ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಹೊಸ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್- ಗಣಪತಿ ಭಟ್

(ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರತಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಕನ್ನಡ ಬದುಕನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಹುರುಪನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ತಪ್ಪದೆ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳ ಬೆನ್ನುಲುಬಾಗಿ ನಿಂತರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳ ಸಂಚಾಲನೆಯನ್ನು, ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಖಾಸಗೀ ಬದುಕು, ವೃತ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಇದು ಸುಲಭ ಸಾದ್ಯವೇನಲ್ಲ.  ಹಣ, ಸಮಯ, ಪ್ರಯತ್ನ, ಆರೋಪ, ಅಡಚಣೆಗಳು, ಕಲಹಗಳು ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿ ಸಂಘಟಕರನ್ನೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕಂಗೆಡಿಸುತ್ತವೆ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು  ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುವ ಇಂತವರು ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಅವರ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಲವು ನಮನಗಳು. ಹೊರನಾಡಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಹಬ್ಬಗಳು, ಹುರುಪು ಉಳಿದಿರಿವುದು ಇಂತಹ ಹಲವರ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಾತ್ರ.ಅಂತಹ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದ ಗಣಪತಿ ಭಟ್ (ಗಣ) ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವವನ್ನು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಆರಂಭ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಂಘದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಳನೋಟ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇತರೆ ಹಲವು ಸಂಘಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ   ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತ ಆ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಕೂಡ  ಕಲಿಯುತ್ತ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೂ  ದೊಡ್ಡ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುರುಪು ಇವರದು.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ವಿದೇಶೀ ಕನ್ನಡ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ  ಅನುಭವಗಳಿರಬಹುದು. ಅವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಂಪಾದಕಿ ದಾಕ್ಷ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದು ಕಳಿಸಿ. ಕಳಿಸಬೇಕಾದ ಮಿಂಚಂಚೆ  ವಿಳಾಸ  drdaksha@doctors.org.uk)  -ಸಂ)

____________________________________________________________________

ನಾನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಬಂದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವರ್ಷ ನನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಹಿಂದಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರು.ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು. ಕೆ. ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು 2010 ರಲ್ಲಿ. ಆಗಿನ ಕೆ.ಯು.ಕೆ.ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಪ್ರಸಾದ್ Croydon ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ಭೇಟಿ ಆಗಿದ್ದು. ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಐ. ಟಿ. ಎಂಜಿನೀರ್ಸ್ ತಾಣವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಲಂಡನ್ ಹಾಗು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಹೊಂದಿತ್ತು. ವಿರುಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಸಹಯೋಗದಿಂದ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕನಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಆಗಲೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಯು.ಕೆ ಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ೩೫ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆಯೇ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಕ್ರೀಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಪರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು 2011 ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಯು.ಕೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಪಂಗಡಗಳಿರುವುದೆಂದು ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ ಮನವರಿಕೆ ಆಗಿದ್ದು. ಇವೆಲ್ಲರ ಮದ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಸತತವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದುದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ. 2011 ರಿಂದ 2013 ತನಕ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ವಾಲಂಟೀರ್ಸ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ. ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸಹಯೋಗ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. 2014ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಯ ಆಗಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವಿವೇಕ್ ಹೆಗ್ಡೆ ಅವರ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ದಶಮಾನೋತ್ಸವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ಲ್ಯಾಘನೀಯವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು. ಅದೊಂದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಕೆ.ಯು.ಕೆ. ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕಮಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ನಾನು ಅತಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅನುಭವ ಪಡೆದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಮಿಟಿ ಸದಸ್ಯರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಬಂಡವಾಳ ಕೂಡ ಹೂಡಿದ್ದರು.

