ತೇಜೋ–ತುಂಗಭದ್ರಾ

ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೆ, ಈ ವಾರದ ಅನಿವಾಸಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು, ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ವಸುಧೇಂದ್ರರವರು ಬರೆದಿರುವ “ತೇಜೊ ತುಂಗಭದ್ರ“ ಕಾದ೦ಬರಿಯನ್ನು ಓದಿ ಅವರ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕರೋನ ವೈರಸ್ ದಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೌರಿಯವರು ಬರೆದಂತೆ ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೂಯ್ಯಬಹುದಾದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲೆ, ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲ ಮತ್ತದು ಕೊಡುವ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಮರ್ಶೆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ನೋಟವನ್ನು, ಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ, ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗಿದೆ.
ನಾನು ಸ್ವತಃ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಪುತಿನರವರ ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ವಿಮರ್ಶೆ, ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೇ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಓದಬೇಕೆನ್ನುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ (ಸಂ)

“ಸ್ಥವಿರಗಿರಿಯ ಚಲನದಾಸೆ ಮೂಕವನದ ಗೀತದಾಸೆ

ಸೃಷ್ಟಿ ಹೊರೆಯ ಹೊತ್ತ ತಿರೆಯ ನಗುವಿನಾಸೆ ನಾ

 ಹೊನಲ ರಾಣಿ ನಾ”

ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖಪುಟ

ಪುತಿನ ಅವರ ಈ ಕವನ ನನಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ನಡೆಯಲಾಗದ ಗಿರಿಪವ೯ತದ ಚಲನೆಯ, ಮಾತೇ ಬಾರದ ಮೂಕವನದ ಗೀತೆಯ, ಸೃಷ್ಟಿ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ನಗಲಾಗದೇ ನಿಂತ ಭೂಮಿಯ ನಗುವಿನ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆಸೆಯೇ ಈ ಹೊನಲು- ನದಿ. ಗಂಗೆ, ಯಮುನೆ, ಕೃಷ್ಣೆ, ಗೋದಾವರಿ, ಕಾವೇರಿ, ತುಂಗಭದ್ರೆ ….ಹೀಗೆ ನದಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೇನೇ ಎಂಥದೋ ರೋಮಾಂಚನ. ಜಗತ್ತಿನ ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ನಾಗರೀಕತೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ, ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಆಶ್ರಯತಾಣ ಈ ನದೀತಟಗಳು. ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಧಡ್ ಧಡ್  ಎನ್ನುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಜ್ ಮೇಲೆ ಓಡುವ ಬಸ್ಸು-ರೈಲಿನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಕಾಣುವ ಇಷ್ಟುದ್ಫ ಹಾವಿನಂತೆ ಅಂಕುಡೊಂಕಾಗಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಹರಿವ ನದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದೇನೋ ಅಥ೯ವಾಗದ ತಾದಾತ್ಮ್ಯತೆ; ದಿವ್ಯಾನುಭೂತಿ. ಒಂದೆರಡು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೀರಲ್ಲೇ ಬೀಳುವಂತೆ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟರಂತೂ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಧನ್ಯತಾಭಾವ.

ತೇಜೋ-ತುಂಗಭದ್ರಾ ನನ್ನ ಮೈದುನ ಪ್ರಮೋದ್ ನಿಂದ ನನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿದಾಗ ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ಹೆಸರೇ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದರೂ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಓದಲಾಗದೇ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೇ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ನ ಈ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೈತುಂಬ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೂ ಮನಮಾತ್ರ ಖಾಲಿಖಾಲಿ…ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೊರೋನಾದ ಸಾವು-ನೋವುಗಳ ಭಯ -ತಲ್ಲಣಗಳಿಂದ ಹೊರಬರಲು ದಾರಿಗಾಣದೇ ದಿಗಿಲುಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೊಳೆದ ಏಕೈಕ ಸುಗಮ ದಾರಿ ಓದು..ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಹೆಚ್ಚುದಿನ ಓದಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತವಾಗಲು ಬಯಸಿ ದಪ್ಪಗಾತ್ರದ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡೆ.ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ೪‍೧೫ ಪುಟಗಳ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಮೂರೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿಯಾಯ್ತು.(ಅಡುಗೆ, ತಿಂಡಿ,ಬಟ್ಟೆ,ಪಾತ್ರೆ,ಮಕ್ಕಳು-ಮನೆಯವರೊಡನೆ ಟ.ವಿ….ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡದೇ)  ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲ. ತೇಜೋ-ತುಂಗಭದ್ರೆಯರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸೆಳವಿನೊಡನೆ ನನ್ನ ಸೆಳೆದೊಯ್ದರು ಅಷ್ಟೇ.

