ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ‘ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ’ – ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಬರೆದ ಲೇಖನ

(ಕನ್ನಡ ಬಳಗ, ಯು.ಕೆ, ಯ ಹಾಲಿ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳಾದ ಡಾ. ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ಇಂಗ್ಲಂಡ್ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತ ಹೆಸರು. ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡಿರುವ ಕೆಲಸ ಅಪಾರ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಸರಾಂತ ಸಾಹಿತಿಗಳನ್ನು, ಸಂಗೀತಗಾರರನ್ನು ಒಲಿಸಿ, ಕರೆಸಿ, ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿ, ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ರಂಗು ತರುವುದರಲ್ಲಿ ಇವರದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ, ಆದರೂ ಎಲೆಯ ಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಲದ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಭಾಷಣ-ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ – ಸಂ)

ಯು. ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಸುಮಾರು ೩೪ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ತಮಗಿರುವ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಈ ಸಂಘವನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಈ ಸಂಘದ ಧ್ಯೇಯ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಎಂದರೆ; ಭಾಷೆ , ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಮತ್ತೆ ಬೆಳಸುವುದು. ಕನ್ನಡದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಡಲು ನೆರವಾಗುವುದು. ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಒರೆ ಹಚ್ಚಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬಹುದು. ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಉಚಿತ. ನಮ್ಮ ಮಾತೃ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ಅರಿವು ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ವ್ಯಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದು. ಈ ಒಂದು ಅರಿವು ವಿಶ್ವಾಸ ಬದ್ಧತೆಗಳು ‘ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇರು ಎಂತಾದರು ಇರು’ ಎಂಬ ಕವಿ ವಾಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದರು ಅದು ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತಹುದು. ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹರಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಚಾರ.

ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನಾವು ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಿ ಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಳಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮೇಯರ್ ಗಳನ್ನೂ ಕರೆದು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಾಲಾಪ ಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಸಾಹಿತಿ, ಕವಿ ಹಾಗು ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇವೆ ಹಾಗೆ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿ ಹಾಗು ಆಡಳಿತ ವರ್ಗದವರು ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಮಹೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ದ ೩೦ ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೆಲವು ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಸ್ಮರಣ ಸಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರತಂದೆವು. ಅದೇ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯರು ‘ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಚಾರ ವೇದಿಕೆ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ , ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆವು. ಕೊನೆಗೆ ‘ಅನಿವಾಸಿ’ ಎಂಬ ಕನ್ನಡದ ಜಾಲಾಜುಗುಲಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಹಾಗೆ ‘ಅನಿವಾಸಿ ಅಂಗಳದಿಂದ’ ಎಂಬ ಚೊಚ್ಚಲ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹೊರತಂದೆವು. ಇದು ನಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ.

ದೀಪಾವಳಿ ೨೦೧೪ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ಅನಿವಾಸಿ’ಯ ಉದ್ಘಾಟನೆಯನ್ನು ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ಡಾ. ಎಚ್ಚಸ್ವೀ ಮಾಡಿ ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು. ಅಂದು ನಾವುಗಳು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಹಾಗು ಇತರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯುವದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಮ್ಮಟವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದೆವು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಭಾಷಣಗಳಾಗಿ ನೆರದಿದ್ದ ಸದಸ್ಯರು ಕನ್ನಡ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಂದಿರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಎಂದರೆ ಬರಿ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಡ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಬಾಲಿವುಡ್ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದೆ ತರುಣಿಯರು ತಲೆ ಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿಸುವಷ್ಟು ಕುಣಿದಿದ್ದುಂಟು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ದರ್ಶನ , ಮೈಸೂರು ದಸರಾ , ಕನ್ನಡ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ , ವಿಚಾರ ಗೋಷ್ಠಿ , ಭರತನಾಟ್ಯ ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆ ಗುಣ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಭಂಡಾರವಿರಿವುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಭಂಡಾರವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಹಲವಾರು ಸದಸ್ಯರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಭದ್ರ ವಾದ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲ ಹಾಗೆ ವಿತರಣೆಗೆ ಅನೂಕೂಲಗಳಿಲ್ಲ. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ಹೊರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸಲು ‘ಕನ್ನಡ ಕಲಿ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಧನ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ವರೆಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರೂ ಅದು ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡಂತಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕನ್ನಡ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಕೊಮ್ಮೆ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ಶಾಖೆ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯುಟರ್ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಕನ್ನಡ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವೇ ಸರಿ, ಆದರೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ ಬಹುದು.