gana article

                                                                ದಶಮಾನೋತ್ಸವ ೨೦೧೪

ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಂಡವನ್ನು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿಡುವದಲ್ಲದೆ ಸಕಲ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜನೆಯ ಮುಂದಾಳತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸುವುದೇ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು. ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ನಾವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪಬ್ಲಿಸಿಟಿ ಮಾಡೋ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ಪ್ರಮುಖವಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಹಾಗೂ ಟಿಕೆಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತುಂಬಾ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಹೈ- ಟೆಕ್. ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೇ ಕೆ.ಯು.ಕೆ ಯ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ವಿನಯ್ ರಾವ್ ಆನ್ ಲೈನ್ ಪೇಮೆಂಟ್ಸ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಿಂದಲೇ ಪಳಗಿದವರು. ದಶಮಾನೋತ್ಸವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ೧೦ ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಬಂದ ಕಲಾವಿದರನ್ನ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಹಾಗೂ ಕಲಾವಿದರ ವಸತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸುಗಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಸಹಯೋಗದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಕೆ.ಯು.ಕೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಲಾಸ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನೋ ನಿಜ ಆದರೆ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಲೋಪ ದೋಷಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದು ಮುಂದಿನ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ದಶಮಾನೋತ್ಸವ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಆಯಿತು.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಅಜೀವ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 5 ರಿಂದ 10 ಪೌಂಡು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಸದಸ್ಯತ್ವದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಹಣ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವಂತ ಮೊತ್ತ ಅಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಜೀವ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೂಡ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಮಾಡುವಂಥ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವೆಚ್ಚ ಸುಮಾರು 15 ರಿಂದ 20 ಸಾವಿರ ಪೌಂಡು. ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಯುಗಾದಿ ಪ್ರಯುಕ್ತ ನಡೆದ ಮಿಲ್ಟನ್ ಕೇನ್ಸ್ ಶಾಖೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ೧೨ ಪೌಂಡು ಟಿಕೆಟ್ ದರದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ನೆರಳು ಬೆಳಕು ಕಲಾವಿದರಾದ ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಬರಮಾಡಿ ೩೦೦ ರರಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ ಯಶಸ್ಸು ಕೂಡ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ. ಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಕ್ಕ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ವಿಷಯ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹಣಕಾಸಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಬಂಡವಾಳ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಟಿಕೆಟ್ ಹಣದಿಂದ ಸಂಗ್ರವಾದ ಮೊತ್ತ ಹಾಗೂ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಾಯೋಜಕರ ಹಣ. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಮಿತಿ ಸದಸ್ಯರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡುವದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ವೀಕೆಂಡ್ ಇನ್ ಲಂಡನ್ ವಿಥ್ ರಮೇಶ್ (ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ) ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ವೆಚ್ಚದ ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 80 ಮಾತ್ರ ಟಿಕೆಟ್ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯೋಜಕತ್ವದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದದ್ದು. ಹೀಗಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದಿಂದ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಜರಾತಿ ಹಾಗೂ ಟಿಕೆಟ್ ವೆಚ್ಚ ಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಿದ್ದ ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವನೆಯೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣ ಹಾಗೂ ಜನ ಹೆಚ್ಚು ಬಂದರೆ ಆಯೋಜಕರಿಗೂ ಅಬ್ಬಾ ಲಾಸ್ ಆಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿ.

 

gana article.jpg 2
                                                            ಕರಿ ಕೋಟಿನಲ್ಲಿರುವವರು -ಗಣಪತಿ ಭಟ್

ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು. ಕೆ. ತನ್ನ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಮೂರು ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಸಂಘಟನೆ ಕೆ.ಯು.ಕೆ. ಇವೆಂಟ್ಸ್ ಟೀಮ್. ಈಗಾಗಲೇ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ೩೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡ ಪರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸದಸ್ಯರು ಈ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರೀಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೆ.ಯು.ಕೆ. ಇವೆಂಟ್ಸ್ ಟೀಮ್ ನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಕೂಡ ಇದ್ದು, ಈಗಾಗಲೇ ಘೋಷಿಸಿರುವ ಕನ್ನಡ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ ತಂದಿದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ತಂಡ. ಈ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾರೋ, ಬೇಸಿಂಗ್ ಸ್ಟೋಕ್, ಸ್ಲೋವ್,ಇಲ್ಫೊರ್ಡ್ ಹಾಗೂ ಮಿಲ್ಟನ್ ಕೇನ್ಸ್ ನಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳಾ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರು ಸಕ್ರೀಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿಯೋ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಮೂಲಕ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕೆ.ಯು.ಕೆ. ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಮಿತಿ (ಎಸ್ಎಕ್ಯುಟಿವ್ ಕಮಿಟಿ). ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಿ ಪೂರ್ಣ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವದೇ ಕೆ.ಯು.ಕೆ. ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕರ ಮುಖ್ಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಹಣಕಾಸಿನ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಮಿತಿ ಸದಸ್ಯರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಕ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡುವದು ಸಾಮಾನ್ಯದ ವಿಷಯ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಹಣಕಾಸಿನ ನಷ್ಟ ಆದಾಗ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಮಿತಿ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು. ಕೆ. ಕಳೆದ ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಧನ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತ್ತು ಆದರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇದು ಐದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಮ್ ರೆಂಟಲ್ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ವೆಚ್ಚದಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಪೌಂಡಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಗಾಗ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಚಾರಿಟಿ ಬಕೆಟ್ ಇಟ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು. ಕೆ. ಮಾಡಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಹಣ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ವಾಲಂಟೀರ್ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರು ಮುಂದೆ ಬಂದು ಕೈಗೂಡಿರುವದು ತುಂಬಾ ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಶಿಸ್ತು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಿರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ತರಗತಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿ ತಂಡದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಯು.ಕೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಹಕಾರ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ “Contribute to KUK Kannada Kali Fund “ಎಂಬ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಲಿಂಕ್ ಮೂಲಕ ಸದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವ–ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗನೂ ಆದಷ್ಟು ದೇಣಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವದು ಖಂಡಿತ. ನಾವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಡೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಚಾರಿಟಿ ಗೋಸ್ಕರ ಹಣ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿತು ನಮ್ಮ ಸಂಕೃತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಸುವದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಯಾಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಾರದು?

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷದಿಂದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಇದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡಿಗರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತೇವೆಯೇ? ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ದೀಪಾವಳಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯು.ಕೆ. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಲಿ, ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರನ್ನ ಸೇರಿಸಿ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದು 700 ಕನ್ನಡ ತಲೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿಜವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಯು. ಕೆ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಕೇವಲ 700 ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ? ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆದರೂ ಗುಜರಾತಿ, ಪಂಜಾಬಿ ಸಮೂದಾಯದ ತರಹ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರು ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಯಾಕೆ ಸೇರುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕೋಚ ಸ್ವಭಾವದವರು. ನಾನು ನೋಡಿ ತಿಳಿದ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರಲು ಮುಜುಗರ. ಎಷ್ಟೋ ಕನ್ನಡಿಗರು ಹೊರ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅವರವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳ ತಲೆ ಬಿಸಿ ಯಾಕಪ್ಪ ಬೇಕು ಎಂಬ ಒಂದು ಭಾವನೆ ಕೆಲವು ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದೋ ಏನೋ. ಆದರೆ ನಾನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೊಸ ಕನ್ನಡ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಕನ್ನಡ ಪರ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕ್ರತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ  ಯಾಕಪ್ಪ ನನಗೆ ಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಗಾಗ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಏನೇ ಇರಲಿ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಆಂಗ್ಲ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈಗಿನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಬಿತ್ತರಿಸಲು ಯು. ಕೆ. ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ಚಾವಣಿಯ ಕೆಳಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸಂತೋಷ ಬೇರೆ ಏನಿಲ್ಲ.

ಹೌದು ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಹಲವಾರು ಕನ್ನಡ ಗುಂಪುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ವಾಟ್ಸಪ್ಪ ಗ್ರೂಪ್ ನಿಂದ ಈಗ 50 ರಿಂದ 100 ಕನ್ನಡಿಗರ ಗುಂಪು ಸ್ರಷ್ಟಿಸಿ ಕೆಲವೇ ಘಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿ, ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ, ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಟ್ಯಾಗ್ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದ ಖರ್ಚನ್ನು ಹಂಚಿ ಪಾಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಸಿ, ಪಕ್ಕದಿಂದಲೇ ಊಟ ತಿಂಡಿ ತರಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಇನ್ನು ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಆಗಿ ಹೋದರೆ, ಒಂದು ಪ್ರೈವೇಟ್ ಕಂಪನಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕನ್ನಡ ಫಿಲಂ ಸ್ಟಾರ್ ಕರೆಸಿ ಅಥವಾ ಚಲನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಕನ್ನಡ ಪರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವದರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅರ್ಹತೆ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರು ಅವರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದರೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ಗುಣಮಟ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಎಲ್ಲ ತರಹದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕನ್ನಡ ಸಂಘದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅನುಭವ ಪಡೆದು, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕಮ್ಯೂನಿಟಿ ಇಂಟರೆಸ್ಟ್ ಕಂಪನಿ (ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ) ಅಥವಾ ಚಾರಿಟಿ ಸಂಸ್ಥೆ ತರಹ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆ ರಿಟರ್ನ್ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ವರ್ಷ ವರ್ಷ ನಿರ್ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ತರಹದ ಪ್ರಯಾಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಯು. ಕೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಬೆಂಬಲ ಸದಾ ಇರಲಿ.

