’ಕಾಫಿ ವಿತ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ’- ಭಾಗ ೧- ಡಾ. ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿ ಮತ್ತು ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.

 

ಇದೇ ವರ್ಷ ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಡಾಂಕಾಸ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಯುಗಾದಿ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ   ’ ಅನಿವಾಸಿ ’ ತಂಡ ಡಾ.ಪ್ರಸಾದ್ ರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ  ’ ’ಕಾಫಿ ವಿತ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ’ ಎನ್ನುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಎಲ್ಲರ ಸಮಕ್ಷಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಕಮ್ಮಟದಲ್ಲಿ  ಡಾ.ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ಆಯ್ದ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವರು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಆಯಾ ಸಿನಿಮಾಗಳ  ಕೆಲವು ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳನ್ನು ನೆರೆದ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರು.ವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ಈ ಸಿನಿಮಾಗಳ ರೂವಾರಿ, ನಿರ್ದೇಶಕ, ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳ ಕಥೆ, ಚಿತ್ರಕಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನೂ ಬರೆದ ಖ್ಯಾತಿಯ, ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಗಾರುಡಿಗ, ಪ್ರಪಂಚದ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ವಿಜೇತ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರೂ ನಮ್ಮೊಡನಿದ್ದುದು ! ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಅವಕಾಶವೂ ಇತ್ತು.  ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮಾಧಾನ  ಚಿತ್ತದೊಡನೆ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಶತಃ ನೈಜ, ಸರಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಎಲ್ಲರ ಮನಗೆದ್ದರು. ಆ ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ  ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲಿಗೆ  ಮಾತನಾಡಿದವರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಿತ್ರರಾದ ಡಾ. ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿಯವರು.  ಆ ನಂತರ  ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ  ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು  ನೀಡಿದ ಚಲನ ಚಿತ್ರ  ’ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸಿ ’ ನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಅಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರ ಸಿನಿಮಾ ಮೆಲುಕುಗಳನ್ನು  ’ಅನಿವಾಸಿ್ ’ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ  ಇಂದು ಮತ್ತು ಮುಂಬರುವ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ-ಸಂ

 

”ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ” ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಸ್ವರ್ಣ ಕಮಲ !

 

 

”ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ”: ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಮೊದಲ ’ಸ್ವರ್ಣ ಕಮ” ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಟ್ಟ ಚಿತ್ರ.

ಯು. ಕೆ. ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಯುಗಾದಿ (2019) ಸಮಾರಂಭ ಡೋಂಕಾಸ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಆಗ ’ಕಾಫಿ ವಿತ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ’ ಅನ್ನುವ ಗಿರೀಶ ಅವರ ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕರೊಡನೆ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಾಗ ನಾನು ಅವರ ಮೊದಲ ಚಿತ್ರವಾದ ”ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ”ವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ ಸಂವಾದ-ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ನಡೆಯಿತು.ಈಗಾಗಲೆ ಅವರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅವರು ಅಳವಡಿಸುವ ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ’ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಕಥಾನಕದ ಸ್ಟೈಲ್ ” ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ. ”ರೂಪಕಗಳ ಬ್ರಹ್ಮ” ಎಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ರೀತಿ ವಿಡಿಯೋಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ  ಆಸಕ್ತನಾದ ನನ್ನನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ.

ಪುಸ್ತಕದ ಕಥೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಮೇಲೆ ತರುವಾಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಷ್ಟವೂ ಆಗಬಹುದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹತ್ತಾರು ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸ ಬಹುದು. ಇದು ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನ ನೈಪುಣ್ಯತೆ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.  ತಮ್ಮ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹೊರತಂದ ಸಿನಿಮಾ ”ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ”. ಇದು ’ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಪ್ರೋಡಕ್ಟ್’ ಅಲ್ಲವಾದರೂ ಸತ್ಯಜಿತ್ ರೇ ಅವರನ್ನೇ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದ ಚಿತ್ರ. ಆಗಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಹಿಡಿತ ಇತ್ತು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