ಲೇಖಕ ವಸುಧೇಂದ್ರ

ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧ. ಒಂದು ನಾವೇ ಓದಬೇಕಾಗುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಅವುಗಳೇ ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು….ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದು ಎರಡನೆಯ ಕೆಟೆಗರಿಗೆ ಸೇರುವ ಪುಸ್ತಕವೆಂದು ಬೇರ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕೇಳಿದ್ದೆನಾದರೂ ಓದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಇದೇ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕ. ಈ ಲಿಸ್ಬನ್ , ವಿಜಯನಗರ, ಗೋವಾ ಹೀಗೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದ,ವಿಭಿನ್ನ ಭೌಗೋಳಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಗರಗಳನ್ನು ಅದ್ಹೇಗೆ ಒಂದು ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕುತೂಹಲವಾಗಿತ್ತು. ಪುಸ್ತಕ ತೆರೆದೊಡನೆ ಕೃತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಲೇಖಕರ ಮಾತನ್ನೋದುವುದು ನನ್ನ ಚಟ.ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಅದನ್ನಷ್ಟೇ ಓದಿ ಪುಸ್ತಕ ಓದಲೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ನಿಧ೯ರಿಸಿದ್ದಿದೆ…

ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ, ಪುರಂದರ, ಕನಕ, ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ – ನಾಲ್ವರು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಪ್ರೀತಿ ಗೌರವದಿಂದ’...ಎಂದು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ಚೊಕ್ಕದಾಗಿ ಬರೆದ ರೀತಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಿತು. ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ, ಪುರಂದರ, ಕನಕರೆಲ್ಲಿ? ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಎಲ್ಲಿ? ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆ ಕಲೆಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ  ಗುರುವೇ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. 

ಪೂರ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕತೆ ಒಮ್ಮೆ ತೇಜೋಳ ತಟದಲ್ಲಿ ,ಮುಗದೊಮ್ಮೆ ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ.  ‘ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನದಿಗೂ ದೇವರು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ.ಅದರ ನೀರಿನ ರುಚಿ,ಅದು ಹರಿಯುವ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣ ಅದರೊಳಗಿನ ಜಲಚರಗಳ ಮೈವಾಸನೆ ,ಸುತ್ತಲ ಹಸಿರು …ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಅದು, ಸಂಭವಿಸಿರುತ್ತದೆ.  ಆ ಸಹಜ ಪರಿಮಳವೇ ನದಿಯ ಇರವನ್ನು ನಮಗೆ ಆಪ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.’ಎಂದು ಬೆಲ್ಲಾಳ ಮೂಲಕ ನುಡಿಸುವ ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಮಾತನ್ನುಅಲ್ಲಗಳೆವಂತಿಲ್ಲ.