                                                                                                               ಚಿತ್ರ -ಬರಹ-ಗಣಪತಿ ಭಟ್

Advertisements

ಮರೆಯಲಾಗದ ಮಿತ್ರರು-ಟಾಮಿ ಮತ್ತು ಸೋಮು

ಟಾಮಿ

tommy picture

ನಾವಾಗ ಬೆಂಗಳೂರು ಸಮೀಪದ ಮಾಗಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದ್ದೆವು. ದಿವಂಗತ ತಂದೆ ಆಗ ಪುರಸಭಾ ಮುಕ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಸರ್ಕಾರೀ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯವಳಾದ   ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ ತುಂಬಾ ತುಂಟಿಯೆಂದೇ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ  ಟ್ರಾವೆಲ್ಲರ್ಸ ಬಂಗಲೋ (ಟಿ.ಬಿ.)ದ ಮೇಟಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಿದ್ದ.  ಟಿ.ಬಿ.ಯ ಬಳಿ ಯಾರೇ ಸುಳಿದರೂ  ಈ ನಾಯಿ  ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾಗಿ ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ಕಾದುಕೊಂಡು ಬಹಳ ಹೆಸರು ಮಾಡಿತ್ತು.

ನಾವು ಮಾಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ  ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿ ಮರಿ ಹಾಕಿತು. ಈ ವೀರಮಾತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನನ್ನಕ್ಕ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ  ಆಫೀಸರನ ಮಗಳೆಂಬ ಎಲ್ಲ ವಶೀಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮೇಟಿಯ ಮೂಲಕ, ಆ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಒಂದು ನಾಯಿ ಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದೇ ಬಿಟ್ಟಳು!  ಅವಳು ಹೀಗೆ ನಾಯಿ ಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲೇನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ!!

ತಾಯಿಯಿಂದ ಬೇರಾಗಿ ಅಪರಿಚಿತರ  ಮನೆ ಸೇರಿದಾಗ ಈ ಮರಿಗಳು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಕುಂಯ್ ಗುಟ್ಟಿ , ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದು ಮಿಲಿಟರಿ ಆಫೀಸರಂತೆ ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಾದ ತಂದೆಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದವು. ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಜೊತೆ ಸರೀಕಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಯ್ಗುಳಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು .  “ಎಲ್ಲಿಂದ ತಂದಿರೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಿಟ್ಟು ಬನ್ನಿ…” ಎಂಬ ಅಣತಿ, ತಂದೆಯಿಂದ ಹೊರಟು, ಅತ್ತೂ ಕರೆದು ಹಿಂತಿರುಗಿ  ಬಿಟ್ಟು , ಪೆಚ್ಚು ಮೋರೆ ಹೊತ್ತು ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮರಳಿದ್ದೆವು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ಮೇಟಿಯ ಮನೆಯ  ನಾಯಿ ಮರಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವೆಲ್ಲ ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು.

ಮೆತ್ತನೆ ಗೋಣೀಚೀಲದ ಹಾಸಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತೆಂಗಿನ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದೇಕೋ ಏನೋ ನಾಯಿ -ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಹೆಸರಿಡುವ ರೂಢಿಯಿದ್ದ ಕಾರಣ  ಈ ಗಂಡುಮರಿಗೆ  ’ಟಾಮಿ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಆ ಮರಿಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೇ ಬಿಡದೆ ಕೈಯಿಂದ ಕೈಗೆ ರವಾನಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಅದರಿಂದ ಮೈ-ಕೈ ಮುಖಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೆಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ತಂದೆ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವುದನ್ನೇ  ಅದೈರ್ಯದಿಂದ ಕಾಯತೊಡಗಿದೆವು. ಕಾಫಿ, ಮುಖಾರ್ಜನೆ, ಊಟ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಟಾಮಿಯನ್ನು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ನಂತರ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಅನಾವರಣ ಮಾಡಿದೆವು.ಅದೇಕೋ ಏನೋ ಅವರೇನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ! ಇನ್ನು ಉಳಿದದ್ದು ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಜೊತೆಗಿನ ಟಾಮಿಯ ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ!!

ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಚುಕಿ ಹಣ್ಣು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೋ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿದ್ದರಿಂಲೋ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಮೆತ್ತೆಯಿಂದಲೋ ಟಾಮಿ ಯಾರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸದೆ  ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಮಗೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಲು ಪರವಾನಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು!

ಇಡೀ ದಿನ ಟಾಮಿಯ ಚಾಕರಿ ಅಮ್ಮನದೇ ಆದರೂ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಂದ ನಂತರ  ಟಾಮಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಯ್ತು. ಮೊದಲ ಆರು ತಿಂಗಳು ಟಾಮಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ಅದರಮ್ಮನಂತೇ ಚೂಪು ಕಿವಿಯ, ಬಿಳಿ ಉದ್ದದ ನಾಮದ, ಕರಿಯ ಮೂಗಿನ ತೀಕ್ಷ್ಣಮತಿ ನಾಯಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಗಬಾರದ್ದು ಆಗಿಹೋಯಿತು!!

ಒಂದು ದಿನ ಟಾಮಿಯ  ದೇಹದ ಹಿಂಬಾಗಕ್ಕೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಹಿಂದಿನ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳ ಸ್ವಾದೀನ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು.ಯಾವ ವೈದ್ಯರಿಂದಲೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ದೊರೆಯದಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಟಾಮಿಯ ಚೈತನ್ಯ ಅದರ ದುರ್ಬಲ ವಿಧಿಗಿಂತ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಹಿಂದಿನ ದೇಹವನ್ನು ಎಳೆದೆಳೆದು ತೆವಳುತ್ತಿದ್ದ ಟಾಮಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ  ಸೊರಟಿಕೊಂಡ ಒಂದು  ಹಿಂದಿನ ಕಾಲನ್ನು ಗೂಟದಂತೆ ಊರಿ  ಮುಂದಿನೆರಡು ಕಾಲು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಒಂದು  ಗೂಟದ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯಿತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅಮ್ಮನದೇ ಆರೈಕೆ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಂದೆಗೆ ತುಮಕೂರಿಗೆ ವರ್ಗವಾಯಿತು.

“ಈ ಕುಂಟನಾಯಿ ಯಾಕೆ ಬೇಕು..?ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ವೆಟರಿನರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಬಳಿ ಕಟ್ಟಿಬನ್ನಿ, ಯಾರಾದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬ್ರೆಡ್ಡು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ..” ಅಂತ ತಂದೆಯ   ಕಟ್ಟಾಗ್ಞೆಯಾಯ್ತು. ನಮಗೆ ಅಳುವೋ ಅಳು! ಟಾಮಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿ, ಕುಡಿಸಿ, ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಅತ್ತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೂ ವಿಹ್ವಲವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ನೆಕ್ಕಿ ತನಗೆ ತಿಳಿಯಿತೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಆಡಿತು. ನೌಕರರು ಹೋಗಿ  ಟಾಮಿ ಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬಂದರು. ಮುಂದಿನ ನಾಯಿಗಿರಲಿ ಎಂದು ಅದರ ಚೈನು ಮತ್ತು ಕೊರಳಿನ ಬೆಲ್ಟ್ ನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನಮಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರು. ಟಾಮಿಯನ್ನು  ಹುರಿ ದಾರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಬಂದಿದ್ದರು.

ಮರುದಿನ ಲಾರಿಗೆ ಸಾಮಾನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ! ತಂದೆಗೆ ಯಾಕೆ ವರ್ಗವಾಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಂತ ಹಿಡಿ-ಹಿಡಿ ಶಾಪ ಹಾಕಿದೆವು. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ನಾವು ಅಸಹಾಯುಕರಾಗಿದ್ದೆವು.