Mise-en-scène

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನೂ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸುವಾಗ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿನ ಚಿತ್ರದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಅಥವಾ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಜೋಡಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ’ವಸ್ತು’ಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆಗೆ Mise-en-scène (ಉಚ್ಚಾರ: ಮೀಸಾನ್ ಸೇನ್) ಎನ್ನುವ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪದಗುಚ್ಚವನ್ನುಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕಂದರೆ “everything in the frame can carry meaning.”  ಮನೆಯ ದೃಶ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಕಂಬ, ಗೋಡೆ, ಅದರ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರಗಳು, ನಟರು ನಿಲ್ಲುವ ಜಾಗ, ನಟರ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಬಣ್ಣ, ಮೇಕಪ್,  ವಿನ್ಯಾಸಗಳು, ಅವರಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಬೆಳಕು-ಕತ್ತಲೆ, ಎಲ್ಲವೂ ’ಮೀಸಾನ್ ಸೇನ್’ ದ ಅಂಗಗಳು. ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ ಅವರ ಮೊದಲ ಚಿತ್ರವಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ರೂಪಕಗಳ ಸಾಲನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಿನಿಮಾ ಒಬ್ಬ ಬಾಲ ವಿಧವೆ ಯಮುನಕ್ಕನ ದಾರುಣ ಕಥೆ. ಆಕೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ನಾಣಿ (ಅಜಿತ್ ಕುಮಾರ್) ಎಂಬ ಬಾಲಕ ವೇದ ಪಾಠಶಾಲೆಯಾದ ಉಡುಪರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು  ಕಲಿಯಲು ಬಂದ ಆಗ ತಾನೆ ಉಪನಯನವಾದವನು. ಆಗ ಆಕೆ ತನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ. ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ರಮ ಗರ್ಭಪಾತವಾದರೂ ಕುಲದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ತಪ್ಪದೆ ಆಕೆಯ ಘಟಶ್ರಾದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲಿನ ಹಲವಾರು ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೆಯ ಕಂಬದ ಅರೆಮರೆಯಾಗಿ ನಿಂತ ಯಮುನಕ್ಕ (ಮೀನಾ) ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.  ಅಕೆ ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಮೇಲೆ ನಾಣಿ ಒದ್ದ ಮೇಲೆ ಗೋಡೆಗೊರಗಿದ ಕೊಡದ ಮೇಲಿನ ಚೆಂಬು ಉರುಳುವ ಘಟ್ಟ, ಆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವವರ ಪ್ರವೇಶ-ನಿರ್ಗಮನ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಅತ್ಯಂತ ಮುತವರ್ಜಿಯಿಂದ ರಚಿಸಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾದ ಒಳ ಮತ್ತು ಹೊರಾಂಗಣ ಚಿತ್ರೀಕರಣದಲ್ಲೂ ಗಿರೀಶ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಅವರ ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಇವಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ನಟನೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ, ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಶಬ್ದ, ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬೇಕು, ಅವು ವೀಕ್ಷಕನ ಅನುಭವವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ . ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ರೀತಿ ದೃಶ್ಯದ ಸಾಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ವಿಫಲತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವೇ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, (ಅವರ ನಂತರದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆದಂತೆ) ಈ ಚಿತ್ರಕಥೆ (script) ಲೇಖಕ ಯು.ಆರ್.  ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಮೂಲ ಕಥೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಬದಲಾವಣೆಯೆಂದರೆ, ಮೂಲ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಬರುವದು ಬಾಲ ವಿಧವೆ ಯಮುನಕ್ಕ ಸೆರಗು ಹೊದಿಸಿದ ಬೋಳುತಲೆಯೇ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲೇ. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ’ಕ್ಲೋಸ್ ಅಪ್’ ಇದೆ – ಅದು ಹೆಗಲವರೆಗೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟ ಯಮುನಕ್ಕನ ಕೇಶರಾಶಿ.