ದಿನನಿತ್ಯ ನಾ ನನ್ನ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಳಸುವ ಮೆಣಸು, ಜೀರಿಗೆಯಂಥ ಮಸಾಲೆ ಸಾಮಾನುಗಳಿಗೆ ಮಹಾನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಳಿವು-ಉಳಿವನ್ನು ನಿಣ೯ಯಿಸಬಲ್ಲಂಥ ಶಕ್ತಿಯಿತ್ತೇ  ಎಂಬ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಓದುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹಸಿಮೆಣಸಿನಕಾಯಿಯ ಕಥೆ ಓದಿ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಿಸ್ಬನ್ ನಗರದ  ತೇಜೋದ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಯುವಪ್ರೇಮಿಗಳ ಜೋಡಿ   ಬೆಲ್ಲಾ-ಗೇಬ್ರಿಯಲ್ ರಿಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಈ ಕಾದಂಬರಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಬೇಪ೯ಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ವಿಜಯನಗರದ ತುಂಗೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾಯ್ದು ಗೋವಾದ ನಡುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಪರಿಚಿತರಂತೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಸುವ ಪರಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೌತುಕಮಯವಾದದ್ದು.ಗೇಬ್ರಿಯಲ್ ಹೋಗಿ  ಅಮ್ಮದಕಣ್ಣ ಆದ ಡುಂ ಡುಮಕ್ ..ಕತೆ ರೋಚಕವೂ, ಮನಮಿಡಿಯುವಂಥದೂ ಆಗಿದೆ. ಧಮ೯ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು, ದುರಂತಗಳನ್ನುಬಹುಶಃ ಯಾವ ಯುದ್ಧಗಳಾಗಲೀ, ರಾಜಸತ್ತೆಗಳಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಯಾವ ನೈಸಗಿ೯ಕ ವಿಕೋಪಗಳಾಗಲೀ ಮಾಡಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ಮನುಕುಲದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೋದಿದರೆ ಅಥ೯ವಾಗುತ್ತದೆ.’ಧಮಾ೯ಧಮದ ಸಂಘಷ೯ಣೆ,ರಕ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೂ ಸೊರಗುವುದು ಸಮಾಜದ ಸೌಂದರ್ಯವೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಅಥ೯ವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.’..ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ …ಧಮ೯ದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನ್ಯಾಯ..ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತಗಳು!! ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ಅರಳುವ ಮಾನವೀಯತೆ, ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿಗಳ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆದಂಥ ಬೆಳಕು ಆಶಾದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.ಚಂಪಕ್ಕ, ಅಡವಿಸಾಮಿ, ಮಮ್ತಾಜ್ ರಂಥ ಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳು ಔದಾರ್ಯತೆ ಮೆರೆಯುತ್ತವೆ.ಇದರಲ್ಲಿನ ಯಾವ ಪಾತ್ರವೂ ಗೌಣ ಎಂದೆನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲವೂ ಓದುಗರ ಮನಃಪಟಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ಥಾನ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಪಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಡುವುದು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ .

ಮಹಾಸತಿ, ಲೆಂಕ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ವಿವರಣೆಗಳು ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಆಗಾಗ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಆವರಣ ಮತ್ತು ಕೆ.ವಿ.ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ಶಾಂತಲೆಯನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದಾದರೂ ತೇಜೋ-ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಹರಿವು, ಆಳಗಳೇ ಬೇರೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿವಿ೯ವಾದ.      

ಬೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮದ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ತನ್ನೊಡನೆ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಮೀನುಗಳ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನು ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಜೀವನವಿಡೀ ನಡೆಸಿದ ಗೇಬ್ರಿಯಲ್ ಗೆ ಅವು ಹಂಪೆಯಲ್ಲಿ ನದಿ ಬದಿಯ ಪುಟ್ಟ ಹೊಂಡವೊಂದರಲ್ಲಿ ದೊರೆತು ಅವುಗಳನ್ನು ಅವನು ನದಿಯ ಮೂಲಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಅತಿಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಸೇರಿಸುವುದು ಲೇಖಕರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದ ವಾಸ್ಕೋಡಿಗಾಮಾ, ಅಲ್ಬುಕಕ್೯, ಪೋಚು೯ಗೀಸರು….ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವತಳೆದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಮಾಪಳ-ತೆಂಬಕ್ಕ, ಕೇಶವ-ಹಂಪಮ್ಮರು ತೆಂಬಕಪುರದ ತೆಂಬಕಸಾಮಿಯೊಡನೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ.ವೇಶ್ಯೆಯಾದ ಗುಣಸುಂದರಿಯೊಡನೆ ಮಹಾರಾಜ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ‘ಆಮುಕ್ತ ಮಾಲ್ಯದಾ’ಕೃತಿಯ ಕತೃವಾಗಿ ಚಚಿ೯ಸುವ ಭಾಗ ಬಹಳ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ.’ಕವಿಯಾದವನು ರೂಢಿಯನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕು.ರೂಢಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು.ರೂಢಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದ್ದು ರಾಜಧಮ೯ವೇ ಹೊರತು ಕವಿಧಮ೯ವಲ್ಲ’..ಎಂದು ಅವಳಾಡುವ ಮಾತು ಸಾವ೯ಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ.’ಸಾಹಿತ್ಯವೆನ್ನವುದು ಚಕ್ರಾಧಿಪತಿಯನ್ನೂ ವಿನೀತಗೊಳಿಸುವ ಮೋಡಿಗೆ ಪುಳಕಗೊಂಡಳು’…ಎಂದು ಬರೆವ ವಸುಧೇಂದ್ರರು ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿರಾಟ್ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿ ಓದುಗರನ್ನೂ ಪುಳಕಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.’ಕಾಯುವಿಕೆಗಿಂತ ಅನ್ಯ ತಪವು ಇಲ್ಲ’..ಎಂಬ ದಾಸವಾಣಿಯ ಉಲ್ಲೇಖದ ಮೂಲಕ ಗುಣಸುಂದರಿಗಿರುವ ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಜೊತೆಗೇ ಜ್ಞಾನವಾಗಲೀ, ಕಲೆ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಾಗಲೀ ಯಾವೊಂದು ವಗ೯ದ ಸ್ವತ್ತೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪುರಂದರದಾಸರು -ಅಮ್ಮದಕಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಹಂಪಮ್ಮನ ಪ್ರಸಂಗ ಅಪರೂಪದ್ದು.’ತುರುಕನವನಾದರೆ ಏನಾಯ್ತು?ತಿನ್ನೋಕೆ ಅವಲಕ್ಕಿ -ಬೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟರೆ ಬೇಡ ಅಂತಾನೇನು?’ಎಂದು ದಾಸರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಪರಿ ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ.ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಬಂದಮೇಲೆ ಪುರಂದರದಾಸರು ಬರದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ನಡೆದೀತು?!

