ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ವಟ ಸಾವಿತ್ರಿ -ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ

ನೆಚ್ಚಿನ ಓದುಗರೇ !! ಜೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಕಾರುಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಉತ್ತರ ಕರುನಾಡಲ್ಲಿ ಮುತ್ತೈದೆಯರೆಲ್ಲರೂ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಹಬ್ಬ ‘ವಟ ಸಾವಿತ್ರಿ’.
ಕಳೆದ ವಾರ ೨೪ನೇ ಜೂನ್ ರಂದು ನಮ್ಮ ಅನಿವಾಸಿ ಸದಸ್ಯೆಯಾದ ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಟ ಸಾವಿತ್ರಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಮಾಹಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ಲಂಡನಿನ್ನಲಿ ವಟ ಸಾವಿತ್ರಿ’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಲೇಖನವನ್ನು ಹಾಗು ‘ಹಸಿರು ಉಸಿರು’ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಂಗ್ ಸ್ಟೋಕ್ ನ ರಾಮಮೂರ್ತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಗೃಹದೋಟದ ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ತೋಟಗಾರಿಕೆ ‘ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಲೇಖನ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ. ಓದಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ! ಸವಿ.ಸಂ

ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ವಟಸಾವಿತ್ರಿ

ಸತ್ಯವಾನ್ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಕಥೆ ಕೇಳಿರದ ಭಾರತೀಯನೇ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಮಹಾಭಾರತದ ಆರಣ್ಯಕ ಪವ೯ದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾದ
ಕಥೆಯಿದು. ಮದ್ರ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರಿ..ಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕಳಾದಾಗ ತಂದೆಯ ಅಪ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ವರನನ್ನು ತಾನೇ
ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಡುವ ಸಾವಿತ್ರಿ ತನ್ನ ದಿಟ್ಟತನ, ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿಲುವುಗಳಿಗಾಗಿ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ ಬಹಳ
ಇಷ್ಟವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಸಣ್ಣಂದಿನಲ್ಲಿ..ಯಾರೂ ಹೆದರಿ ನಡಗುವ ಯಮರಾಯನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ‘ ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆ ಜೊತೆ
ನಡೆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆಂದು ಹೇಳಿ ನಿಯಮಗಳ ಕಟ್ಟಾಪಾಲನಧಾರಿ ಯಮನನ್ನೇ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು ಮಾಡಿಸಿ ವರ ಪಡೆದು ‘ ಹೋದ
ಜೀವ ಮರಳಿ ಬಾರದು’ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನೇ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿದ ಅಪ್ಪಟ ಛಲಗಾತಿ. ಬಹುಶ: ಅದಕ್ಕಂದೇ ಹಿರಿಯರು ವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ‘
ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯಾಗು’ ಎಂದು ಹರಸುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ?!