ಇನ್ನು ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಈಗ ಉಡುಪರ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಾಠಶಾಲೆಯ ಋಣ ತೀರಿ ನಾಣಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವರು ಹಳ್ಳಿಯ ಗಡಿಯ ಹೊರಗಿರುವ ಒಂಟಿ ಅಶ್ವತ್ಥವೃಕ್ಷವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು  ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಆತ ”ಯಮುನಕ್ಕಾ!” ಎಂದು ಚೀರುತ್ತಾನೆ. ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಯಮುನಕ್ಕನ ತಲೆಯಮೇಲಿನ ಸೆರಗು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸರಿದಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಬೋಳುತಲೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವೀಕ್ಷಕನಿಗೂ ಅಂಥದೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಣಿ, ಯಮುನಕ್ಕ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮಾತು ಹೊರಡುವದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಆ ’ಸೀನ್’ ದಲ್ಲಿ ಅದೊಂದೇ ಮಾತನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.  ’ಬ” ಎಂದು ಕರೆದಂತೆ ಆತನ ತಂದೆ ಮಗನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತ ತಮ್ಮ ಊರಿನ ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪರದೆಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗುವ ವರೆಗೆ ತಂದೆ-ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲಾಂಗ್ ಶಾಟ್ ನಲ್ಲೇ ಕೆಲನಿಮಿಷಗಳ ವರೆಗೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯ ಅದು ನಿರ್ದೇಶಕನ ನಿಪುಣತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ”ನಾಣಿ’ಯಂಥ’ ಎಳೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರ ಉತ್ತರ ಅದು ಬಹು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸ. ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವದೇ ತೊಂದರೆ. ಅವರಿಗೆ ತಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಜಂಬ, self-consciousness ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದರು. ಈ ಮೊದಲೇ ಅವರು ಫಿಲ್ಮ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟೂಟಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವಸ್ತುವಾಗಿ ’ಅವಶೇಷ’ ಎಂಬ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಿಸಿದ್ದು (ಅದಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿತ್ರದ ಸ್ವರ್ಣ ಪದಕ) ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗಿರಬಹುದು. 1978ರಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಸ್ವರ್ಣ ಕಮಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಲ್ಲದೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಗಳಿಸಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ, ಕಲಾಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪದೆ  ಪದೇ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

                                                                                                                                                                                                                                                ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿ

ಡೋಂಕಾಸ್ಟರ್

 ‘ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ’ ಗಳ  ವರ್ಣ ಚಿತ್ರ ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸು !

 

ಜಗತ್ತಿನ ಮೇರು ನಿರ್ದೇಶಕ, ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡಿಗ, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಅಧ್ಬುತ ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮದ ಗಾರುಡಿಗ, ಸೃಜನಶೀಲ ಕಲಾವಿದ, ಚಿಂತಕ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು ಹಲವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ರಂಗವೊಂದರಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಜಿತ್ ರೇ ಯವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನ  ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಸ್ವರ್ಣ ಮತ್ತು ರಜತ ಕಮಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲು ಹಲವು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ನಿರ್ದೇಶಕರ  ಎದುರೇ ಅವರದೊಂದು ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸು ಎನ್ನುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದು ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಈ ಚಿತ್ರದ ವಿಡೀಯೋ ಸಿ.ಡಿ. ಯನ್ನು  ಬೆಂಗಳೂರಿನ  ’ಟೋಟಲ್ ಕನ್ನಡ ’  ಎನ್ನುವ ಮಳಿಗೆಯಿಂದ ತಂದು ನೊಡಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಿದ್ದುದರಿಂದ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ನಿರ್ದೇಶನದ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸಿವೆ.

ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸು ಎನ್ನುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ವೈದೇಹಿಯವರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಜಾನಕಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮೂರ್ತಿ ಎನ್ನುವ ನಿಜ ನಾಮಧೇಯದ ಈ ಕಥೆಗಾರ್ತಿ ತಮ್ಮ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಭಾಷಾಸೊಗಡು ಮತ್ತು  ಅತಿಸಾಮಾನ್ಯರ ನಿರಾಡಂಬರ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಗಳಿಸಿದಂತವರು.

ಒಬ್ಬ ಸೃಜನಶೀಲ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯ ರಚನೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸೃಜನಶೀಲನ ಕೈಗೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಏನಾಗಬಹುದು?

“ಗಂಟೆಯ ನೆಂಟನ ಓ ಗಡಿಯಾರ

ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಗೋಲಾಕಾರ

ಹೊತ್ತನು ತಿಳಿಯಲು ನೀನಾಧಾರ “…..

ಎನ್ನುವ ಜೀವಂತಿಕೆಯೇ ತುಂಬಿ ಟಿಕ.. ಟಿಕ… ನೆನ್ನುವ ದಿನಕರ ದೇಸಾಯಿಯವರ ಕವನವೊಂದು ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸೋಜಿಗವನ್ನೂ, ಆನಂದವನ್ನೂ ತರದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇದೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿದ್ದ ಶಿಶುಗೀತೆ.  ಆದರೆ ಇದೇ ಗಡಿಯಾರ ಎನ್ನುವ ಪದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಬಗೆಯ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಬಲ್ಲುದು,  ’ಆಗೊಮ್ಮೆ-ಈಗೊಮ್ಮೆ ’ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಲಲಿತ ಪ್ರಭಂದವೊಂದರಲ್ಲಿ  ಇದೇ ಗಡಿಯಾರದ, ಗೋಲಾಕಾರ, ಶೂನ್ಯ, ಬ್ರಂಹಾಂಡ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪರಾಭೌತ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತಿತರ ಹಲವು ಕೋನಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಓದುಗರನ್ನು ತಟ್ಟನೆ ಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ ಮಾತ್ರ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯಾಗಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸು, ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಲವು  ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲಂಕಾರ,ರೂಪುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.  ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹಲವು ಭಿನ್ನ ಮಜಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿತು. ಈ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆದವರು ಸ್ವತಃ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು. ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳು, ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯರು, ಶತ್ರುಗಳು, ಮಿತ್ರರು ಎಲ್ಲರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಂತ ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕರು. ಅಡೆ ತಡೆಗಳನ್ನು ನುಂಗಿ ಅದೇ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆದರ್ಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು.

2008 ರಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ  ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸು ಚಲನ ಚಿತ್ರ  ಸಿನಿಮಾಕ್ಷೇತ್ರದ ಎಲ್ಲ ಮಟ್ಟಗಳ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಗಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು.

2008 ರಲ್ಲಿ  ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಕಥೆ ಮತ್ತು ನಾಯಕಿ ಉಮಾಶ್ರೀಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಟಿ  ಎಂದು ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರಕಿತು. 57 ನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ  ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಎನ್ನುವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರಕಿತು. ಅಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಿನಿಮಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ  ಭಾರತ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ನಟನೆಗಾಗಿ ಉಮಾಶ್ರೀ ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಟಿ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ದೊರೆತವು. Ocean’s  cinefan festival of Asian and Arab cinema  .ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ  ಮತ್ತೆ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನಟನೆಗಾಗಿ ಉಮಾಶ್ರೀ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ದೊರೆತವು.

ಗುಲಾಬಿ ಟಾಕೀಸಿನಲ್ಲಿ  ಕುಂದಾಪುರದ ಹಳ್ಳಿಯ  ಮೀನುಗಾರರ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರಣವಿದೆ. ಆರಕ್ಕೇರದ ಮೂರಕ್ಕೇರದ ಇವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗತೀಕರಣ ತರುವ ಉಪದ್ರವಗಳ ಚಿತ್ರಣವಿದೆ. ಧರ್ಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ತಿಕ್ಕಾಟಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆವ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನ ನಡುವೆಯೇ ಹೆಡೆಯಾಡುವ ಶೋಷಣೆಗಳು, ಬಡವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಕನಸುಗಳು, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಟೆಲೆವಿಷನ್  ಬಿತ್ತಿದ ಕನಸುಗಳು, ಗಂಡಸು-ಹೆಂಗಸಿನ ನಡುವಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾರತ್ಮಮ್ಯಗಳು, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಾಡುವ ಬಯಕೆಗಳು, ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ  ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಮತ್ತು ಅರಳುವ ಕನಸುಗಳು, ಈ ವಿರಾಟ್ ರೂಪಗಳ ನಡುವೆ ಮುಗ್ದ ಬದುಕುಗಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ  ಸಂಧಾನಗಳು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟಲೆಗಳು, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಅನುಕೂಲಗಳಿಗೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ಆಟಗಳಾಗುವುದು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಚಿತ್ರಣಗಳಿವೆ. ರಾಜಕೀಯ ತರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೊಂದಲಗಳಿವೆ, ಮಹಿಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪಗಳ ಆಶೋತ್ತರಗಳು ,  ‘ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅರಳುವೆ ‘ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶದ ಜೊತೆ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸುವ ಭರವಸೆಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳಿವೆ.

ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಬಸಂತ ಕುಮಾರ್ ಪಾಟೀಲರು. ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಫಿ ಎಸ್. ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರದು. ಬದುಕಿನ ಅಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನದ ರೀತಿಗಳಿರುವುದು ಎನ್ನುವಂತೆ ಸಿನಿಮಾ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನೈಜವಾದ ಬೆಳಕು-ನೆರಳುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಈ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ನೀವೆಲ್ಲರು ಖಂಡಿತ ನೋಡಿ. ಕೊಂಡಾದರು, ಕಡ ತಗೊಂಡಾದರು ಅಥವಾ ಕದ್ದಾದರೂ ಸರಿಯೇ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಚಿತ್ರ ಯೂ ಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿಯೂ  ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಅದರ ಲಿಂಕ್ ಕೆಳಗಿದೆ.

https://www.youtube.com/watch?v=XnCsEs7OOYk

 

———————ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.

 

ಕನ್ನಡದ ಶೆಕ್ಸ್-ಪಿಯರ್ – ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್: ಕೇಶವ್ ಕುಲಕರ್ಣಿ


ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕೃತ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ನಾಟಕಕಾರ, ಸಾಹಿತಿ, ಸಿನಿಮಾ ಮತ್ತು ರಂಗಭೂಮಿ ನಿರ್ದೇಶಕ ನಟ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಜೂನ್ ಹತ್ತನೇ ತಾರೀಕು 2019 ನಿಧನರಾದರು. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮೂಗಿಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊಳವೆಯನ್ನೇರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮಾರಂಭ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟವರು ಕಾರ್ನಾಡ್. ಅವರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ, ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆದ ನಾಟಕಕಾರ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿ ಆಚೆ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಕೇಶವ್ ಕುಲಕರ್ಣಿ ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಯ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ ಎಂದು ಕರೆದಿರುವುದು ಸಮಂಜಸವಾಗಿದೆ.

ಕಾರ್ನಾಡರು ಯುವಕರಾಗಿದ್ದಾಗ ತಾವು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಕವಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಮಾನಸಿಕ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ತಂದು ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ನಾಟಕ ಅವರ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿತ್ತು. ಇದೇ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಗೀಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತಲುಪಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅದೃಷ್ಟ!

ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಕಾರ್ನಾಡರ ಬದುಕು ಬರಹವನ್ನು ಒಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಅವರ ‘ಆಡಾಡತ ಆಯುಷ್ಯ’ ಎಂಬ ಆತ್ಮಕಥನವನ್ನು ಓದಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಒಂದು ಆತ್ಮಕಥೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮುಚ್ಚು ಮರೆಗೆ ಆಸ್ಪದ ಇರಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ವೈದ್ಯರಾದ ಡಾ. ಮಧುಮಾಲತಿ ಗುಣೆ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವುದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ. ಅವರ ತಾಯಿ ಕೃಷ್ಣಾಬಾಯಿ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಾಗ ತಮಗೆ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗರ್ಭಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಡಾ.ಗುಣೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋದಾಗ ವೈದ್ಯರ ಗೈರು ಹಾಜರಿಯಿಂದ ಆ ಉದ್ದೇಶ ಸಫಲವಾಗದೆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾಬಾಯಿ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ ತಾವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕಾರ್ನಾಡರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕಥೆ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದು ಡಾ. ಗುಣೆ ಅವರು ಹಾಜರಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ! ಹುಟ್ಟು ಎಷ್ಟು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಅಸಂಗತವೆಂದು ( Absurd) ಕಾರ್ನಾಡರೇ ಸೋಜಿಗ ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಹುಟ್ಟು- ಕ್ರಿಯೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾದರೆ ಸಾವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ. ಕಾರ್ನಾಡರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಉತ್ತರಾರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ‘ನೋಡತಾ ನೋಡತಾ ದಿನಮಾನ’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರಿಯುವ ಉದ್ದೇಶವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಾರ್ನಾಡ್ ವಿಧಿವಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾರ್ನಾಡರ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಲೇಖಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರಪಂಚ ಒಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮತ್ತು ನಟನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಒಬ್ಬ ಮಾನವತಾವಾದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಬೆಳಕಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು
ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾದಿತೇ ?
(ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್)

ಕನಸುಗಾರ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಬರಹ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.
ಡಾ. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ( ಸಂ )

ಕನ್ನಡದ ಶೆಕ್ಸ್-ಪಿಯರ್ – ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ: ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ

ಧಾರವಾಡದ ಬಸ್-ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಮಂಗಳವಾರ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವನ ಮನೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟರೆ `ಮನೋಹರ ಗ್ರಂಥಮಾಲೆ` ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಓದುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಹಗಲೆಲ್ಲ (ಅಂದರೆ ತುಂಬಾ ಸಲ) ಹೋಗಿಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿಸಲವೂ `ಮನೋಹರ ಗ್ರಂಥಮಾಲೆ` ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಯಾರಾದರೂ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಹೊರಗೆ ಬರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಆಸೆಯಿಂದ. ಹಾಸ್ಟೇಲಿನ ದಿನಗಳವು. ತಿಂಗಳ ಖರ್ಚೆಲ್ಲ ಮಿಕ್ಕಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, `ಮನೋಹರ ಗ್ರಂಥಮಾಲೆ`ಯ ಒಳಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ, ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಒಂದೆರೆಡು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪುಸ್ತಕದ ರಾಶಿಗಳ ನಡುವೆ ರಮಾಕಾಂತ ಜೋಶಿ (ಮನೋಹರ ಗ್ರಂಥಮಾಲೆಯ ಮಾಲಿಕರು) ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕದ ದುಡ್ಡುಕೊಟ್ಟು ಪೂಜ್ಯ ಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಕಾರ್ನಾಡರ ಬಹುತೇಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕೊಂಡದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾನು ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಯೇ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನಾಕು ಮಾತು ಆಡಿದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ನಾಟಕಗಳು ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ ಎಂತಲೂ ನಿಮ್ಮ ಸಿನೆಮಾಗಳು ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ಎಂತಲೂ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಅವರು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಡಾಕ್ಟರಾಗು, ಅದರ ಜೊತೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೂ ಓದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಪುರಾಣ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಜನಪದದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆದವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವವರು ಕಾರ್ನಾಡರು. ಅವರ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ನೋಡಬೇಕು, ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಓದಬೇಕು, ಆಗ ಅವರ ನಾಟಕಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ, ಕಾರ್ನಾಡ್ ಎಂಬ ನಾಟಕಕಾರನ ಹಿರಿಮೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ನಾಡರ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ `ಮಾತಿ`ಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವವೋ, `ಕ್ರಿಯೆ`ಗೂ `ತಂತ್ರ`ಕ್ಕೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವ. ನಾಟಕಗಳನು ಓದಿದರೆ `ಮಾತು` ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅರ್ಥದ ಆಳ ನಾಟಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲೆ ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸಿತ್ತು. `ಯಯಾತಿ`ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ನಾಡರ ನಾಟಕ ರಚನೆ ಇದೇ ವರ್ಷ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ `ರಕ್ಷಸತಂಗಡಿ`ಯ ವರೆಗೆ ಒಟ್ಟು ೧೪ ನಾಟಕಗಳು, `ಮಾ ನಿಷಾಧ` ಎಂಬ ಏಕಾಂಕ ನಾಟಕವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಹದಿನೈದು. ಬರೆದದ್ದು ಕಡಿಮೆ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ನಾಟಕವೂ ವಿನೂತನ. ಕೊಂಕಣಿ, ಮರಾಠಿ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಿಡಿತವಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಅವರ ನಾಟಕದ ಅಗಲ ಆಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವರನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡದ ಶೆಕ್ಸ್-ಪಿಯರ್ ಅನ್ನಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಮನೆಮಾತು ಕೊಂಕಣಿ, ಬೆಳೆದದ್ದು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ, ನಂತರ ಓದಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೆ (ಆಕ್ಸ್-ಫರ್ಡ್), ನಂತರ ದಿಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಗಳಲ್ಲಿ ನಾಟಕ-ಸಿನೆಮಾಗಳ ಕೆಲಸ, ಇಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು.

ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಗೆ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಚಿರಪರಿಚಿತರು. `ಸಂಸ್ಕಾರ`ದ `ಪ್ರಾಣೇಶಾಚಾರ್ಯ`ರ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. `ಸಂಸ್ಕಾರ` ಪಟ್ಟಾಭಿ ರಾಮರೆಡ್ಡಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಮೊದಲ ಚಿತ್ರ, ಅದಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರಕತೆ ಬರೆದದ್ದು ಕಾರ್ನಾಡರು.

ಕನ್ನಡ ಅದ್ವಿತೀಯ ನಟ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಂಕರನಾಗ್ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು ಕಾರ್ನಾಡರೇ, ಅವರ `ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ` ಚಿತ್ರದಿಂದ. ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಬೈರಪ್ಪನವರೊಡನೆ ಎಣ್ಣೆ ಸೀಗೆಕಾಯಿಯಂತಿದ್ದರೂ ಭೈರಪ್ಪನವರ ;ವಂಶವೃಕ್ಷ` ಮತ್ತು`ತಬ್ಬಲಿಯು ನೀನಾದೆ ಮಗನೇ` ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಬೃಹತ್ ಕಾದಂಬರಿ` ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡತಿ`ಯನ್ನು ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು. ಶೂದ್ರಕನ `ಮೃಚ್ಛಕಟಿಕಾ` ಸಂಸ್ಕೃತ ನಾಟಕವನ್ನು `ಉತ್ಸವ್` ಎಂದು ಹಿಂದಿ ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡಿದರು (ಮನ್ ಕ್ಯೂಂ ಬೆಹೆಕಾರೆ ಬೆಹೆಕಾ… ಹಾಡು ಅಜರಾಮರ). ನಾಟಕವಿರಲಿ ಸಿನೆಮಾ ಇರಲಿ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ಅವರದು ವಿಶೇಷ ಪರಿಣಿತಿ.

`ಆಡಾಡತ ಆಯುಷ್ಯ` ಎಂದು ಆತ್ಮಕತೆಯನ್ನೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರ್ನಾಡರ ಮೊದಲರ್ಧದ ಬದುಕು ಇದರಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ನಾಟಕಕಾರ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಚಲನಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಕಾರ್ನಾಡ ಸಿನೆಮಾ ನಟರಾಗಿ, `ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್`ನ ನಟರಾಗಿ ಚಿರಪರಿಚಿತರು. ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲೂ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡವಲ್ಲದೇ ಹಿಂದಿ, ತಮಿಳು (ಕಾದಲನ್) ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲೂ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ, `ಯಾರವರು?` ಎಂದ. `ಏಕ್ ಥಾ ಟೈಗರ್` ಮತೂ `ಟೈಗರ್ ಜಿಂದಾ ಹೈ`ನಲ್ಲಿ ರಾ ದ ಚೀಫ್` ಎಂದೆ, ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನದಲ್ಲಿ `ಆನಂದ ಭೈರವಿ`ಯ ಭಾಗವತರಾಗಿ, `ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫ`ದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ಟರಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿ, ನಾಟಕ-ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ಆಡಾಡುತ್ತಲೇ ಆಡಿಸಿ, ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ತುಂಬು ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಬರೆದ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ, ನಟಿಸಿದ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಪಡೆಯಲಿ, ಅವರ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ಪುನಜನ್ಮ ಬರಲಿ, ನಾಟಕಗಳು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಾಗಲಿ, ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಿನೆಮಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗಲಿ.