ಈ  ಇಡಿಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕುಳಿತೇ ಓದಿದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ.ಯಾಕೆಂದರೆ ಓದುವುದರಲ್ಲೂ ಹಲವು ಪರಿ.ಅಡ್ಡಾಗಿ,ಮಲಗಿ, ಹೊರಳಾಡಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಓದುತ್ತ ಓದುತ್ತ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ದಿಂಬಿನಡಿಯೋ, ಎದೆಯಮೇಲೋ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆಹೊಡೆದು …ಹೀಗೆ.ಆದರೆ ಇದನ್ನೋದುವಾಗ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಲಾಗದು.ಅದರ ದಪ್ಪನೆಯ ಗಾತ್ರವೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕಾರಣ.ಅಂಥ ದಪ್ಪನಾದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮಲಗಿ, ಹೊರಳಾಡಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲಾಗದು.ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣ ಅದಲ್ಲ; ಇದರ ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸುವ ರೋಚಕ ಕಥನಾವಳಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಡ್ಧಾಗಲು ಬಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

 “ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರ ಕೆತ್ತಲಿಕ್ಕಾಗೋದಿಲ್ಲ .ಕತ್ತಿಯ ಗಾಯ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗೋದಿಲ್ಲ.ಅದಕೇ ನದಿಗೆ ನೆನಪಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ”…..ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಚಿರನೂತನೆಯಾಗಿ ತನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪಾಪ ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ ಪರಮಪಾವನೆಯಾಗಿ.ಆದರೆ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವ ಕುಲಕ್ಕೆ ಆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ.ಕೆತ್ತಿದ ಚಿತ್ರಗಳು,ಕತ್ತಿಯ ಗಾಯಗಳು, ನೆನಪಿನ ಹಂಗುಗಳು ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ….ತೇಜೋ-ತುಂಗಭದ್ರಾ  ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದಂತೆ  ಇಡಿ ಇಡಿಯಾಗಿ…ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾಗಿ..

ಜೀವನವೆನ್ನವುದು ಭಗವಂತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕಲಾಕೃತಿ .ಅದು ಇರುವೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಹುಳವೇ ಆಗಲಿ, ಹಾವೇ ಆಗಲಿ,ಪಶುವೇ ಆಗಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಆಗಲಿ…..ಎಲ್ಲಾ ಜೀವವೂ ಅಪರೂಪದ ಕಲಾಕೃತಿಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ.ಅಂತಹ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮುಕ್ಕುಗೊಳಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ”……ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅರಿಯಬೇಕಾದ, ಸಕಲ ಜೀವಗಳನ್ನೂ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸಿ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮಾತಿದು.

ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರೇ, ನೀವೇ ಹೇಳುವಂತೆ “ಚೆಲುವಿನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಆದಿಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೇ ಈಗಲೂ ಕಲಾವಿದರು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.ಶಿಲ್ಪಗಳನ್ನು ಕಟೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.”  ಅಂತಲೇ ನೀವೂ ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಿ.ಧನ್ಯವಾದಗಳು …ಇಂಥದೊಂದು ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು  ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ…ಧನ್ಯವಾದ ಪ್ರಮೋದ್, ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನನಗೆ ದೊರಕಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ..