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ

ವಟಸಾವಿತ್ರಿ ವ್ರತಾಚರಣೆಯನ್ನು ಕಾರಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಭಾರತದ ಬಹಳಷ್ಟು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ
ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ನನಗೆ ಆ ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ಥಟ್ಟನೇ ನೆನಪಾಗುವುದು ನೇರಳೆಹಣ್ಣು ಹಾಗೂ ಮಾವಿನಹಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ
ಬಲಕುಂದಿಯ ಹಳ್ಳದ ಹಣಮಪ್ಪನ ಗುಡಿಯ ಆ ಬೃಹತ್ ವಟವೃಕ್ಷ..ಅಲ್ಲಿನ ಹಾಗೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ವಟಸಾವಿತ್ರಿ ಪೂಜೆ,
ವ್ರತಕಥೆಗಳು..ಅಮ್ಮ, ಮಾಂಶಿ, ಮಾಮಿಯಂದಿರ ಹೊಸ ಸೀರೆಗಳ ಸರಭರ, ಕುಂಕುಮ-ಹೂ-ಉಡಿಗಳ ಸಂಭ್ರಮ, ಒಗಟು ಹಾಕಿ ಗಂಡನ
ಹೆಸರು ಹೇಳುವಾಗಿನ ಅವರ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ತುಳುಕುವ ಸಂತಸ-ನಾಚಿಕೆಗಳು, ಮಾತು, ನಗು, ಹರಟೆಗಳು…ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುದಗೊಳಿಸುವ
ಹಿತವಾದ ವಾತಾವರಣ.ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೀಕರಣೆ ಪೂರಿಯೋ, ಹೋಳಿಗೆ ಪಾಯಸವೋ ಇರಲೇಬೇಕು ಊಟಕ್ಕೆ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಈಗಲೂ
ಹಬ್ಬಗಳೆಂದರೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ..ಯಾವ ತಕಾ೯ತಕ೯ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಆಸ್ಪದ ನೀಡಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ನಾನು.
೮- ೧೦ ದಿನಗಳ ಮುಂಚಿನಿಂದಲೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗೊಮ್ಮೆ ಅಮ್ಮ ನೆನಪು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ..’ ಸಾವಿತ್ರಿ ಫೋಟೊ ಇಲ್ಲಿಂದ
ಒಯ್ದಿದ್ದೀಯಲಾ ಅದು ಅದನೋ ಇಲ್ಲೋ? ಏನ ಭಾಳಿಲ್ಲಾ..ಹರಸಿ ಎಣ್ಣಿ ಹಚಗೊಂಡು ಎರಕೊಂಡು ( ಅಶ್ವತ್ಥಾಮೋ
ಬಲೀರ್ವ್ಯಾಸೋ..ಅಂತ ಚಿರಂಜೀವಿಗಳನ್ನ ನೆನಸಕೋತನೇ ಎಣ್ಣಿ ಹಚ್ಚೂದು ಅಕೀನ ಪದ್ಧತಿ) ತುಪ್ಪದ ದೀಪಾ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು,
ನೀರಲ್ಹಣ್ಣು ಉಡಿ ತುಂಬಿ , ಮಾವಿನಹಣ್ಣೋ, ಹಾಲುಸಕ್ರಿನೋ ನೈವೇದ್ಯ ತೋರಿಸಿದ್ರಾಯ್ತು’ ಅಂತ ಹೇಳತನೇ ಇರತಾಳ. (‘ನಾವು
ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ್ರ ‘ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯಾಗು..ಅಖಂಡ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿ ಭವ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರಿಗೆ ದೀಘಾ೯ಯುಷ್ಯದ
ಆಶೀವಾ೯ದ ಮಾಡತೀರಲಾ..ಅನ್ನುವಂಥ ನನ್ನ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಬಹಳ ಸಲ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ
ಕೇಳಿದ್ದಾಳಾದ್ದರಿಂದ ಮಗಳು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡೀಯಾಳೇ ಅನ್ನುವ ಸಂಶಯ ಸದಾ ಅವಳಿಗೆ)