ಯಾವ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಟಾಮಿಯ ಅಂತರಾಳಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಟ್ಟಿದ್ದ ದಾರವನ್ನು ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿ. ವೆಟರಿನರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಮನೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಮೂಸಿ, ಮೂಸಿ ಒಂದೂವರೆ ಮೈಲು ಕುಂಟುತ್ತ  ಹಿಂತುರಿಗಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು!! ಈಗದನ್ನು ತಂದೆಯ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಲಾರಿಗೆ ಹೇಗಾದರೂ ತುಂಬಿ ಬಿಟ್ಟರೆ, ತುಮಕೂರು ಬಂದ ನಂತರ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಟಾಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು.

ನಮಗಾದ ಸಂತೋಷ, ಸಂಭ್ರಮ, ಸೋಜಿಗಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಆಳುಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಸನ್ನೆ, ಬಾಯ್ಸನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ತೆಪ್ಪಗಿರಲು ಹೇಳಿ, ಟಾಮಿಯನ್ನು ಸಾಮಾನುಗಳ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು. ಲಾರಿಯ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ತಂದೆಗೆ ಇದ್ಯಾವುದರ ಅರಿವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕ ಬಹಳ ವಿಧೇಯ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಲಾರಿಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಬರುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಜೊತೆಗೆ ಆಳುಗಳೂ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ತಂದೆ ತಕರಾರು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನನಗಾಗ ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷ.

ಲಾರಿ ತುಮಕೂರು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ತಂದೆಯ ಕೋಪದ ಅರಿವಿದ್ದ ನೌಕರರು, ಟಾಮಿಯನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ ಇಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಿಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟೆವು. ನಮ್ಮ  ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೌಕರರು ತಂದೆಗೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ, ಕೊನೆಗೂ ಆಫೀಸರನಿಗೆ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿದ ಖುಷಿಯಿಂದಲೋ ಏನೋ ಕಿರು ನಗೆ ನಗುತ್ತಲೇ  ಕೈ ಬೀಸಿ ಮರಳಿ ಹೋದರು!! ಟಾಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು,ದಾರ ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಓಡಿ ಬಂದದನ್ನು  ಅಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿಸಿದರು. ಟಾಮಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಉಳಿಯಿತು.

ಈ ಹೊಸ ಊರಿನಲ್ಲಿ  ಟಾಮಿ ಕುಂಟನಾದರೂ ಎಂಟೆದೆಯ ಭಂಟನೆಂಬ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿತು. ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ತಂದೆಯ  ಆಫೀಸು  ಕೋಣೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಯಾರೇ ಬರಲಿ , ಟಾಮಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾವಲು ಕೂರುತ್ತಿತ್ತು.ಅವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದ  ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರಿಗೆ ಕೈ  ಹಾಕಿದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಿದ್ದ  ಟಾಮಿ, ಅವರು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿನ ಪೆನ್ನಿಗೆ ಕೈ ಚಾಚಿದರೆ ವಸಡನ್ನು ಮೇಲೇರಿಸಿ ತನ್ನ ಉದ್ದ ಕೋರೆಹಲ್ಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಗುರ್ ರ್ ರ್ … ಎಂದು ಶುರುಮಾಡಿಬಿಢುತ್ತಿತ್ತು,  ಎಷ್ಟೇ ಹಸಿವಾದರೂ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿಯೂ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಸಿಲ ಬಳಿಯೇ ಕುಳಿತು ಕುಂಯ್ ಗುಡುತ್ತಿತ್ತು. ಜಮೀನಿನಿಂದ ಬಂದ ಕಡಲೇಕಾಯಿಯ ರಾಶಿಯೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಅದರಿಂದ ಒಂದು ಕಾಯಿಗೂ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವಾಗಿ ಸುಲಿದು ಮುಂದೆ ಹಾಕಿ ತಿನ್ನು ಎನ್ನುವವರೆಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬೀದಿ, ಕೇರಿಯ ಎಲ್ಲ ನಾಯಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕಾಲ್ಕೆರೆದು ಜಗಳವಾಡಿ, ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ರಕ್ತ-ಸಿಕ್ತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದರೂ ಮರುದಿನ ತನ್ನ ಕೆಚ್ಚನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಮನದಲ್ಲಿದ್ದ ಚೈತನ್ಯ ದೇಹದ ಊನವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಗೆದು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಯದ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನೂ, ದೊಡ್ಡ ಚರಂಡಿಗಳನ್ನೂ ನೆಗೆಯಲು ಹೋಗಿ ಹಲವಾರಿ ಬಾರಿ ಬಿದ್ದು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಎತ್ತು ತಂದು ,ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸಸ್ಯಹಾರಿಗಳಾದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದೆರಡು ಮನೆಗಳ ನಂತರವಿದ್ದ ಅಯ್ಯಂಗಾರರ ಬೇಕರಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಡ್ಡು ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಟಾಮಿಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಟಾಮಿಗೆ ಬ್ರೆಡ್ಡು ಹಾಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಟಾಮಿಯ ನಿಯತ್ತನ್ನು  ಪರೀಕ್ಷೆಮಾಡಲು ಅಯ್ಯಂಗಾರರ ಮಾಲೀಕ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆತ ಟಾಮಿಗೆ ಏನೇ ಎಸೆದರೂ, ಟಾಮಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಜೊಲ್ಲು ತಟತಟನೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾವು ತಿನ್ನು ಎನ್ನುವವರೆಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೇ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಸೋಲು!!

