ಸಾಹಸೀ ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡರ್ – ನಿಧಿ ತಿವಾರಿ ಎಂಬ ಕನ್ನಡದ ಅಚ್ಚರಿ! – ವಿನತೆ ಶರ್ಮ ಮಾಡಿಸುವ ಪರಿಚಯ

ನಿಧಿ ತಿವಾರಿ

ಜೊತೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ನಿಧಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಸ್ತಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಲೋ ಮಂತಾನ್ಗ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಂದರು. ಅದಾದ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕಿಂ ಕಡೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿ ಬಂದರು. ಈಗ ಭಾರತದಿಂದ ಲಂಡನ್ ಕಡೆಗೆ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಏನಿದು ಈ ಪರಿ ಸುತ್ತಾಟ ಎಂದುಕೊಂಡಿರಾ? ವಿಮಾನದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ …? ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಾ? ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಗಾಳಿಪಟದ ಬಾಲ ಉದ್ದವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾರೀ ನಿಧಿ?  ಇಗೋ ಇಲ್ಲಿದೆ, ನಿಧಿ ಎಂಬ ಕನ್ನಡತಿಯ ಪರಿಚಯ, ಮತ್ತವರ ಸುತ್ತಾಟದ ಕಿರುನೋಟ.

ನಿಧಿ ತಿವಾರಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡತಿ. ಅವರ ಮುಂಚಿನ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಾಲ್ಗಮೆ. ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಿಧಿ ಬೆಳೆದದ್ದು. ಅವರ ತಾಯಿ ಮೈಕ್ರೋಬಯಾಲಾಜಿಸ್ಟ್, ತಂದೆ ಬಾಷ್ ಕಂಪನಿಯ ಎಂಜಿನಿಯರ್. ತಮ್ಮದು ಮಧ್ಯವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಧಿ ಏಳು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಸುಪಾಸು ಹೊರಾಂಗಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭೂತಾನ್ ಮತ್ತು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತಗಳ ಚಾರಣಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಾಗ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿಗೆ ಹೊರಾಂಗಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಿತು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಚಾರಣಗಳನ್ನ ತನ್ನದೇ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವಷ್ಟು ಪಳಗಿದ್ದರು. ಹೊನ್ನೆಮರಡುವಿನ ದಿ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ರ್ಸ್ (The Adventurers) ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅನುಭವದ ಪಕ್ವತೆಯನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬಟಾಲಿಯನ್ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೊರಾಂಗಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಕೊಡಿಸಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಒಬ್ಬ ಕರ್ನಲ್ ರನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾದರು. ಕರ್ನಲ್ ಸಾಹೇಬರಿಗೂ ಕೂಡ ಹೊರಾಂಗಣ, ಸಾಹಸಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿದೆ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನಮನಸ್ಕರು ಅನ್ನುವ ವಿಷಯ ವರವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುವ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನ ಸುಲಭವಾಯಿತು. “ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಬೆಂಬಲವೂ ಸದಾ ಇದ್ದೆ ಇದೆ,” ಎಂದು ನಿಧಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇಬ್ಬರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಾದ ನಿಧಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಜೀಪ್ ನಡೆಸುವುದು, ಕಷ್ಟಕರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಅಹಿತಕರ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ಹವಾಮಾನ ವ್ಯಪರೀತ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದುರ್ಗಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸ ಹೇಗೆ ಶುರುವಾಯಿತು ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಿಧಿ ಕೊಡುವ ಉತ್ತರ ಭೇಷ್  ಅನಿಸುತ್ತದೆ. “ಮೊದಲ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಮಗುವನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ನಾನು, ನನ್ನ ಪತಿ ಅನೇಕ ಚಾರಣಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹಾಕುವುದು, ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎರಡನೆಯ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆಗ ನನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ಈ ಜೀಪ್ (ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡರ್) ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಡೆ ಹೊರಳಿತು. ಹೇಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಜೀಪ್ ಓಡಿಸಿ ಪಳಗಿದ್ದೆ. ಅದು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಮುಂದಿನ ೨೦೦೫-೦೬ರ ವರ್ಷ ನಿರ್ಣಾಯಕ ವರ್ಷವಾಯಿತು. ನಾಲ್ಕೈದು ತಿಂಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಲಾಲಬಾಗ್ ರಸ್ತೆಯ ಗ್ಯಾರೇಜಿನಲ್ಲಿ ಫೋರ್ ವೀಲ್ ಡ್ರೈವ್ ಗಳ ರಚನೆ, ಭಾಗಗಳು, ರಿಪೇರಿ ಮುಂತಾದುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದೆ. ಆಗ ಸಾಕಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಬಂತು,” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಿಧಿ.