ಈ ಹಿಂದೆ ಯು.ಕೆ ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಧಿಕೃತವಾದ ಕನ್ನಡ ಬಳಗವಿದ್ದು ಈಗ ಹಲವಾರು ಅನಧಿಕೃತ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಸಂಘಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನೆ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪರ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಕಾಣದಾಗಿವೆ. ಉತ್ತಮ ಮಟ್ಟದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ಒಂದಾಗಬೇಕು. ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಅನಿವಾಸಿಗಳಾದ ನಾವು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಅಂತರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಗು ಶ್ರೀಮಂತ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆ ಇರುವ ಭಾಷೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಲಿಯುವುದು ಸುಲಭ. ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ನಾವು ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ದೇಶದವರಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಜರ್ಮನ್ ಚಾನ್ಸಲರ್ ಏಂಜೆಲಾ ಮರ್ಕೆಲ್ ಅವರು ಪ್ರಸಿಡೆಂಟ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರನ್ನು ಶ್ವೇತ ಭವನದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಪ್ರೆಸ್ ಕಾನ್ಫೆರೆನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ತಮ್ಮ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಾದ ತಮಿಳು ಮಲೆಯಾಳಂಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಭೂಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ನೆಲದ ಸುತ್ತ ತಮಿಳು ತೆಲುಗು ಮರಾಠಿ ಕೊಂಕಣಿ ತುಳು ಕೊಡವ ಮಲೆಯಾಳಂ ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ಭಾಷೆಗಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಉಳಿದು ಕೊಂಡಿರುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಚಾರ.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಸುಮಾರ ೮೦೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿ ಶರಣರು, ದಾಸರು, ಜೈನರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪಂಪ ರನ್ನರಂಥ ಕವಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ೨೦ -೨೧ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ೮ ಜ್ಞಾನ ಪೀಠ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಅಭಿಮಾನವಿರಬೇಕು, ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಬೇಕು, ಛಲ, ಧ್ಯೇಯ, ಒಮ್ಮತ ಹಾಗು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿರಬೇಕು ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತರ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ವೃದ್ಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಪರ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದು ಅನುಕರಿಸುವುದು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಸಂಕೇತ.

ಕನ್ನಡದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅದು ಹೀಗಿದೆ;
‘ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಅವನತಿ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅವನತಿ’

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ನಮ್ಮ ಯು.ಕೆ. ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತ ಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಒಂದು ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯವರು ಆಡಳಿತವರ್ಗದವರು ಇದೆ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುವರೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.

Advertisements

ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ

ಸಂಪಾದಕರ ನುಡಿ…

ವರ್ಷದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹಿಂದೂಗಳು ಆಚರಿಸುವ ಮೊದಲ ಹಬ್ಬ ಯುಗಾದಿ. ಈ ಹಬ್ಬ ಹೊಸವರ್ಷದ ಆಗಮನದ ಸಂಕೇತ.  ಅಸಂಖ್ಯಾತ ದೇವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸದೆ ಚೈತ್ರಋತುವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಆಗಮಿಸಿ ‘ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪೂಜೆ’ ಮಾಡುವುದು ಈ ಹಬ್ಬದ ವಿಶೇಷ. ಇದು ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಹಾಗು ಸೆಕ್ಕ್ಯುಲರ್ ಹಬ್ಬವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯ ಬದುಕಿನ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಸವಿದು ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವುದು ಬಹಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಬ್ಬದ ಚೈತನ್ಯ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಹಸಿರು ತೋರಣ ಕಟ್ಟುವುದು ರಂಗು ರಂಗಿನ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೋಳಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿ ಒಬ್ಬರಿಗಿನ್ನೊಬ್ಬರು  ಉಡುಗರೆ ಕೊಡುವುದು ಹೀಗೆ ಅನೇಕಾನೇಕ ಸಂಭ್ರಮಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಚೈತ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಬ್ಬು ಸರಿದು, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಜಡತೆ ಕಳೆದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಸಿರು ಚಿಗುರಿ, ಹೂವು ಅರಳಿ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಸಂಕೇತ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ. ಈ ಹಬ್ಬದ ಒಂದು ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರ ‘ಯುಗಾದಿಯ ಹಾಡು’ ಎಂಬ ಕವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆಯ್ದ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳುದುರಲಿ ಬಿಡು ಬೀಸುವ ಛಳಿ ಗಾಳಿಗೆ