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ

ಅಂತೂ ಕಾರಹುಣ್ಣಿಮಿ..ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಹಾಗೂ ವಟಸಾವಿತ್ರಿ ಪೂಜಾ ಸಂಪನ್ನವಾಯಿತು ಕಳೆದ ವಾರ.(ನೀರಲ ಹಣ್ಣಿನ ಬದಲು
‘ಅಕ್ಷತಾನ್ ಸಮಪ೯ಯಾಮಿ’.)
ಈ ದೇವರ ಕೆಲಸಾ ಏನ ಥೋಡೆ ತುಸು ಇರಂಗಿಲ್ರೀ. ಉಪಕಾರಣಿ ತೊಳಿ,ಎಣ್ಣಿ ನಂದಾದೀಪಕ್ಕ ಎಳಿ ಬತ್ತಿ ಪೋಣಸು, lಹೂ ಬತ್ತಿ,
ಮಂಗಳಾರತಿ ಬತ್ತಿ ತೋಯಿಸಿಡು(ಅದೂ ಗ್ಯಾಸ್ ತೊಳಕೊಂಡು ಛಲೋ ಕೈಲೇ ಬೆಣ್ಣಿ ಕಾಸಿ ತುಪ್ಪ ಮಾಡಿ), ಗೆಜ್ಜಿವಸ್ತ್ರಕ್ಕ ೧೮ , ೨೧
ಅಂತೆಲ್ಲ ಎಣಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಂಪು ಹಚ್ಚಬೇಕು,(ನಾಗಪ್ಪನಂಥ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ದೇವರಿದ್ರ ಹಳದಿ ಹಚ್ಚಬೇಕ್ರಿ)
ಪಂಚಪಾಳದಾಗ ಅರಿಶಿಣ -ಕುಂಕುಮ-ಅಕ್ಷತಿ ಬೆಳಿಲಾರದ್ಹಂಗ ಆಗಾಗ ನೋಡಕೋತ, ತುಂಬಕೋತ ಇರಬೇಕ್ರಿ..ತೀಥ೯ಕ್ಕ ಪಚಕಪ೯ರ
ಅದನೋ ಇಲ್ಲೋ, ಊದಿನಕಡ್ಡಿ, ಧೂಪ, ಗಂಧ ಸ್ಟಾಕ್ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕು. ದೇವಿಯರಿಗೆ ಉಡಿ ತುಂಬಲಿಕ್ಕೆ ಅಡಕಿ ಬೆಟ್ಟ, ಉತ್ತತ್ತಿ,
ಅರಿಶಿನ ಕೊಂಬು, ನಾಣ್ಯ ಗಳನ್ನ ತಕ್ಕೊಂಡ ಇಟಗೊಂಡಿರಬೇಕು..ಗಣಪ್ಪ , ನಾಗಪ್ಪ , ಕೃಷ್ಣ ..ಇತ್ಯಾದಿ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಆಯಾ ರೀತಿ
ಒಂಟೆಳಿ, ಜೋಡೆಳಿ ಜನಿವಾರ ಅವನ ಇಲ್ಲೋ ನೋಡಕೋಬೇಕ್ರಿ. ಮತ್ತ ಶುಕ್ರವಾರಕ್ಕ ಪುಠಾಣಿ ಸಕ್ರಿ, ಗುರುವಾರಕ್ಕ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ,
ರವಿವಾರಕ್ಕ ಸುದಾಮನ ಅವಲಕ್ಕಿ ಹೀಂಗ ಒಣಪ್ರಸಾದ..ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಕ್ಕ ನಾಗಪ್ಪಗ ತಂಬಿಟ್ಟು, ಗಣಪ್ಪಗ ಕರಿಗಡಬು,
ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಹೋಳಗಿ, ಹಣಮಪ್ಪಗ ಗೋದಿಕುಟ್ಟಿದ ಪಾಯಸ, ಶ್ರಾವಣ ಶನಿವಾರ ಗೌರಿಗೆ ಭಕ್ರಿ, ನುಚ್ಚು…ಹೀಂಗ ಈ ಪೂಜಾ
ಸಿಲ್ಯಾಬಸ್ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೂದು ಭಾಳ ಕಠಿಣ ಬಿಡ್ರಿ. ಇನ್ನ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ತುಳಸಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಬಿಲ್ಪತ್ರಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕ್ಯಾದಗಿ,
ಮುಗದೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕರಕಿ , ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕೆಂಪು ಹೂ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಿಳಿ ಹೂ , ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಳದಿ ಹೂ ..ಹೀಂಗ ಇದರಾಗೂ ಕೆಟಗರಿ
ಬ್ಯಾರೆ ಬ್ಯಾರೆ.

ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಪರದೇಶದಾಗಿರೂ ನಮ್ಮಂಥಾ ಪರದೇಸಿ ಪಾಡಂತೂ ಯಾರಿಗೂ ಬ್ಯಾಡ್ರಿ..ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದ್ರ ಫೈರ್ ಅಲಾರಂ
ಹೊಡಕೋತದ್ರಿ..ಊದಿನಕಡ್ಡಿ ಹಚ್ಚಿದ್ರ ಎಲ್ಲೆ ಅದರ ಕಿಡಿ ಕೆಳಗ ಕಾಪೆ೯ಟ್ ಮ್ಯಾಲ ಬೀಳತದೋ ಅಂತ ದೇವರಕಿಂತ ಅದರದೇ ಧ್ಯಾನ
ಭಾಳ ಆಗತದ. ಕಾಯಿ ಒಡದ್ರ, ಘಂಟಿ- ಜಾಗಟಿ ಬಾರಿಸಿದ್ರ ಎಲ್ಲೆ ಬಾಜೂ ಮನಿಯವರು ತಮ್ಮ ಶಾಂತಿಗೆ ಭಂಗ ಬಂತು ಅಂತ
ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಕೊಡತಾರೋ ಅಂತ ಅಂಜಿಕಿ. ಎಲ್ಲೆ ಯಾವ ಕಿಡಿ ಸಿಡದು ನಮ್ಮ ‘ಅರಗಿನ ಮನಿ’ ಹೊತ್ತಿ ಉರದೀತೋ ಅನ್ನೋ ಹೆದ್ರಿಕಿ..
ಇನ್ನ ಮನ್ಯಾಗ ಹುಡುಗೂರಿದ್ರ ಅವರ ನಾನಾ ನಮೂನಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಬ್ಯಾರೇರಿ.. ‘ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪ ಆ ದೇವರಿಗೆ ಬೆಂಡಿಕಾಯಿ
ಕಾರೇಸಾ, ಬಟಾಟಿ ಇಲ್ಲಾ ಸೌತಿಕಾಯಿ ಪಲ್ಯಾನೇ ಯಾಕ ಮಾಡತೀ? ಪಾಲಕ ಪನೀರ್ , ಗೋಬಿ ಮಂಚೂರಿ ಯಾಕ
ಮಾಡೂದಿಲ್ಲಾ?’..’ ಎಡಗೈಲೇ ಯಾಕ ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಬಾರದು?’.. ‘ ಪ್ರೀತೀಲೇ ಕೊಟ್ಟ್ರ ಏನ ಬೇಕಾದರೂ ತಗೋತೀನಿ ಅಂತ ಕೃಷ್ಣ
ನೇ ಹೇಳ್ಯಾನಲಾ?'( ಸ್ಟಾರ್ ಪ್ಲಸ್ ನ ಮಹಾಭಾರತ , ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿದ್ದರ ಪ್ರಭಾವ) ಹೀಂಗ ಬಗಿಹರೀದ ಅವರ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸಮಪ೯ಕ ಉತ್ತರಾ ಕೊಟ್ಟು ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಮಾಡಲಾಗದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಖುದ್ದೂ ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಆಗದಽ..ಇತ್ತ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿಯರಂತೆ ಆಳ, ಅಲ್ಲಾಡದ ನಂಬಿಗಿನೂ ಇರದೇ ಅತ್ತ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಂತೆನೂ ಯೋಚಿಸಲಾಗದೇ ಅಡ್ಡಗ್ವಾಡಿ ಮ್ಯಾಲ ಕೂತೀವಿ
ಅನಸತದ.
ಆದ್ರೂ ಇಷ್ಟ ಮಾತ್ರ ಖರೇ..ಇಂಥ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಕೋತಿದ್ರ ಒಂಥರಾ ಸಮಾಧಾನ..ಬೇರಿನೊಂದಿಗೇ
ಇದ್ದೇನೆ..ಕಳಚಿಹೋಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುವ ಸುಭದ್ರ ಭಾವ.

-ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ

❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈ ❈

ತೋಟಗಾರಿಕೆ

ನಮ್ಮ ತೋಟಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಸ್ವತಃ “Intellectual input ” ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ  , ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ
contribution ಏನು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೇ ?
ನೀವು ಮಾಲಿ ಅನ್ನುವ ಪದ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ ?  ಮಾಲಿ ಕೆಲಸ, ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರುಹಾಕುವುದು , weeding
ಮತ್ತು cutting ಲಾನ್ ಇಂತದ್ದು, ಯಾವ ಗಿಡ ತರಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು ಮುಂತಾದ 
management decisions ಮಾಲಿದಲ್ಲ, ಇದೆಲ್ಲಾ  ಮನೆ ಯಜಮಾನಿಯ ಜವಾದ್ದಾರಿ. 

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ರಾಮಮೂರ್ತಿ


ಆದರೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಒಂದು ತರಹದ therapeutic, ಎರಡು ತಾಸು ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆದರೆ ಬ್ರೌನಿ ಪಾಯಿಂಟ್ಸ್
ಸಿಗೋದು ಅಲ್ಲದೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ. 
ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ exaggerate ಮಾಡಿರಬಹುದು, ತೋಟದ ಕೆಲಸಗಳು ಟೀಮ್ ವರ್ಕ್, ಈ ವರ್ಷ
ಸಸಿಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದು ತಡ ವಾಯಿತು . ಏಪ್ರಿಲ್ ಪೂರ್ತಿ frost ಇದರಿಂದ ಮೇ ತಿಂಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ
ಶುರುವಾಯಿತು. ಬಾಳೆ ಗಿಡಗಳು ಸುಮಾರು ಆರು- ಏಳು ಅಡಿ ಎತ್ತರ ಬೆಳದು ಮಂಜು ಬಿದ್ದು
ನೆಲಸಮ ಆಗಿತ್ತು. ಸದ್ಯ !!! ಪುನಃ ಚಿಗುರುತ್ತಾ ಇದೆ .
ಗುಲಾಬಿ ಮತ್ತು peony ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ರಾಮಮೂರ್ತಿ


ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಬೆಳೆಯುವ ತರಕಾರಿ
ನಮಗೆ ಸಾಕು, ದೇಸಾಯಿ ಅವರು  spinach ಬೆಳದಷ್ಟು ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ಬೇರೆ
ಬೇರೆ ಸೊಪ್ಪು, ಮೆಣಸಿನ ಕಾಯಿ, ಬದನೇಕಾಯಿ,  ಸೌತೆಕಾಯಿ, ಕೋಲ್
ರಾಬಿ, ಬಟಾಣಿ ಮತ್ತು ಹುರಳಿಕಾಯಿ ಮುಂತಾದವು ಸಾಕಷ್ಷ್ಟು ಹೂವು ತರಕಾರಿ ಸಿಗತ್ತೆದೆ. 

ರಾಮಮೂರ್ತಿ 
ಬೇಸಿಂಗ್ ಸ್ಟೋಕ್

ಯುಗಾದಿ ಬರುತ್ತೆ ಬರುತ್ತೆ ಬಂತು– ಓಡಿಹೋಯಿತು-ಡಾ. ಸತ್ಯವತಿ ಮೂರ್ತಿ

ಓದುಗರೆ, ಹೋದವಾರದ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿಹಬ್ಬದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆವು. ಈ ವಾರ ಯುಗಾದಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿಯಾಯಿತು. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಲೇಖನ ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ಮನೆಯೊಡತಿಯ ಸಂಭ್ರಮದ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನೂ , ತಿಳಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಾವು ಹಬ್ಬವನ್ನು ಎಷ್ಟು  ಹಗುರವಾಗಿ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ, ಅದರ ಆಗಮನದ ಹಿಂದಿರುವ  ಔಚಿತ್ಯವನ್ನು, ಅದರ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ತತ್ವವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಈ ವಾರದ ಲೇಖಕಿ ಡಾ. ಸತ್ಯವತಿ ಮೂರ್ತಿ. ಅವರ ಕಿರುಪರಿಚಯ ಅವರದೇ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ. ಡಾ. ಸತ್ಯವತಿಯವರನ್ನು ಅನಿವಾಸಿ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತಿಸೋಣ-ಸಂ.