ಶ್ರೀಮತಿ ಗೌರಿಪ್ರಸನ್ನ

ಅನಿವಾಸಿಗಳು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕ (ಭಾಗ-೨)

(ಕಳೆದ ವಾರ ಅನಿವಾಸಿಗಳು ಓದಿದ ಮೂರು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಲ ಇನ್ನು ಮೂರರ ನಾಲ್ಕರ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ – ಎರಡು ಮೂರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳು. ಅವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಓದಿ ಮರೆತಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಬರಹಗಾರರೆಲ್ಲರೂ ಮಾತ್ರ ”ಅನಿವಾಸಿ” ಓದುಗರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತರು.  ಚಿತ್ರಬಿಡಿಸುವ ’ಕುಂಚ’ದ ಬದಲು  ಈ ಸಲ ಕೈಗೆ ’ಲೇಖನಿ’ಯನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಗುಡೂರ್ ಅವರು! ಓದುಗರು ಎಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕಮೆಂಟ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯ ಬೇಕಾಗಿ ಬಿನ್ನಹ. -ಸಂ)

(ಈಗ ತಾನೆ ಕೈಸೇರಿದ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಬರಹಗಾರರಾದ ವಿಜಯನರಸಿಂಹ ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನೂ ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ.-ಸಂ)

1)”ಅಮೆರಿಕಾನ” ( Americanah) – ಚಿಮಮ೦ಡ ಅಡಿಚಿಯವರ ಕಾದ೦ಬರಿ – ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿ

book (1)ಅಡಿಚಿಯವರು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಮೂಲತಃ ನೈಜೀರಿಯನ್. ಈಕೆಯ ” ಪರ್ಪಲ್ ಹಿಬಿಸ್ಕಸ್ (Purple Hibiscus)” ಮತ್ತು “ಹಾಫ಼ ಆಫ಼್ ಎ ಯೆಲ್ಲೊ ಸನ್( Half of a yellow sun)” ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿಗಳು. ಈ ಲೇಖಕಿಯ  ಇವೆರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನಾನೀಗ ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದೆಯೆ ಓದಿದ್ದೆ. ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದು ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವ ಈ ಲೇಖಕಿಯ ಬರಹಗಳು, ಅನಿವಾಸಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಳಿಸಿತೆ೦ದು ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಲೇಖಕಿಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊ೦ಡು ಓದುವ೦ತೆ ಪ್ರೇರಿಪಿಸಿದ ನನ್ನ ಆಗಿನ ಹದಿಹರೆಯದ ಮಗಳು ಸಿರಿಗೆ ನನ್ನ ವ೦ದನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಯಾಕೆ೦ದರೆ, ಯಾವ ಆ೦ಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ೦ದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊ೦ದಲವೆ ಆಗುತ್ತದೆ೦ದು ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ನಡುವೆ ನಾನು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ” ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿ” ಮತ್ತು ”ಅಮೆರಿಕಾನ”. ಕುವೆ೦ಪು ಅವರ ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿಯನ್ನು ನಾನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಓದಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅದು ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಈಗಾಗಲೆ ಓದಿರುವ ಪುಸ್ತಕವೆ೦ದು ನನ್ನ ಊಹೆ. ಲೇಖಕಿ ಅಡಿಚಿಯವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸಹ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಓದಿರಬಹುದು. ಈ ಲೇಖಕಿಯನ್ನು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ನೀವು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾರೆ ಆಕೆಯ ಪ್ರಶಸ್ಥಿ ವಿಜೇತ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಓದಿ ಆಕೆ ಬರೆಯುವ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಅರಿವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತರವೆ೦ದು ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಲೇಖಕಿಯನ್ನು ಅನಿವಾಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ.

