ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ? – ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ
ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ?

Photo by the author

ಹೊಸ ವರುಷ ನಮಗೆ ಜನೆವರಿ ಒಂದಾಗಿ
ಆಗಲೇ ಇದು ಎರಡನೇ ತಲೆಮಾರು.
ವಸಂತ ಮಾಸ ಯಾಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ
ಮಾರ್ಚ್ ಯಾ ಎಪ್ರಿಲ್ ಒಂದನೇ ತಾರೀಖು
ಶುರುವಾಗಬಾರದು? ಎನ್ನುವ ಜನಾಂಗ ನಾವು.
ನಿಮ್ಮ ಈ ‘ಸಂವತ್ಸರ’
ಪ್ರನೌನ್ಸ್ ಮಾಡೋದೂ ಕಷ್ಟ ನೋಡಿ.

ಹೊಂಗೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೇಂತ ನೋಡಿಲ್ಲ
ಭೃಂಗದಿಂದ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.
ಬೇವಿನ ಮರ ಬಿಡಿ, ಜಾಲಿ ಮರಕ್ಕೂ
ಈ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬೇವಿನ ಮರ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಅಂದುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ!
ಅದಕ್ಕೇನು ವೆನಿಲಾದ ತರ ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಇದೆಯೇ?

ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಈಗ ವಸಂತ ಬರಲು
ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ
ವರ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡೂ ತಿಂಗಳೂ
ಫ್ರೂಟಿ ಲಭ್ಯ

ಹಾಗೆಂದು ನಮಗೆ ವಸಂತ, ಚೈತ್ರ
ಅಂದು ಕನ್ಫೂಸ್ ಮಾಡಬೇಡಿ
ಅವು ಹುಡುಗಿ ಹೆಸರು ಅಂದುಕೋತೀವಿ
ನಿಯತ್ತಾಗಿ ’ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್’ ಎನ್ನಲು ಆಗೋದಿಲ್ಲವೇ ನಿಮಗೆ?

ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾಲ್ಯ ಒಂದೇ ಹರೆಯ
ಅದೆಲ್ಲ ಬೇಂದ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಲವಾಯಿತು
ಈಗ ನಮಗೋ
ಯಾವಾಗ ಬೇಕೋ ಆವಾಗ ಹೊಸ ಜನ್ಮ
ಹೊಸ ಮುಖ ಹೊಸ ತಿಕ

ಅರವತ್ತರ ಮಡೋನಾ ಕೂಡ
ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ ಸರ್ಜರಿಯಲ್ಲಿ
ಮೂವತ್ತರ ಬೆಡಗಿ
ಮುದಿ ಯಯಾತಿಯ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ವಯಾಗ್ರ
ಸಾವಿನ ಕಟೆಕಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ
ನಮಗೆ ಸನತ್ಕುಮಾರ
ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ್ರೂ
ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ?

ಬೃಹತ್ ಬೆಂಗಳೂರು – ಜಿ ಎಸ್ ಎಸ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬರೆದ ಕವಿತೆ

ಬೃಹತ್ ಬೆಂಗಳೂರು

ಬೆಳೆದಿದೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೊರು

ಇತಿಮಿತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಪರಿಮಿತಿಯ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ

ಹಬ್ಬಿದೆ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ

ಕಬಳಿಸಿದೆ ಸುತ್ತಲ ಹಳ್ಳಿ ಹೊಲ ಗದ್ದೆಗಳ

Bangalore – CC- Wiki

ಬೆಳೆದಿದೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೊರು

ನೆಲ ಕಬಳಿಸುವ ಭ್ರಷ್ಟರ ದುರಾಸೆಯತ್ತ

ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳತ್ತ

ಮಧ್ಯಮವರ್ಗ ಜನರ ಹೊಂಗನಸಿನತ್ತ

ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವು ಅಸ್ಥವ್ಯಸ್ಥ!

ಕಂಡಕಡೆ ತಲೆಯತ್ತಿವೆ ಎತ್ತರದ ಫ಼್ಲಾಟ್ ಗಳು

ಕಾಂಕ್ರಿಟ್ ಅರಣ್ಯದಲಿ ರೋದಿಸಿವೆ ಮರಗಳು

ತಂಪಾಗಿದ್ದ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯಲ್ಲಿ

ಬೆವರು ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಅಪಸ್ವರಗಳು

ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿಸುವ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ರಸ್ತೆಗಳು

ಮೆಟ್ರೋ ಹಾದಿಗೆ ಅಗೆದ ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು, ಧೂಳು

ಲಂಗು ಲಗಾಮಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ

ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ವಾಹನಗಳು

ಅಸಮಾಧಾನದ ಕರ್ಕಶ ಗೊಂದಲಗಳು

ನಗಾರಭಿವೃದ್ದಿ ಕಛೇರಿಗಳಲಿ ಲಂಚಾವತಾರ

ಕನ್ನಡೇತರರಿಗಿದು ನೆಚ್ಚಿನ ಆಗರ

ಗುರುತಿಸಲಾರೆ ನಗರದ ಅಂತರಂಗ ಆಕಾರ

ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಗರವಾಗಿದೆ ವಿಕಾರ!