’ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಗ್ಲಿಚ್’ ಯುಗ ಇದು. ನೆರೆದವರಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರುಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಶುರು ಆಯಿತು. ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರ ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಚ್ಯುತಿ ಬರದಿರಲೆಂದು ಡಾ ರಶ್ಮಿ ಮಂಜುನಾಥರಿಗೆ ಹಾಡಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಅವರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಊಹಿಸಿದಂತೆ ಹಾಡಿದ್ದು ’ಇಳಿದು  ಬಾ ತಾಯೆ!’ ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿದು ಬಾ, ಇಳಿದು ಬಾ ಅಂತಹಾಡುತ್ತಿರಲು, ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ ’ಇಳಿದುಬರಲು’ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿದ್ದುದು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.
ಶುರುವಾತಿಗೆ ಅದರ ಪರಿಚಯಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾ ಗಿರೀಶ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು ಸಿನಿಮಾದ ’ಸ್ಲೋ ಪೇಸ್’ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಕೊಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಎರಡು ತಾಸು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಜನರಿಗೆ ಅದು ಹಾಗೆ ”ಮಂದಗಮನೆ’ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ದೇಶಕರೊಂದಿಗಾದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. Gripping, riveting, wonderful — ಇಂಥ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಸುರಿಮಳೆಗಳೇ ಕೇಳಿಬಂದವು. ಕಥೆ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರದ ಮತ್ತು ನೆಹರು ಅವರ ಅವಸಾನದ ಮಧ್ಯದ ಕಾಲದ್ದು. ಕಟ್ಟಾ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಮೀನುದಾರ ಅಪ್ಪಾಸಾಹೇಬನ ಒಬ್ಬ ದತ್ತು ಪುತ್ರ ತಂದೆ ’ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ’ವಳ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹಟ ಹಿಡಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾಯಿದೆಯಿಂದಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ದೇಶಭಕ್ತನ ಪುರೋಗಾಮಿ ವಿಚಾರಗಳಿಂದಾಗುವ ತೊಡಕುಗಳು, ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತ ಭವ್ಯವಾದ ದೇಸಗತ್ತಿ ವಾಡೆಯಿಂದ ಈ ಮೊದಲೇ ’ಹೊರಬಂದು’ ಧುರೀಣತ್ವ ವಹಿಸಿದ ”ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ” ಪೋಲೀಸರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಿಂತಲ್ಲಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಮೂಲ ಕಥೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನ ಎಂಡಿಂಗ್. ಸಿ ಎನ್ ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಗಿರೀಶ ಅವರದು ”ಚಿತ್ರ ಮೂಲದ ದೃಶ್ಯಾನುವಾದವಲ್ಲ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವ ಅನುಸೃಷ್ಟಿ.” “I don’t make perfect pictures” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ. ”ಸಾಹಿತ್ಯ ಕಥೆ-ಕಥಾನಕವನ್ನು ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು”  ಈಗಾಗಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಗಿರೀಶರ (hall mark) ಛಾಪು. “ಕಥೆಯೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಥೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ರೂಪಕವಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಆ ಕಾಲದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಸ್ಸಧ್ಯವಾದರೆ ಅದು ಕಥಾನಕ.” (ಶರತ್ ಕಲ್ಕೋಡ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕ; ಕನ್ನಡ ಸಂಘ ಕಾಂತಾವರ, ಪು.30) ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುವ ಗಿರೀಶ ಅವರು. ಅದು ’ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ’ಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನು ಹೇಗೆ ಅಪ್ಪಾಸಾಹೇಬನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಜೇಲು ಕಂಡ ದೇಶಭಕ್ತ, ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಗಾರ, ಪತ್ರಕರ್ತ ಮೊಹರೆ ಹಣುಮಂತರಾಯರನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳಿದ ನೆನಪು. ’ಅಗೋಸ್ತ 15, 1947ದಿನ (ಈ ಶಬ್ದ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಕಾಣುತ್ತದೆ) ಅಪ್ಪಾಸಾಹೇಬ ’ತಿರಂಗಾ ಪ್ಯಾರಾ ಝೇಂಡ” ಏರಿಸಿ ಸಿಹಿ ಹಂಚುವ ದೃಶ್ಯ ಮಾತ್ರ ಗಾಂಧಿವಾದಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆ ಗಣೇಶರಾಯರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಗಿರೀಶರು ಮಾಡಿದ್ದೆಂದು ದಾಖಲೆ. ಸಿನಿಮಾದ ಒಂದೊಂದು ದೃಶ್ಯವೂ ಚಿತ್ರಕಲಾಕೃತಿ ಅನ್ನುವಂತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಿಸುವದು ಗಿರೀಶರ ಜಾಣ್ಮೆ ಎಂದು ವಿಡಿಯೋ ಹವ್ಯಾಸಿಯಾದ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಯು ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು ಅವರನ್ನು ”ದೃಶ್ಯ-ರೂಪಕಗಳ ಮಾಂತ್ರಿಕ” ಅಂತ ವರ್ಣಿಸುದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. 1997 ರಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕೆ ಸ್ವರ್ಣ ಕಮಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಮೂರು ಪ್ರಶಸಿಗಳು ದೊರೆಕಿವೆ: ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟಿ (ಜಯಮಾಲ), ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲಾ ನಿರ್ದೇಶಕ (ರಮೇಶ ದೇಸಾಯಿ) ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ವಿನ್ಯಾಸ (ವೈಶಾಲಿ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ).
ಮೂಲತಃ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದವರಾದ ವೈಶಾಲಿ ಅವರ ಆಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ಜ್ಞಾನ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ ನರ್ಮದಾಬಾಯಿ ಜೇಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅಪ್ಪಾಸಾಹೇಬರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ನತ್ತು, ತೋಡೆ, ವಂಕಿ, ಪಾಟ್ಲಿ, ಬಿಲ್ವಾರ, ಕಾಸಿನ ಸರ ನೆಕ್ಲೇಸು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಗನನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆಯುವಾಗಿನ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದ ನಂತರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆಭರಣಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಾಂಗ್ಲಿ ಮುಂತಾದ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹೋದ ವೈಶಾಲಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಜೋರಾಗಿ ಕೀರಲು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತ ತೆಗೆಯುವ, ಮುಚ್ಚುವ ಭವ್ಯವಾದ ರಬಕವಿ ಪಕ್ಕದ ವಾಡೆಯ ಮರದ ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಹೇಗೆ ರೂಪಕವಾಗಿ ’ತಾಯಿ’ಯ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗುತ್ತದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ನವಿರಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಆಕೆ ಹೊರಬರುವವರೆಗೆ ಹೇಗೆ ಕ್ಯಾಮರಾದ ಕಣ್ಣು ವಾಡೆಯ ಒಳಗಷ್ಟೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದರು. ನಮಗೆ ಇದರ ಅರಿವಾದದ್ದು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದಾಗಲೇ!
ಹಸಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ನಮ್ಮ ತೃಷೆ ತಣಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಸಂವಾದ ಮುಕ್ತಾಯವಾದರೂ ಆ ದಿನದ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಯೋಗಾ ಯೋಗದಿಂದ ಆದ ಎರಡು ದಿನಗಳು ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ಸಂಪರ್ಕದ ಸವಿ ನೆನಪು ನನ್ನ ಮನಃಪಟಲದಲ್ಲಿ ಚಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ನಿರ್ದೇಶಕನನ್ನು ಪಡೆದ ಕನ್ನಡ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಮೆಲಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಸುಮನಾ ಗಿರೀಶರ ಮನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ”ಕಾಫಿ ವಿತ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ’ಗೆ  ಹೊರಟೆ