”ಅಮೆರಿಕಾನ” ಕಾದ೦ಬರಿ ನೈಜೀರಿಯ ದೇಶದ ಇಬ್ಬರು ಯುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳಾದ ಇಫ಼ೆಮುಲು(Ifemelu)ಮತ್ತು ಓಬಿನೀಜಿ (obinze)ಯ ಕತೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತದಿ೦ದಾದ ಪರಿಣಾಮ, ಯುವಜನತೆ ಎದುರಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಲೇಖಕಿ ನಮಗೆ ಪರಿಚಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನೈಜೀರಿಯಾದಲ್ಲಾಗಿರುವ ಬದಲಾವಣೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ವೇಗವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಅತಿವೇಗದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ತರಬಹುದಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಸ೦ಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮ ಇವುಗಳನ್ನು, ತಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವ ಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಓದುಗರ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರದ ಹಾಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಾರೆ. ನೈಜೀರಿಯಾ ದೇಶದ ಬಗೆಗೆ ಈಕೆಗಿರುವ ಒಲವು, ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಿವು ಸಹ ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊ೦ದು ವಿಷಯಗಳು ಭಾರತೀಯಳಾದ ನನಗೆ ಅಪರಿಚಿತವೆ೦ದೆನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವ್ಯಾಸ೦ಗಕ್ಕೆ೦ದು ಯುವತಿ ಇಫ಼ೆಮುಲು ಅಮೆರಿಕಾ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಎದುರಿಸುವ ವರ್ಣಭೇಧ, ಹಣದ ಕೊರತೆ, ಮಾಡಬೇಕಾಗುವ ವಿಧವಿಧದ ಕೆಲಸಗಳು, ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿ ಓಬಿನೇಜಿ ನೆನಪು ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳ ಬಗೆಗೆ ಓದುಗರಿಗೆ ಮನಮುಟ್ಟುವ೦ತೆ ಈ ಲೇಖಕಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಫ಼ೆಮುಲು ತನ್ನದೇ ಆದ ಬ್ಲಾಗ್(blog) ಅನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬ೦ದ ಆಫ಼್ರಿಕಾನ್ನ(Africans)ರಿಗೆ೦ದು ಶುರುಮಾಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇಫ಼ೆಮುಲು ಬರೆಯುವ ಸ್ವಗತಗಳು ಈ ಕಾದ೦ಬರಿಯ ಮುಖ್ಯಾ೦ಶಗಳೆ೦ದು ಹೇಳಬಹುದು. ವಲಸೆ ಬ೦ದವರೆಲ್ಲರೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸ೦ಸ್ಕೃತಿ, ಸೊಬಗಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿದ್ದಾರೆ೦ಬ ಭಾವನೆ, ತಾವು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನ ಎನ್ನುವ ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಹೋಗಲು ವಿಸಾ ಸಿಗದ ಕಾರಣ, ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯನ್ನ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸೇರುವ ಹ೦ಬಲದಿ೦ದ ಓಬಿನೀಜಿ ಇ೦ಗ್ಲೆಡಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಾಸ೦ಗಕ್ಕೆ೦ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಈ ಯುವಕನ ಅನುಭವಗಳು, ನಿಪುಣ (skilled workers) ಎ೦ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದ ನಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಅಪರಿಚಿತವೆ೦ದು ಹೇಳಬಹುದು. ಹೊರ ದೇಶಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುವವರೆಲ್ಲರೂ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಆನ೦ದಿಸಲು ಅಥವಾ ಹಣಗಳಿಸಲು ಬರುವರೆ೦ದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಹಲಜನರ ಮೂಢತನವನ್ನು ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ಏತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕತೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಒಬ್ಬರಿದೊಬ್ಬರು ದೂರವಿದ್ದು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊ೦ಡ ಈ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೈಜೀರಿಯಾಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯದೊ೦ದಿಗೆ ಮು೦ದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿ, ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊ೦ಡು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕ, ಲೇಖಕಿಯರ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸ೦ತೋಷದ ವಿಷಯ. ಅನಿವಾಸಿಯಾದ ನನಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬಹುಬೇಗ ಮನಮುಟ್ಟುವುದಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ನಾಡಿನ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ. ನಿಮಗೂ ಸಹ ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ೦ದು ನನ್ನ ನ೦ಬಿಕೆ.

2) ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಪುಸ್ತಕ – ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಗುಡೂರ್ 

20180213_071829ಇದು ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗಿನ ವಿಷಯಆಕರ್ಷಣೆ, ಓದುವ ಹುಚ್ಚು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಇತ್ತು. ನನಗಾಗ ೧೦ ವರ್ಷ, ಆಗಿನ್ನೂ ತಾತನ ಮನೆಗೆ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾಕ್ಕೆ ಇರಲು ಬಂದಿದ್ದೆ, ಅಲ್ಲೇ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆ ಕೂಡ. ತಾತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಆಕರ್ಷಣೆಯೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕ ಭಂಡಾರ. ಅದರಲ್ಲೂ ರೀಡರ್ಸ್ ಡೈಜೆಸ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಕಸ್ತೂರಿ ಸಂಚಿಕೆಗಳ ಪುಸ್ತಕ ವಿಭಾಗಗಳ ಹಾರ್ಡ್ ಬೌಂಡ್ ಸಂಗ್ರಹಗಳು. ಆ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಓದಿದ್ದೇನೋ ನನಗೇ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಮೆಚ್ಚಿನ ಪುಸ್ತಕ ಸರ್ ಎಚ್ ರೈಡರ್  ಹ್ಯಾಗಾರ್ಡ್ ಅವರ “ಸೋಲೊಮನ್ನನ ಗಣಿಗಳು” (King Solomon’s Mines), ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಪರಿಚಿತ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಾಹಸದ ಗಾಥೆ. ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿದವರ ಹೆಸರು ಮರೆತು ಹೋಗಿದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ, ಪಾತ್ರ ಹಾಗೂ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಅಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಕಥೆ.