ತರಗೆಲೆಗಳ ಚಿತೆಯುರಿಯಲಿ ಚೈತ್ರೋದಯ ಜ್ವಾಲೆಗೆ

ಹೊಸ ಭರವಸೆಗಳು ಚಿಗುರುತಲಿವೆ ಎಲೆಉದುರಿದ ಕೊಂಬೆಗೆ

ಅರಳಿನಗುವ ಹೊಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟಿಯುತಲಿವೆ ನಂಬಿಕೆ

ಈ ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಒಂದು ಕವನ, ರಾಮ್ ಶರಣ್ ಅವರು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಗೆ ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿ ಅವರು ಒಬ್ಬಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ಕಿರು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಸಂ

***

ರಂಗೋಲಿ  ರಾಮ್ ಶರಣ್ ಅವರ ಕಿರು ಲೇಖನ 

ಚುಕ್ಕೆ ಚುಕ್ಕೆ ಚಿತ್ತಾರ
ಹೊಸಲೆದುರಿನ ಮಂದಾರ
ಕೊನೆ ಮೊದಲಿಲ್ಲದ ಬಳ್ಳಿ
ಸುತ್ತಿ ಬಿಡಿಸಿದೆವಂದು  ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ರಂಗವಲ್ಲಿ

ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ಸಡಗರ. ನಸುಕಲ್ಲೆದ್ದು, ಅಂಗಳ ಗುಡಿಸಿ, ಜಳಕ ಮುಗಿಸಿ, ಹೊಸಲು ತೊಳೆದು ಎರೆಯುವ ರಂಗೋಲಿ ಭಾರತೀಯರ ಜನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಮಾಡುವ ಶ್ವಾಸೋಚ್ಛಾಸದಷ್ಟೇ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ಇಂದು ನಮಗೆ ರಂಗೋಲಿ ಬಾಲ್ಯದ ಸವಿ ನೆನಪನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವ ಸಾಧನ. ಪ್ರತೀ ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಚುಕ್ಕೆಯ ಚಿತ್ತಾರಗಳನ್ನು ನೋಟ್ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ನಕಲು ಮಾಡಿ, ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳಂದು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿಯೋ, ದೇವರ ಕೋಣೆಯ ಎದುರೋ ಬಿಡಿಸಿ, ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿದರೆ ಮೈ ಇಂದಿಗೂ ನವಿರೇಳುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇ ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು, ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಸುತ್ತ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಸರಳ ಮಾದರಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ಕೈ ಮಂತ್ರ ದಂಡವೋ ಎಂದು ಬೆಕ್ಕಸ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ! ಅವಳ ರಂಗೋಲಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದಿದ್ದು ಸೀಮೆಸುಣ್ಣ ಹಾಗು ಒಂದು ತುಂಡು ಜಾಗ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ಮಾದರಿಯ ಕಲೆ ನೋಡಿ ಬೆಳೆದ ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಚುಕ್ಕೆ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿಯನ್ನು ಮೀರಿಸಿದ ರಂಗೋಲಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಷ್ಟೇ.