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ನಾವು ಟಾಮಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ತರಭೇತಿ ಸೊನ್ನೆ. ತಾನಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಟಾಮಿ ಯೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು!  ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್ಸ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುವವರಿಗೆ ಟಾಮಿಯ ನಡತೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ’ಕುಂಟ ನಾಯಿಯ ಮನೆಯವರು ’ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಲವರು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಗೌರವದಿಂದಲೇ ಹೊರತು ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದಲ್ಲ!! ಟಾಮಿಯ ಪ್ರತಾಪಗಳು,ನಿಯತ್ತು, ಕೋಪ,ಸ್ವಾಮಿನಿಷ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದಾದರೆ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಲೇಖನವೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ 12 ವರ್ಷ ಬದುಕಿದ್ದ ಟಾಮಿಯ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದಲ್ಲ ಎಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆಯಿತು. (ಪ್ಯಾರಲಿಸಿಸ್  ಸ್ಟ್ರೋಕ್) ಓಡಾಡುವುದಿರಲಿ, ತಿಂದದ್ದು ಏನೂ ಅದಕ್ಕೆ ದಕ್ಕದಾಯಿತು. ವೈದ್ಯರು ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿದರು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯ ರೋಗಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನ  ಆರೈಕೆ ನಡೆಯಿತು. ಟಾಮಿಗೂ ಅದರ  ಅರಿವಿತ್ತು. ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಅವರೊಡನೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಅದರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗದ ನಾವು ಕೊನೆಗೆ ಟಾಮಿಗೆ ದಯಾಮರಣ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಇದೊಂದು ಕಠಿಣ ನಿರ್ದಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಟಾಮಿಯನ್ನು ವೆಟರಿನರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದೆವು. ಆ ದಿನದ ಟಾಮಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಭಾವಗಳು ಇವತ್ತೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿವೆ! ವೈದ್ಯರು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ  ಸಾವಿನ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಹೋದ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರವೇ ಟಾಮಿ ಸತ್ತಿತು. ಟಾಮಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ತೆಂಗಿನ ಮರದಡಿಯೇ ಹೂತೆವು. ಟಾಮಿಯ ಯಾತನಾಮಯ ಮರಣದ ಕಾರಣ ಬಹುಕಾಲ ಮತ್ತೆ ನಾವು ನಾಯನ್ನು ಸಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ’ಮಿಂಟಿ’ ಎನ್ನುವ  ನಾಯನ್ನು ಸಾಕಿದೆವು. ಟಾಮಿಯ ಪಾದ ದೂಳಿಯಷ್ಟೂ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ನಾಯಿ ಯಾರ ಮನವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ  ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ  ಈ ನಾಯಿ ಸೋಮಾರಿಯೂ,ಮಂದಮತಿಯೂ ಆಗಿ ಬೇಗನೆ ನಮ್ಮ ಮನದಿಂದಲೂ, ಮನೆಯಿಂದಲೂ ದೂರ ಸರಿಯಿತು.

ನಾಯಿಗಳಿಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಂಗ ವಿಕಲತೆಯಿಂದ ಟಾಮಿ ಚುರುಕಾಯಿತೋ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಪರಿಮಿತ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಮನೆಮಂದಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೆಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಉಳಿದಿರುವುದು ಒಂದೇ ನಾಯಿ. ಅದು ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರ, ಸ್ವಾಮಿನಿಷ್ಟ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಟಾಮಿ ಮಾತ್ರ !

-ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.

Read More »