ತಬ್ಬಲಿಯು ನೀನಾದೆ ಮಗನೇ – ಕಾರ್ನಾಡ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಚಿತ್ರ: ಒಂದು ಅನಿಸಿಕೆ:


ಶಿಕ್ಶ್ಷಿತ-ಪಾಶ್ಚ್ಯಾತ್ಯ-ಆಧುನಿಕ-ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿತನ ಮತ್ತು ಅಶಿಕ್ಷಿತ-ಭಾರತೀಯ-ಸನಾತನ-ಸಮಾಜವಾದಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ತಿಕ್ಕಾಟವೇ ಈ ಸಿನೆಮಾದ ವಸ್ತು. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಇದೇ ಹೆಸರಿನ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಚಿತ್ರ. ಚಿತ್ರ ಗೋವಿನ ಹಾಡಿನಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರದ undercurrent ಸಂಕೇತವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ಓದಿ, ಅಲ್ಲಿಯವಳನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೃಡನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಾಯಕ ಮರಳುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆ ಸತ್ತಾಗ ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಈ ಘರ್ಷಣೆ, ನಾಯಕನ ಹೆಂಡತಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬರುವುದು, ನಾಯಕನ ತಾಯಿಯ ಮರಣ, ನಾಯಕನ ಹೆಂಡತಿ ಗೋಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದು – ಈ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ನಾಯಕನ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಬೇಕಾಗುವ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತು, ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮರಳಿ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ನಾಯಕ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮರಳಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮರಳುವ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ತನ್ನ ಮಾರಿದ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗದೇ ಗೋವಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೂಗುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಗೋವಿನ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗೊಲ್ಲ ಕೂಗಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಹಸುಗಳೂ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ತನ್ನ ಹಸುಗಳು ಯಾವುವು, ಅವುಗಳ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೇ ‘ಗಂಗೇ, ತುಂಗೇ…’ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾನೆ; ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭದ ಗೋವಿನ ಹಾಡು, ಚಿತ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಫಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಚಿತ್ರ ಕಾದಂಬರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ, ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶನ ತುಂಬ ಸಂಯಮದಿಂದ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕನ ಹೊಸ ಮನೆ ಕೃತಕವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಭಾರತದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮದ ಆಧುನಿಕತೆಯನ್ನು ತರಲು ಹೆಣಗುವ ನಾಯಕನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊರಾಂಗಣ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಅಥವಾ ನಿಸರ್ಗದ romantisism ಇಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದ ಮಾತುಗಳು ಚಿತ್ರದ ಶಕ್ತಿ: ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮತ್ತು ನಾಯಕನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯತೆ-ಪಾಶ್ಚ್ಯಾತತೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯ-ನವ್ಯತೆ, ಸಮಾಜವಾದ-ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ, ಸನಾತನತೆ-ಆಧುನಿಕತೆಗಳ ಗೊಂದಲ, ಘರ್ಷಣೆಗಳ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜವಾದ ಈರ್ಷೆ, ದ್ವೇಷ, ಸ್ನೇಹ, ಮಾನವೀಯತೆಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನಸೀರುದ್ದೀನ್ ಷಹಾ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ಒಂಚೂರೂ ಸಿನಿಮೀಯತೆಯಿಲ್ಲದೇ ನಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುಂದರಕೃಷ್ಣ ಅರಸ್ ಧ್ವನಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಭಾಗ; ನಿರ್ದೇಶನ ಕೆ. ಎಂ. ಚೈತನ್ಯ