ಆದರೆ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ, ಮೊದಮೊದಲು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಅವರು ಆಫ್ ರೋಡ್ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಲಡಾಖ್ ಗೆ ಫೋರ್ ವೀಲ್ ವಾಹನವನ್ನ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿದರು. ಆ ದಾರಿ ಮತ್ತು ವಾಹನ ಯಾತ್ರೆ ಹೊಸದಲ್ಲವಾದರೂ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆಯನ್ನ ಆಫ್ ರೋಡ್ ಡ್ರೈವರ್-ಗಳ ಪ್ರಪಂಚ ಗುರುತಿಸಿತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಹೊಸ ದಾರಿಯನ್ನ ಹುಡುಕಿ ನಿಧಿ ಆಫ್ ರೋಡ್ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸಾಹಸವನ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಧಿ ತಿವಾರಿ ನೇಪಾಳದ ಮಸ್ತಾಂಗ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ

ಕ್ರಮೇಣ ತಮ್ಮನ್ನು ಅತಿಸಾಹಸ ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡರ್ (extreme over lander)ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ನಿಧಿ ಅಕ್ಟೊಬರ್ ೨೦೧೫ರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಲಂಡನ್ ಗೆ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟರು. ಎರಡು ಖಂಡಗಳನ್ನ, ೧೭ ದೇಶಗಳನ್ನ, ೨೩೮೦೦ ಕಿಮೀಗಳನ್ನ ಕ್ರಮಿಸಿ ದೂರದ ಲಂಡನ್ ನಗರವನ್ನ ತಲುಪಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ತಾವೊಬ್ಬರೇ ವಾಹನವನ್ನು ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿದರೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ಸೌಮ್ಯ ಗೋಯಲ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೊಪ್ಪರ್. ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ತಂಡ. ಮಹಿಂದ್ರಾ ಫಸ್ಟ್ ಚಾಯ್ಸ್ ವೀಲ್ಸ್ ಕಂಪನಿ ಅವರ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಪ್ರಾಯೋಜಕರಾಗಿ ಬಂದು ಮಹಿಂದ್ರಾ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ವಾಹನವನ್ನ ಆ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದು ಕೇಂದ್ರ ಯುವಜನ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾ ಇಲಾಖೆ. ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ವೀಸಾ, ರಸ್ತೆ ಪರವಾನಗಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾಗದಪತ್ರಗಳನ್ನ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಲ್ಲಾ ನಿಧಿಯವರದ್ದೇ! ಒಂದೇ ವಾಹನ, ಬ್ಯಾಕ್ ಅಪ್ ವಾಹನ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ!  ಮಯನ್ಮಾರ್ ದೇಶದಿಂದ ಚೈನಾಗೆ ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಿರ್ಗಿಸ್ತಾನ್, ಕಝಗಸ್ಥಾನ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಶಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದ್ದು, ಬಾಬರನ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಕುತೂಹಲ ನಿಧಿಯನ್ನ ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನ್ ಕಡೆಗೆ ಕೂಡ ಎಳೆದೊಯ್ದಿತು! ರಷ್ಯಾ, ನಂತರ ಫಿನ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ನಿಂದ ಯೂರೋಪ್ ಪ್ರವೇಶ. “ಲಂಡನ್ ತಲುಪಿದಾಗ ನನಗೇ ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು,” ಎಂದು ನಿಧಿ ನಗುತ್ತಾರೆ.   ಅಲ್ಲಿಯತನಕ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮೂವರು ಮಹಿಳೆಯರು ಒಂದು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದರು!!