____________________________________________________________________________________________

ಕಣ್ಣೋಟ

ಈ ವಾರದಿಂದ ಅನಿವಾಸಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಂಕಣ ಕಣ್ಣೋಟ ಮನೆ ಮಾಡಲಿದೆ. ಯುಕೆಯ ಹವ್ಯಾಸಿ ಹಾಗು ನುರಿತ ಚಿತ್ರಗಾರರು, ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನ ಅನಿವಾಸಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಕಣ್ಣೋಟದ ಮೊದಲ ವಾರದ ಚಿತ್ರಗಳು, ಟೆಲ್ಫರ್ಡ್ ವಾಸಿ, ಸರ್ಜನ್ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಪತ್ತಾರ, ಚೈತ್ರದ ಹೂಗಳ ಅಂದವನ್ನ ಅವರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣಿಂದ ಕಂಡ ಚಿತ್ರಗಳು. ನಮ್ಮ ಕರೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಪತ್ತಾರರಿಗೆ ಶರಣು. ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅವರು ಕಳಿಸಿದ್ದು:

“ಅಗೋಚರವಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಸಾರ ಸತ್ವಗಳು ವಸಂತನ ಆಗಮನದಿಂದ ಬಗೆಬಗೆಯ ವರ್ಣ ಹಾಗು ಆಕಾರದ ಪುಷ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸಿ  “ಸತ್ಯಂ ಶಿವಂ ಸುಂದರಂ” ಎಂದುಸಿರುತ್ತವೆ. ಬದಲಾಗುವ ಋತುಗಳು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗದಂಥಹ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ, ಅಣುಕಿಸಿ ಹೋದಂತೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಋತುಮಾನಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದು  ಆನಂದಿಸುವ ನನ್ನ ಹವ್ಯಾಸ ತಿಳಿದ ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರ್, ವಸಂತ ಋತುವಿನ ಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹವ್ಯಾಸಿ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಅವುಗಳ ಅಳವಡಿಕೆಗಳ ವಿವರ ನೀಡಲು ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ಕೆಲ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ”

image.png

ಪತ್ತಾರರ ಚಿತ್ತಾರ ೧

image.png

Spec: 43mm f/11 1/60 sec ISO 125

ಪತ್ತಾರರ ಚಿತ್ತಾರ ೨

image.png

Spec: 70mm f/4 1/1000 sec ISO 100