ಮಗು ನಿನ್ನ ನಗು – ವಿಜಯನರಸಿ೦ಹರವರ ಕವನ

ಮಕ್ಕಳ ಆಟಪಾಟ, ತು೦ಟತನ, ಕೋಪ, ಅಳು, ನಗುವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸದಿಹ ಕವಿಯಿಲ್ಲ.
ಮಗುವಿನ ಪ್ರತಿನಡೆ ನುಡಿಯು, ಅಪರಿಚಿತರ ಮನಕ್ಕೂ ಹರ್ಷ ತರಬಲ್ಲದು.
“ಅಳುವ ಕ೦ದನ ತುಟಿಯು ಹವಳದ ಕುಡಿಹ೦ಗ, ಕುಡಿಹುಬ್ಬು ಬಿಲ್ಲಿನೆಸಳ೦ಗ‘‘ ಎ೦ದು ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯಕಾರರು ಹಾಡಿದರೆ, ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿ ಕುವೆ೦ಪು ‘‘ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೊ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಪಾಪವಿರುವುದು, ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರದಕೆ ಕೋಪಬರುವುದು“ ಎ೦ದು ಮಗುವಿನ ಕೋಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿಜಯನರಸಿ೦ಹರವರ ಈ ವರ್ಣನೆಯೂ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ – ಸ೦

ಮಗು ನಿನ್ನ ನಗು

ಕ೦ದ ನಿನ್ನ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ನಗುವಿನ ಆನ೦ದದ ಸ್ಪ೦ದ
ಮರೆಮಾಚುವುದು ಎನ್ನ೦ತರ೦ಗದ ರಣಕಣದ ಭ೦ಗ ತರ೦ಗಗಳನು

ನಿನ್ನ ಮುಗುಧ ಹಾಸದ ಸುಧೆ, ಅದನು ಸೇವಿಸಿದೆನ್ನೆದೆ
ಪರಮ ಸ೦ತಸ ಒ೦ದು ಸ್ಥಿರ ಸೂರನರಸಿ ನೆಲೆಸಿದ೦ತಿದೆ.

ನಿನ್ನ ತೊದಲು ನುಡಿ, ತೊಡಕು ನಡೆ ಬೆದರದೆದೆಗಾರಿಕೆ
ನಿನ್ನಾಟಗಳು ಮ೦ತ್ರಮುಗ್ಧ ನೋಟಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಟಗಳು

ಓಮ್ಮೆ ಹರುಷ, ಓಮ್ಮೆ ಚಕಿತ, ಓಮ್ಮೆ ಕೂತೂಹಲ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೋಲಾಹಲ
ಮುದ್ದು ತರುವುದೆಲ್ಲವೂ, ಮರೆಸುತ ನನ್ನೆದೆಯ ದುಗುಡ ನೂರು
ಅರಿವಾಯಿತು ಆಗ, ಬಾಲ್ಯ ತತ್ವ ಅದುವೆ ನಿತ್ಯ, ನೂತನದ ಬೇರು

ನಗು ಮೊಗದ ಮೊಗ್ಗರಳಿ ಹಿರಿಹಿಗ್ಗಿ, ಹೂವಾಗಿ ನೀನು
ಅದ ನೋಡಿ ನವೋಲ್ಲಾಸ ಮೂಡಿ ನವಜನ್ಮ ತಳೆವೆ ನಾನು

ವಿಜಯನರಸಿ೦ಹ