ಲೇಖಕಿಯ ಕಿರು ಪರಿಚಯ

ಡಾ.ಸತ್ಯವತಿ ಮೂರ್ತಿ

ಡಾ ಸತ್ಯವತಿ ಮೂರ್ತಿ ವೇದ ರತ್ನ ಚೆನ್ನಕೇಶವ ಅವಧಾನಿಗಳ ಮಗಳು. ಬರಹಗಾರ್ತಿ, ಬೆಂಗಳೂರು ದೂರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಕಲಾವಿದೆ. ಇವರ ಪಿ.ಎಚ್.ಡಿ ಯ ನಿಬಂಧವೂ ಸೇರಿದಂತೆ 4 ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. ಸುಮಾರು 25 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೂ ಪ್ರಿಸನ್ ಮಿನಿಸ್ಟರ್, ಫೈನ್ಯಾನ್ಶಿಯಲ್ ಅಕೌಂಟೆಂಟ್ ಹಾಗೂ ಕಂಪೆನಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಇವರು, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯಗಾದಿ ಬರುತ್ತೆ ಬರುತ್ತೆ ಬಂತು — ಓಡಿಹೋಯಿತು

ನಾಳೆ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ. ಸಂಭ್ರಮವೋ ಸಂಭ್ರಮ. ಕೆಲಸದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಬೇಕಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತಂದಾಯಿತು. “ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬೇಗನೆ ಏಳಬೇಕು. ಎದ್ದು ತಲೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ , ಪೂಜೆಗೆ ಬರಬೇಕು.ಅಪ್ಪ , ಅಜ್ಜ ಇಬ್ರು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಮೇಲೆ ಮಂಗಳಾರತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೇವುಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ?” ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಶೆಲ್ಫಿನ  ಹಿಂದಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ’ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ’ ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಾಯಿತು .

ಬೆಳಗ್ಗೆ6 ಗಂಟೆಗೆ ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದ  ಕೂಡಲೆ ಎದ್ದು ಯುಗಾದಿ ಹಾಡನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಪೊರಕೆಯಿಂದ ಅಂಗಳವನ್ನು ಗುಡಿಸಿ ಮನೆಮುಂದೆ ಅಂದವಾದ ರಂಗೋಲಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ನನ್ನ ಕಲಾಕೃತಿಗೆ ನಾನೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಒಳಗೆ ಬಂದು ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ಅಣಿಮಾಡಿಯಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಬಂದ ಶಬ್ದವಾಯಿತು. ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುತ್ತ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಿತ್ರರು ಬಂಧುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಾನೂ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾಯಿತು.(ಇಂಡಿಯದಲ್ಲಾಗಲೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಲ್ಲವೆ?) ಆ ವೇಳೆಗೆ ಗಂಟೆ 9 ಹೊಡೆಯಿತು.

ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ರಜೆಯ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗೇ ಇದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಏಳಿಸಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿಯಾಯಿತು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಾವ ಹಾಗೂ ಯಜಮಾನರ ಪೂಜೆಗೆ  ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಿಯಾಯಿತು. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ! ಇಡ್ಲಿ ಕಡುಬು ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗೆ, ದೇವರ ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ಇರಲೇಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಮತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ನೆನ್ನೆಯೇ ಹಿಟ್ಟು ರುಬ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವೆರಡನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ವಾಯಿತು. ಯಜಮಾನರ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುತ್ತ ಬಂದಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ “ಶತಾಯುಃ ವಜ್ರದೇಹಾಯಸರ್ವಸಂಪತ್ಕರಾಯಚ, ಸರ್ವಾರಿಷ್ಟ ವಿನಾಶಾಯ ನಿಂಬಕಂದಳ ಭಕ್ಷಣಂ” ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳಿ, ಹೇಳಿಸಿ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಯಾಯಿತು. ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ ಹಂಚುವಾಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಲ್ಲವೇ ಬರುವಂತೆ ಕೈಚಳಕ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ನೋವೂ ಬಾರದಿರಲಿ ಎಂಬ ತಾಯಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಸದಾಶಯ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಂತೂ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲದ ಸೇವನೆ ಮುಗಿದು ಇಡ್ಲಿ ಕಡುಬುಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿ ಉಟ್ಟ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಅಂದವನ್ನು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತ ನಡುನಡುವೆ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ವೇಳೆಗೆ ಗಂಟೆ 11:30. ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬದಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಂದ ತಿಂಡಿಯಿನ್ನೂ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಇಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಡುಗೆಗೆ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಕೊಂಡದ್ದಾಯಿತು. ಯುಗಾದಿ ಅಂದಮೇಲೆ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಮಾಡದಿರಲು ಆದೀತೆ? ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಕಾಯೊಬ್ಬಟ್ಟು ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಳೆ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಎರಡೂ ರೀತಿಯ ಒಬ್ಬಟ್ಟೂ ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಅಡುಗೆ ಮುಗಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ಇಡ್ಲಿ ಕಡುಬು ಅರಗಿಹೋಯಿತೋ ಕಾಣೆ. ಅಂತೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಬ್ಬದೂಟವನ್ನು ಬಡಿಸಿ ನಾನು ಊಟ ಮಾಡುವ ವೇಳೆಗೆ ಗಂಟೆ 3:30. ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತೆ? ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆದು ಇಡಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ  ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರೆ ಇರಬೇಕಲ್ಲ! 

ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತೊಳೆದು ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಶುದ್ಧಿಮಾಡಿ “ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ” ಎನ್ನುವ ವೇಳೆಗೆ ಸಂಜೆ 6 ಗಂಟೆ. ’ದೇವರಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಮುಚ್ಚಂಜೆಯಾಗ್ತಾ ಇದೆ’ ಅಂದ ನನ್ನ ಮಾವನವರ ಕೂಗಿಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಬಂದಾಯಿತು. ಈ ನಡು ನಡುವೆ ಕಾಫಿಯ ಸೇವನೆಯಂತೂ  ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು.

ಇನ್ನು ರಾತ್ರಿಗೆ ಏನು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ನೋಡಿದ ನನ್ನವರು “ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡಬೇಡ , ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿಂದರಾಯಿತು” ಎಂದರು

ಬೇಳಗಿನಿಂದ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೂ ಅದೇ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಅಮಲು ಇಳಿಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಅಳಿದುಳಿದ ಅಡುಗೆಯನ್ನೇ ಊಟಮಾಡಿ ಮಲಗುವವೇಳೆಗೆ ರಾತ್ರೆ 9:30. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗನೇ ಏಳಬೇಕು. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ವೇಳೆಗೆ ತಿಂಡಿ ಅಡುಗೆ ಎಲ್ಲ ಆಗಬೇಕಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಉಕ್ಕಿದ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಯುಗಾದಿ ಬಂತು, ಓಡಿಯೂ ಹೋಯಿತು. ಯುಗಾದಿಯ ದಿನವೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದ್ದೂ ಹಾರೈಸಿದ್ದೇ! ಜೀವನದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ದಿನ ಕಳೆದುಹೋಯಿತೆಂಬ ಪರಿವೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಯಾಯಿತು.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಾಮೂಲಿ ಹಾಡು .

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲದ ಸೇವನೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಯುಗಾದಿಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದಂತೆ!

ಅಷ್ಟಿಲ್ಲದೆ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಹೇಳಿದರೆ ? “ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ ಯುಗಾದಿ ಮರಳಿ ಬರುತಿದೆ, ನಮ್ಮನಷ್ಟೆ ಮರೆತಿದೆ “.

ಡಾ.ಸತ್ಯವತಿ ಮೂರ್ತಿ