ಎನ್ನರಸ – ಪ್ರೇಮಲತ ಬರೆದ ಕವಿತೆ

ಕಣ್ಣ ಮೀಟಿ, ಕರವ ಚಾಚಿ

ಕರೆದೆ ನೀನನ್ನೆಲ್ಲಿಗೆ?

ಕಾಮನಂತೆ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟು

ಕೊಂದಿಹೆ ನನ್ನೊಂದೇಟಿಗೆ!

ಮಧುವನೀರಿ, ಭ್ರುಂಗವೇರಿ

ಸೌಗಂಧದ ಸಿರಿ ನಾಡಿಗೆ

ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಎದೆಯ ತೆರೆದು

ಭಾವನೆಗಳ ಹೂ ಮೆತ್ತೆಗೆ!

ಬೊಗಸೆ ತುಂಬ ಮೊಗೆವ ಸಿಹಿ

ಮೃದು ಮಂದಹಾಸ ಸವಿನುಡಿ

ಪದಗಳೊಡನೆ ಲಾಸ್ಯವಾಡಿ

ತೋರಿ ಶೃಂಗಾರದ ಕನ್ನಡಿ!

ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿ, ಕನಸ ತೆರೆಸಿ

ಕಾರ್ಯಮುಖಿ ಬದುಕ ಕೆಡೆಸಿ

ಮನಸ ತುಂಬ  ಬಣ್ಣಕೇಳಿ

ಗರಿಕೆದರಿದ ಹಕ್ಕಿ ರಂಗವಲ್ಲಿ!

ಅಂಗ ಸಂಗ  ಮಧುರ ಬಂಧ

ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಮಿಟುಕಿಗೆ

ಕರಗದಿರು ,ಹೋಗದಿರು

ಎನ್ನರಸ ನೀನಲ್ಲವೆ.. ‘ಕಲ್ಪನೆ’!!!

 

 

ಜೀವನದರ್ಥ – ಬೆಳ್ಳೂರು ಗದಾಧರ ಬರೆದ ಕವಿತೆ

 

ಜೀವನದರ್ಥ

ಹೊರಗಡೆ ಮೋಡ ಕವಿದಿತ್ತು
ಮನದಲಿ ಬೇಸರ ತುಂಬಿತ್ತು
ಯಾರೊಬ್ಬರಲೂ ಮಾತಿಲ್ಲ
ಯಾರ ಮುಖಗಳಲೂ ಕಳೆಯಿಲ್ಲ
ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಗೊಣಗುವರು
ಏನು ನಮ್ಮೀ ಜೀವನದರ್ಥ
ನಮ್ಮೀ ಇಂದಿನ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥ

ಆಗ

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಇಟ್ಟು
ಬಂತು ನಮ್ಮ ಪುಟಾಣಿ

ಪೌಡರ್ ಕ್ರೀಮು ಮೆತ್ತಿದ ಮುಖ
ಬಾಡಿದ ಹೂವು ಸಿಗಿಸಿದ ಶಿಖ
ಮೈಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದ ಸೂಟು
ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿದೆ ಅಪ್ಪನ ಬೂಟು
ಅಂಟಂಟು ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಒಂದು ಕೈಯಲಿ
ಅಮ್ಮನ ಕೋಟು ಮತ್ತೊಂದರಲಿ
ಬಂತು ಪುಟಾಣಿ
ಮಕ್ಕಳ ರಾಣಿ

ತಕ್ಷಣ

ಎಲ್ಲರ ತುಟಿಯಲಿ ನಗೆ ಮುಗುಳು
ಮುಖದಲಿ ತುಂಬಿತು ಬೆಳದಿಂಗಳು
ತನ್ನಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೂಗಿದರು ತಾತ
ಗಡಿಬಿಡಿಯಲಿ ಆಯ್ತು ಅಪಘಾತ
ಅಪ್ಪನ ಕೈತಾಕಿತು ಲೋಟ
ಕಾಫಿ ಹೀರಿತು ಅಮ್ಮನ ಕೋಟು
ಕಿರಿಚುತ ಪುಟಾಣಿ ಅಮ್ಮನ ಅಪ್ಪಿತು
ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಪೌಡರ್ ಕ್ರೀಮನು ಮೆತ್ತಿತು
ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕರು ಅಜ್ಜಿ
ಬೊಚ್ಚುಬಾಯಲಿ ತಿನ್ನುತ ಬಜ್ಜಿ
ಮೋಡ ಚದುರಿತು
ಗೆಲುವು ಮೂಡಿತು
ಜೀವನಕೊಂದು ಬಂದಿತು ಅರ್ಥ.

ಬೆಳ್ಳೂರು ಗದಾಧರ