 

 

(ಓಣಂ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಪೂಕಳಂ)

ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಗ್ರಂಥ, ರಂಗೋಲಿಯ ಮೂಲವನ್ನು  ಪುರಾಣ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಪುರೋಹಿತನೊಬ್ಬನ ಪುತ್ರಶೋಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮ ಆ ಮಗುವಿನ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಯಥಾವತ್ತಾದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪುನಶ್ಚೇತನ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ  ರಂಗೋಲಿ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತಂತೆ. ಇದು ಅಂತೆ-ಕಂತೆಯಾದರೂ, ರಾಮಾಯಣ – ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ರಂಗೋಲಿಯ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ. ರಂಗೋಲಿ – ರಂಗವಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಾದರೆ, ರಾಂಗೋಳಿ ಎಂದು ಮರಾಠಿ, ಅಲ್ಪನ ಎಂದು ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ, ಚೌಕ್ ಪುರ್ ಎಂದು ಛತ್ತೀಸಘಡ್, ಚೌಕ್ ಪೂಜನ್ ಎಂದು ಯು.ಪಿ, ಮುಗ್ಗು ಎಂದು ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಹುರೂಪಿಯಾದಂತೇ, ರಂಗೋಲಿ ಪುರಾತನ ಜಾನಪದ ಕಲೆಯಾಗಿ ನಿಂತ ನೀರಾಗದೆ,  ಚುಕ್ಕೆಯಾಚಿನ ಆಯಾಮವನ್ನಾವರಿಸಿ ತರಹೇವಾರಿ ರೂಪದಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಬಣ್ಣದ ಪುಡಿಯಲ್ಲಿ, ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಹೂವಿನಲ್ಲಿ, ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ  ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ತಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
***

ಉಗಾದಿಯ ಸಿಹಿ – ಶ್ರೀಮತಿ ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿ ಅವರ ಲೇಖನ. ಚಿತ್ರ ಗೂಗಲ್ ಕೃಪೆ

ಹಬ್ಬ, ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಯುಗಾದಿಯ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದೂಟಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆಯೆ ಆಗಬೇಕು. ಬಡವ, ಶ್ರೀಮ೦ತರೆನ್ನುವ ಭೇಧವಿಲ್ಲದೆ, ಹೋಳಿಗೆ ಅ೦ದು ಎಲ್ಲರ ಅಡಿಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸುತ್ತದೆ . ಅದರಲ್ಲೂ ಬೆಲ್ಲ, ಬೇಳೆಯ ಹೋಳಿಗೆಯೇ ಆಗಬೇಕು. ಅಮ್ಮ ಬೇಗನೆದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುರುಮಾಡುವ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವೆ೦ದರೆ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಲು ಇಡುವುದು. ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆ ಸಣ್ಣ ಉ೦ಡೆ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ ಪುಡಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಯಿ ಸಿಹಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು, ಕೈಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಏಳುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೆ ಯುಗಾದಿಯ ದಿನ ಮನೆ ತು೦ಬಾ ಹೊರಣದ ವಾಸನೆ. ದೇವರ ಪ್ರಸಾದಕ್ಕೆ೦ದು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಗೆದಿಟ್ಟ ನ೦ತರ, ಕಾಯಲು ತಯಾರಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರಣದ ಉ೦ಡೆಗಳು, ಬೇಳೆಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಲು ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೋಳಿಗೆ ಒ೦ದೇ ಆದರೂ ತಿನ್ನುವ ಪರಿ ಬೇರೆ, ಬೇರೆ. ಕೆಲವರು ತುಪ್ಪ, ಪುಟ್ಟಬಾಳೆಯ ಜೊತೆ ತಿ೦ದರೆ, ತೆ೦ಗಿನ ನಾಡಿನವರಿಗೆ ಹಸಿಕಾಯಿ ರುಬ್ಬಿ ತೆಗೆದ ರಸದ ಜೊತೆ ತಿ೦ದು ಅಭ್ಯಾಸ. ದಾವಣಗೆರೆಯ ಜನರಿಗೆ ಮಾವಿನಹಣ್ಣಿನ ಸೀಕರಣೆ ಜೊತೆಗಿರಲೇ ಬೇಕು.