ಕಥೆಯ ಒಂದು ಪಾತ್ರವೇ ಆದ ಆನೆಗಳ ಬೇಟೆಗಾರ ಅಲನ್ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಮೇನ್ (Allen Quartermain) ಈ ಕಥೆಯ ನಿರೂಪಕ ಸಹ. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋದ ತಮ್ಮನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಂದ ಶ್ರೀಮಂತ ಸರ್ ಹೆನ್ರಿ ಹಾಗೂ ಅವನ ಮಿತ್ರ ನೌಕಾಪಡೆಯ ನಿವೃತ್ತ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಗುಡ್, ಅಲನ್ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಮೇನನ ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕಥೆ, ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಯ್ದು, ಅಕಾಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಸರ್ ಹೆನ್ರಿಯ ತಮ್ಮ ನೆವಿಲ್ ದೊರೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಬರುವ ಶೂರ ಕುಕುವಾನಾ ಯೋಧರ ಜನಾಂಗ, ಅವರ ರಕ್ತಪಿಪಾಸು ರಾಜ ಟ್ವಾಲಾ, ಅವನ ಕ್ರೂರಿ ಮಗ ಸ್ಕ್ರಾಗ್ಗಾ, ಬೀಭತ್ಸ ಭಾವನೆ ತರಿಸುವ ಮಾಟಗಾತಿ ಗಗೂಲ್ ಮತ್ತವಳ ಶಿಷ್ಯೆಯರು; ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರುವ ಶೂರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇನಫಾದೂಸ್; ತಾಯಿಯಿಂದ ಕಥೆ ಕೇಳಿ, ಕೊಲೆಯಾದ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಬಿಳಿಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ರಾಜಕುಮಾರ ಅಂಬೊಪಾ; ಸ್ಕ್ರಾಗ್ಗಾನ ಭರ್ಚಿಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಗುಡ್ ಗೋಸ್ಕರ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಕುಕುವಾನಾ ಸುಂದರಿ ಫುಲಾಟಾ ಈ ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರಗಳು ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಈ ಕಥೆಯ ಮೂಲ ಹಂದರವಾದ ಸೋಲೋಮನ್ನನ ವಜ್ರದ ಗಣಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಸಾಹಸ, ಬಿಳಿಯರನ್ನು ಗಣಿಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೆತ್ನಿಸುವ ಮಾಟಗಾತಿ ಗಗೂಲಳ ಕುತಂತ್ರ, ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನದ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.

ಕಥೆಯ ಕಾಲ ಹಳೆಯದಾದರೂ, ಅದರ ಎಲ್ಲೂ ತಡೆಯದ ಹಾಗೆ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ King Solomon’s Mines ಮೆಚ್ಚಿನ ಪುಸ್ತಕ. ಆಸಕ್ತರು ಇ-ಪುಸ್ತಕವನ್ನು http://www.gutenberg.org ವೆಬ್ಸೈಟಿನಲ್ಲೂ, ಆಡಿಯೋಬುಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ librivox.org ವೆಬ್ಸೈಟಿನಲ್ಲೂ ಪಡೆದು ಓದಿ, ಕೇಳಿ ಆನಂದಿಸಬಹುದು.   

