ಅತಿಥಿಗಳು – ವಿಜಯಾ ನಾಯಕ್ ಬರೆದ ಚುಟುಕುಗಳು

ಡಾ. ವಿಜಯಾ ನಾಯಕ್, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವರು. ದಿ.ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರ ಓಡನಾಟ ಅವರಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಭಾಗ್ಯ. ಕಾರಂತರ ಬಾಲವನದಲ್ಲಿ ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಆಡಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ವಿಜಯಾರವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿಗೆ ನೀರೆರೆದಂತಿದೆ. ಅವರ ಕವನಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಕಾವ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಅವರಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿ. ಅವರ ಕವನಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆದು ಸಂಕಲನಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೊಂದು ಆಕರ್ಷಕ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗ.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕವನಗಳು/ಚುಟುಕುಗಳು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ     ಕವನಗಳು ವಿಜಯಾರವರ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅವರ ಅತಿಥಿಗಳು ಕರೆಯದೇ ಬರುವವರು, ಸರಿಯಾಗಿ ಹಿಂಡಿ, ಸತ್ವ ಹೀರಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವವರು.

ಬೀಸಿ ಬಂದುಡಿದು ಮಲಗಿಸಿ

ಉಸಿರನ್ನುಳಿದು ಮತ್ತೆಲ್ಲವ

ಕಸಿದು ಕಬಳಿಸಿ, ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆಗಳ

ಬಿಸಿ ನೆತ್ತರ ರಾತ್ರಿಗಳ ನೆನಪಿನ ಹೊತ್ತಗೆಯನು

ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತಿದೆ – ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯ

ಇರಿವ ಚಳಿಯೊಡನೆ ತಿಮಿರದಲಿ

ಸೂರಿನೊಳಗಿಂದ ತೂರಿಬಂದು ಕ್ಷಣದಲಿ

ಏರಿ ಬರುವ ಮೇಲುಸಿರಿನ ಕೊಡುಗೆ ಇತ್ತು

ಕೂರಗೊಡದೆ, ನೇರ ಮಲಗಗೊಡದೆ

ಎದೆಯೊಳಗಿಂದ ಸೀಳಿ

ಬರುವ ದನಿಯಾಲಿಸಿ ಸವಿಯುತಿದೆ – ಗೂರಲು

ಚೇತನದ ಹನಿಯಾಗಿದ್ದ ತನುವನು

ಭೂತದಂತೆ ಹೊಕ್ಕಿ ಕಾಣದಂತಿದ್ದು

ಊತ, ವಾತ, ಎದೆ ಬಡಿತವೆಂದು

ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದೆ ಕೆಟ್ಟ ನೀರೆಂದು

ಮೆತ್ತಗೆ ಕೊಲ್ಲಲೆಳಸುತಿದೆ – ರಕ್ತಹೀನತೆ

Image result for rheumatic feverಎದೆಯೊಂದು ತಾಳವಿಲ್ಲದ ತಮ್ಮಟೆಯಾಗಿ

ನೊಂದ ದೇಹ ಎಮಿಕೆಯ ಹಂದರವಾಗಿ

ಬೆದರಿ ನಿಂತ ಬಂಧುಗಳು ಮೂಗರಾಗಿ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ

“ಶುದ್ಧ ನಿಸ್ಸಾರ” ವೆಂದೆನಿಸಿ, ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬ

ಮುಗ್ಧ ಎಳೆಯನ ಮೊಣಕಾಲನರಸಿ ಓಡತ್ತದೆ – ನಿಷ್ಠೂರಿ ಶೀತವಾಯು

– ವಿಜಯಾ ನಾಯಕ್

ಜಲಧಾರೆ ಹಾಗೂ ತಿರುವು- ಸವಿತಾ ಮಧುಸೂದನ

ಪೃಕೃತಿ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಚಿಲುಮೆ. ಅದರ ಚೆಲುವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತ, ಋತುಗಳ ಮಾಯೆಯ ಮೋಡಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವುದ ಸಹಜ.  ಸವಿತಾ ಮಧುಸೂದನ್ ದೀಪಾವಳಿ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಕವನಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.


ಜಲಧಾರೆ

ಧಮನೆ ಧುಮುಕುತಲಿದೆ

ಬಂಡೆಗಳನ್ನೊಡೆದು,

ಪ್ರಪಾತದಲ್ಲಡಗಿರುವ ಗುಪ್ತ

ಆತ್ಮಲಿಂಗಕೆ ಕ್ಷೀರಾಭಿಷೇಕವಿದು

ಕೆಳಗೆ ತಾ ಧುಮಕುತಲು

ಈ ಮನವ ಮೇಲೆತ್ತುತಿದೆ

ಅನ್ಯ ಗದ್ದಲವ ನುಂಗಿ ಆ ಧ್ವನಿಯು

ದೀರ್ಘ ಧ್ಯಾನ ಧಾರೆಯಂತಿರೆ

ತೊರೆದು ಚಂಚಲತೆಯ ಅದರಂತೆ

ಭಾವಾತಿಶಯದಲಿ ಮನವು,

ಅಂತರಾಳದಿ ಭಾವಾತೀತನೆಡೆಗೆ

ಅವತರಿಸಬಾರದೇಕಿಂದು?

ದಿಶೆ ತಪ್ಪಿ ದೂರವಾಗಿಯೂ

ಮತ್ತೆ ಕೂಡುವಂತೆ ಝರಿಯು,

ಐಕ್ಯವಾಗುತಲಿರಲಿ ಭಾವಗಳು

ಭಕ್ತಿ ಧಾರೆಯಲಿ, ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದು


ತಿರುವು

ನಿನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲಿಹುದು

ಹೊಸ ಕುಡಿಗಳ; ಹಸಿರೆಲೆಗಳ

ಬಿಂಕ;

ನಿನ್ನದೇ ಪದದಡಿಯಲಿಹುದು

ಸೊರಗೊಣಗಿದ ಮೃತ ಎಲೆಗಳ

ಸಾಂದ್ರ.

ನಿಂತಿರುವೆ ನೀ ಸೂರ್ಯೋದಯದ

ಶುಭಗಳಿಗೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವನು

ಕಾದು;

ಮತ್ತೆ ಸೂರ್ಯಾಗಮನವ ಕಾಯ್ವೆ

ಮತ್ತೊಂದು ಮಬ್ಬು ರಾತ್ರೆಯನು

ಹಾದು.

ಬಸಂತ ಋತು ಬರಲು

ಮೈದುಂಬಿ, ಮನದಣಿಯೆ ಹಿಗ್ಗಿ

 ನಲಿವೆ;

ಮುನ್ನಡೆದು ಹೇಮಂತದಲಿ

ಸಿರಿತನವ ಕಳೆದು ಬರಿಗೈಯ್ಯಲೂ

ನಿಲ್ಲುವೆ

ಹಸಿರೆಲೆಗಳಿಗೂ, ತರಗೆಲೆಗಳಿಗೂ

ನೆಲೆಯಾಗಿ ತಂಗಿ, ಎಸಗುತಿದೆ

ಸೃಷ್ಟಿ;

ಹಗಳನಲ್ಲದೆ ಇರುಳನೂ

ಹೊತ್ತು ಸೂಸುತಿದೆ, ಸುಖ ದುಃಖಗಳ

ವೃಷ್ಟಿ.