ಹೋಳಿಗೆ ಒ೦ದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ” ಮುಖ್ಯ ಅಥಿತಿ” ಯ ತರಹ. ಜೊತೆಗೆ ಪಲ್ಯ, ಕೋಸ೦ಬರಿ, ಚಿತ್ರಾನ್ನ, ಅನ್ನಸಾರು, ಹಪ್ಪಳ ಇನ್ನೂ ಮು೦ತಾದ ಅಡಿಗೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೋಳಿಗೆಗಿ೦ತ, ಹೋಳಿಗೆ ಸಾರಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿ. ಕುದಿಸಿದ ಸಾರನ್ನು ೩-೪ ದಿನ ಒ೦ದೇ ಸಮನೆ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೋಳಿಗೆಯ ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಉಗಾದಿಯಿಲ್ಲ.

ಈಗೆಲ್ಲ, ಅ೦ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೋಟೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಹೋಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಲ್ಲದ, ಸಕ್ಕರೆಯ, ಕೊಬ್ಬರಿಯ, ಎಳ್ಳಿನ, ಕಡಲೆಬೀಜದ, ಖರ್ಜೂರದ ಇನ್ನೂ ಮು೦ತಾದ ಬಗೆಬಗೆಯ ಹೋಳಿಗೆ ಲಭ್ಯ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಡುವ ತೊ೦ದರೆ ಈಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಪೊರ್ತಿ ಹಬ್ಬದ ಅಡಿಗೆಯನ್ನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಿ೦ದ ಖರೀದಿಸಿ ನಮಗೆ ಉಣಬಡಿಸಿದ್ದಳು, ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೆ ಇತ್ತು. ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ೦ತೆ ಬದಲಾಗುವುದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ಜಾಣತನ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ, ಮನೆ ತು೦ಬಿದ ಬೆಲ್ಲದ ವಾಸನೆ, ರೆಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ” ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ ಯುಗಾದಿ ಮರಳಿ ಬರುತಿದೆ” ಎನ್ನುವ ಇ೦ಪಾದ ಗಾನ, ಪೊಜೆ ಮುಗಿಯಲು ಕಾಯ್ವ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸಿಟ್ಟು, ಇದೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಯುಗಾದಿಯ ನೆನಪು. ನಮ್ಮ ಚಿ೦ತೆಗಳು, ನೆನಪುಗಳು ಎನೇ ಇರಲಿ, ನಾವು ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಯುಗಾದಿ ಮರಳಿ, ಮರಳಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಇಡುತ್ತದೆ, ಬನ್ನಿ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ರಚಿಸೋಣ, ಹಬ್ಬದ ಸಿಹಿ ಸವಿಯೋಣ. ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ.

***

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ – ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕವನ

 

ಬೇವು ಬೆಲ್ಲಗಳಿಲ್ಲದ ನಾಡಲ್ಲಿ

ಬಿಟ್ಟರ್ ಬೀರ್ ಹೀರಿ,

ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಸಿಹಿಯನು ಸವಿದು

ಸಿಹಿ ಕಹಿಯನುಂಡು,

ನಾವೂ ಆಚರಿಸಿದೆವು ಯುಗಾದಿ

 

ಝಗ್ಗನೆ ಮೂಡುವ ಚೆರ್ರಿ ಹೂಗಳಲಿ

ಡ್ಯಾಫೋ ಡಿಲ್ಸ್ ನಯವಾಗಿ ನರ್ತಿಸುವಲ್ಲಿ

ಚೈತ್ರದ ಚಿಗುರು ಮೂಡುವಲ್ಲಿ ,

ನಾವೂ ಆಚರಿಸಿದೆವು ಯುಗಾದಿ

 

ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ

ಕಾಲ,ವಿಧಿ, ನಿಯಮಗಳಿಲ್ಲ

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ಉತ್ಸವವೇ

ನಮಗೆ ಯುಗಾದಿ

 

ಯುಗಾದಿ ವೇಳೆಯಲಿ

ಸ್ನೇಹಗಳು ಬೆಸೆಯುವಲ್ಲಿ

ವಾರಾಂತ್ಯದಲಿ  ಒಂದಾಗಿ

ಹೋಳಿಗೆ ಚಿತ್ರಾನ್ನಗಳ ಉಂಡು….

 

‘ಹ್ಯಾಪಿ ಯುಗಾದಿ’ಯೆಂದು ಕೈಕುಲಕಿ

ಮನೆ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುವ ಅನಿವಾಸಿಗಳು

ನಾವೂ ಆಚರಿಸಿದೆವು ಯುಗಾದಿ

***