ಆತ್ಮೀಯ ಓದುಗರೇ,

ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಇದೇನು ಹಬ್ಬದ ರೀತಿ ಶುಭಹಾರೈಕೆ ಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅನಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ೬ ವಾರಗಳ ಬೇಸಿಗೆಯ ರಜೆ ಒಂದು ಹಬ್ಬವೇ ಸರಿ.
ಅನಿವಾಸಿಯ ಕೆಲ ಸದಸ್ಯರು ಭಾರತ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು.
ಮಕ್ಕಳು ತಿಂಗಳು ಗಟ್ಟಲೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಆಗುವ ದಿನನಿತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರದ ವಿಷಯ ಬದಲಾಗಿದೆ ಹೊರತು ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲ. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಓದಿಗೆ ಸಿದ್ದ.

ಇಂತಿ,
ಸಂಪಾದಕಿ

********************************************************************************************************

ಈ ಬಾರಿ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಕಡೆಯ ಘಳಿಗೆ ತನಕ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಅನಿವಾಸಿಯ ಸದಸ್ಯರೊಬ್ಬರು ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ಲೇಖನವನನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನನ್ನ ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಐಪ್ಯಾಡ್ ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣದ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಬಂದವು. ಈಗ ಬ್ರಿಟನಿನ್ನ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯ. ಶಾಲೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ರಜೆ. ನಮಗೆ ಸಜೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬ್ಯುಸಿ ಇಡೋದು ಅನ್ನೋದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಐಪ್ಯಾಡ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅಥವಾ ಗೇಮ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಲೆ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿರ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ವರ್ಕ್ ಫ್ರಮ್ ಹೋಂ ನ ಅನುಕೂಲವಿರುವದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರೊಡನೆ ಏನಾದರು ಗಮನ ಕೊಡಬಹುದಾ ಅನ್ನೋ ಸಮಾಧಾನ. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೈಯೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ .ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರತಿಉತ್ತರ ತಯ್ಯಾರು. ಬಯಸದೆ ಉದ್ಧೇಶಪೂರ್ವಕವಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯ ನಮ್ಮ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಬಹುಷಃ ಇದೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬೆಳೆದಿದ್ದೀವಿ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೂ ಕೂಡ ಅದೇ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ರೀತಿಯ ಮಾತು ಅಂದುಕೊಡಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ನನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಆ ಹಿತವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ನನ್ನ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರ ತಂದೆಯೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದರಂತೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಾ ಅವರ ತಾತಂದಿರ ಕಥೆಯೇನಾದರೂ ಕೇಳರಿದರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು ! ಬಹಳ ರೋಚಕ ಎಂದಳು ನನ್ನ ಗೆಳತಿ.
ಆಗ ನಾವು ಬಹುಶ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಒಂದೇ ತರಹ ಇರಬಹುದೇನೋ ಅನ್ಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ವಿ.
ನಂತರ ಯಾವೋದು ಒಂದು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವಾಗ ಅದರಲ್ಲೂ ತಂದೆ ಮಗನಿಗೆ ಇದೇ ಹಿಚವಚನಗಳ ಮಂತ್ರ ಪುಷ್ಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಚಂಗನೆ ಜಿಗಿದು ಇದೇನು ನನ್ನ ತಂದೆ ಈ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಸುಮಾರು ೩೦-೪೦ ವರ್ಷಗಳು ಚಿಕ್ಕವರಿರಬೇಕು ಅದೂ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಯಾವುದೊ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಅದೇ ನುಡಿಗಳು.
ಬೆಳಿತಾ ಬೆಳಿತಾ ತಿಳಿಯಿತು ಇದು ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಪರಂಪರಾಗತವಾಗಿ ಬಂದಂತಹ ವೇದ ಉಪನಿಷದ್ಗಳಷ್ಟೇ ಪುರಾತನವಾದ ಶುಭಾಷಿತಗಳು ಅಂತ.

ಹಾಗೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಿನಿಮ ನೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಮೊದಮೊದಲು ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ! ಭಾಷೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆದರೂ ಆಡುನುಡಿ ವ್ಯತಾಸದಿಂದ ಹಾಗು ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತನ್ನ ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತ ಮಗನಿಗೆ ಇದೇ ನುಡಿಮುತ್ತಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಪೋಣಿಸಿ ಹಾರ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಾನು, ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ! ಇದೇನು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಆಣೆ ಸತ್ಯವಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ನಾಕಾಣೆಯ ಸತ್ಯ ಉಳದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಇರಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಒಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆ.

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆಯ ನಂತರ ನೀವೆಲ್ಲ ಈಗಾಗಲೇ ಊಹಿಸಬಹುದು ನಾನು ಯಾವ ನುಡಿಮುತ್ತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಹೊರಟಿದೀನಿ ಅಂತ. ಹೌದು ! You guessed it right!

ನಾನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ೧೦ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ! ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರಿ ೨ ಜೋಡಿ ಅಂಗಿ ಚಡ್ಡಿ ,ಅದರಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಈಗಲೇ ಟೂ ವೀಲರ್ ! ವಾಚ್, ಅಲಾರ್ಮ್ ಘಡಿಯಾರ ಎಲ್ಲಾ ಶೋಕಿ ! ಪಟ್ಟಿ ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದಲ್ವಾ !! ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲುಸುತ್ತೇನೆ.

ಇದನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ನಾವು ತೆಪ್ಪಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಪಲಾಯನ !

ಈಗಿನ ಹಾಡು ‘ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕರೆಂಟ್ ಹೋದಾಗ ಏನು ಮಾಡೋದು ಅನ್ನೋದೇ ತಿಳಿತಿರ್ಲಿಲ್ಲ ! ಫೋನ್ ಐಪ್ಯಾಡ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಇನ್ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಟಿವಿ ಕೂಡ ! ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಬೆರಳೆಣಿಕೆ ಮಾತ್ರ!

ಆದರೆ ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು! ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾ ‘ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕಾಲ , You were unlucky’ , ನೀವು ಇದ್ದ ರೀತಿ ನೀವು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂದೆಲ್ಲಾ ತರ್ಕ!

ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹುಷಃ ಅಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ ೯೦ಸ್ ದಶಕದ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಹಾಗು ಈಗ ಕಳೆದ ೨ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನು ಅವರಿಸುತ್ತಿರಿವ ಕೃತಕ ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆ ಎಂಬ ಕಾರ್ಮೋಡವೋ ಅಥವಾ ಒಂದು ಜಾಲವೋ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ವೃತ್ತಿಪರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ.
ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯ ಅಭಾವ. ಕೆಲ ವಿಷಯಗಲ್ಲಿ ಇದು ಒಳಿತಾದರೂ ಮತ್ತಿನ್ನು ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಇದು ಅಡೆಚಣೆ ಉಂಟುಮಾಡುತಿತ್ತು.

ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ‘overload of information ‘ ನ ಪ್ರತಿಕೂಲತೆ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದು ಕೂತು ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ. ಅವರಹತ್ತಿರಾ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲಾ. ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸುವ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂಗಾಗಿದೆ.
ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತು ತೆಗೆದರೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ಹಾಡಿದ್ದೇ ಹಾಡೋ ಕಿಸಬಾಯ್ ದಾಸನ ಕಥೆಯಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಜ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಲೇಖನ
ರಾಧಿಕಾ ಜೋಶಿ

Image courtesy: Internet and AI generated image