3) ಮೋಹನಸ್ವಾಮಿ – ವಸುಧೇ೦ದ್ರ ಅವರ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ

ಛಂದ ಪ್ರಕಾಶನ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಪದವೀಧರ ವಸುಧೇ೦ದ್ರ, ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಟ್ಟು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಛಂದ ಪ್ರಕಾಶನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಥಾ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ೧೨ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ೫ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಹನಸ್ವಾಮಿಯೇ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಧಾರಿ, ನಿರೂಪಕ. ಮೋಹನಸ್ವಾಮಿ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನಿಯರ್. ಆತ ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೇಮಿ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ವಸ್ತುವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರಥಮ ಕೃತಿ ಇದು. ಕೇವಲ ವಿಹಂಗಮಾವಲೋಕನವಾಗದೆ, ಆಳವಾಗಿ ನಮ್ಮನು ತಟ್ಟುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ  ವಸುಧೇ೦ದ್ರ. ಇದನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಇದು ಲೇಖಕರ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನವೇ ಆಗಿMVIMG_20180214_143342.jpgರಬಹುದು ಎಂದೆನಿಸಿದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಾಷೆ ಒರಟಾಗಿದೆ ಎನಿಸಿದರೂ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಉಚಿತವಾಗಿರುವುದು ಲೇಖಕರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ. ಈಗಾಗಲೇ ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ‘ಮೋಹನಾಸ್ವಾಮಿ’ ಅನುವಾದವಾಗಿದೆ, ಓದುಗರ ಹಾಗೂ ವಿಮರ್ಶಕರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಎರಡನೇ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಹನಸ್ವಾಮಿ ಹಾಗು ಆತನ ಪ್ರೇಮಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವರ ಸಂಬಂಧದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮನ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ತಿಕ್ ನೊಟ್ಟಿಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಮೋಹನಸ್ವಾಮಿಗೆ ಆತ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಜೊತೆ ಮದುವೆಯಾಗುವ ವಿಚಾರ, ಕಾರ್ತಿಕನ ಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕದ್ದಾಲಿಸಿ ತಿಳಿದಾಗ ಆಗುವ ತೊಳಲಾಟ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ಮನೋಭಾವನೆ, ಸಮಯ ಸಾಧಕತೆ ಇವೆಲ್ಲ ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಕೀಳು ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಹಾಗೂ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮನೋಭಾವನೆ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಕಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಿದೆ. ವಸುಧೇ೦ದ್ರರು ಅಂತರ್ಮತೀಯ ಮದುವೆಗಿರುವ ವಿರೋಧ, ಅದರ ಸುತ್ತ ಅಪ್ಪ-ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಮನಮೋಹಕವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನನ್ನನಿಸಿಕೆಯಂತೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರೆಲ್ಲ ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕ.

 — ರಾಂಶರಣ್ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ

ಪುಸ್ತಕ: The Monk as a Man

ಲೇಖಕರು:ಮಣಿ ಶಂಕರ್ ಮುಖರ್ಜಿ

ಮುದ್ರಣ: ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಪಬ್ಲಿಕೇಷನ್ಸ್

ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಹೆಸರು ಚಿರಪರಿಚಿತ.

ಭಾರತದ ಯುವಜನರ ನರನಾಡಿಗಳನ್ನು ಹುರಿಗೊಳಿಸಿದ ಅಪೂರ್ವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಅದು ವೀರ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು.ಅವರ ‘ಏಳಿ ಎದ್ದೇಳಿ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೂ ನಿಲ್ಲದಿರಿ’ ಎನ್ನುವ ಕೂಗು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಒರತೆಯಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ತಿಳಿದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ

ಅವರ  ಜೀವನದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮಣಿಶಂಕರ್ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖೇನ ಓದುಗರಿಗೆ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಒಬ್ಬ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಗಿದ್ದುಕೊಂಡೂ ಸಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಸಂಸಾರದ ಜಂಜಾಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ.

ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಸಂಶೋಧಿಸಿ ಇದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಓದಿರದ ವಿರಳ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಶ್ಲಾಘನೀಯ.

ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸುವಂತಹ ಹಾಗೂ ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವೆನಿಸುವ ಘಟನೆಗಳು ಓದುಗರ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಂದಿನ ಅನೇಕ ಯುವಕರಂತೆ ವಿವೇಕಾನಂದರೂ ಕೂಡ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ,ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ತಂಗಿಯರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ತಂದೆಯವರ ಸಾಲ, ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರು, ತನ್ನ ದೇಹದ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಹೀಗೆ ಕೊನೆವರೆಗೂ

ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವನಂತೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಬದುಕಿದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಘಟನೆಗಳು ನಮಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ  ಮೇಲಿರುವ ಗೌರವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಹವಾಗಿವೆ.

ಇವೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ತಾವು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ, ವಿಶ್ವದ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ

ಮೂಡಿಸಿದ ಸಕರಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ ನೂರ್ಮಡಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಸಿಗುತ್ತವೆ.

       –ವಿಜಯನರಸಿಂಹ