ಅವರ ಹರ್ಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೊಳಪು ಬಂದಿದ್ದು, ನಿಧಿ ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲ ಮಹಿಳಾ ಆಫ್ ರೋಡ್ ಮತ್ತು ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡರ್ ಸಾಹಸಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೂ ಪಾತ್ರರಾದರು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ನಿಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮಿತಾ ರಾಜಾರಾಮ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ‘ವಿಮೆನ್ ಬಿಯಾಂಡ್ ಬೌಂಡರೀಸ್’ ಸಂಸ್ಥೆ. ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುವುದು, ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಿಧಿ. ಅವರ ಸಾಹಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಬಹುಮಾನ, ಸಮ್ಮಾನಗಳೂ ಸಂದಿವೆ. ದೆಹಲಿಯ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನಡೆಸಿ ಕೊಡುವ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಬಹು ಜನಪ್ರಿಯ. ಸಾಹಸವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಸುರಕ್ಷತೆ, ಟೀಮ್ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಕಲೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಮುಂದಿನ ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸಾಹಸವಂತೂ ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವಂಥಾ ಅತಿ ಸಾಹಸ. ೨೦೧೬ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಮತ್ತು ೨೦೧೭ ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸೈಬೀರಿಯಾದ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ -೫೦ ಡಿಗ್ರಿ ತೀವ್ರ ಶೀತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಫೋರ್ ವೀಲ್ ಡ್ರೈವ್ ವಾಹನವನ್ನು “ಹೈವೆ ಆಫ್ ಬೋನ್ಸ್” ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದಗಲ ನಡೆಸಿ ಎರಡು ವಾರ ಕಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಏಕಾಂಗಿ ವಾಹನ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ೫೦೦೦ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಕ್ರಮಿಸಿ, ಕೊಲಿಮಾ ಹೈವೇ ಅಥವಾ ‘ಪೋಲ್ ಆಫ್ ಕೋಲ್ಡ್’ ಅನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಕನಸನ್ನ ನಿಜವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸೈಬೀರಿಯಾದ ಪಟ್ಟಣವಾದ ಒಯ್ಮ್ಯಾಕೊನ್ ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯರು ವಾಸಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಶೀತಲಪ್ರದೇಶ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನಿಧಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ ಯಾಕಟ್ಸ್ಕ್ ನಿಂದ ಮಗದನಿಸ್ ವರೆಗಿನ ರಸ್ತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ದಾರಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಕಾರಣ ಆ ಹೆದ್ದಾರಿ ರಚಿತವಾಗಿರುವುದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ಹಿಮವಾಗಿರುವ ನದಿಗಳ ಮೇಲೆ.

ಈ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ನಿಧಿಯವರಿಗೆ ನಾನಾ ಥರದ ಭಾವನೆಗಳು ಉಂಟಾದವಂತೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಧೀರತೆಯಿದ್ದರೂ ಕ್ರಮೇಣ ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಯಿತು. ಕಡೆಗೆ ಪೋಲ್ ಆಫ್ ಕೋಲ್ಡ್ ತಲುಪಿದಾಗ ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ರೋಮಾಂಚನದ ಗುಳ್ಳೆ ಎದ್ದಿದ್ದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಾನು ಕಡೆಗೂ ಆ ತೀವ್ರ ಹವಾಮಾನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದು, ತನ್ನ ಅತಿ ಸಾಹಸದ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಾದವು, ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅನ್ವೇಷಕ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯಳು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.

ಪೋಲ್ ಆಫ್ ಕೋಲ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನಿಧಿ

ಇಂತಹ ಅತಿಸಾಹಸ ಪ್ರಯಾಣದ ಯೋಚನೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು, ಅದೂ ಒಬ್ಬರೇ ಕಾರು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿಗಳನ್ನು ಆ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದು, ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಅಂಥಾ ಒಂದು ಅತಿಸಾಹಸ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೆ ಎಂದರು ನಿಧಿ! “ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಚಾಲೆಂಜ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಜೀವನ ಬೋರ್ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ! ಮುಂಚಿನಿಂದಲೂ ನಾನು ಒಂಥರಾ ವೈಲ್ಡ್ ಸ್ವಭಾವದವಳು. ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಚಾಲೆಂಜ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಜೀವನ ಬೋರ್ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ! ನನಗೇ ನಾನು ಸವಾಲೊಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನತನದಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ವ,” ಎಂದರು.

ಈ ವರ್ಷದ (೨೦೧೮) ಆರಂಭದ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೆ ಹಾಕಿ, ಯೋಜನೆಯನ್ನ ರೂಪಿಸಿ, ಐದು ಮಂದಿ ಮಹಿಳಾ ಚಾಲಕರ ಪಡೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಮಹೀಂದ್ರಾ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೊ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಟು ನೇಪಾಳದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದ (ಟಿಬೆಟ್ ಹತ್ತಿರದ) ಮಸ್ತಾಂಗ್ ಕಣಿವೆಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ಆ ಕಣಿವೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕು ಬಂದ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಚಾಲಕ ತಂಡ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಅವರದ್ದಾಯಿತು. ಅವರ ಈ ಅತಿಸಾಹಸ ಚಾಲನೆಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ದಕ್ಕದ ಹಿಮಾಲಯದ ಅಪರೂಪದ ಭಾಗದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮೈನವಿರೇಳುತ್ತದೆ. “ಸುಮಾರು ೧೩,೦೦೦ ಅಡಿಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿದಾದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ (ಅಥವಾ ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಕಡೆ) ನಾವು ವಾಹನಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದು. ಒಂದು ಕಡೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಉನ್ನತ ಶಿಖರಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವುದೋ ಅಥವಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಆಳದ ಪ್ರಪಾತಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದೋ ಎಂಬ ಇಬ್ಬಂದಿ. ಮೂರು ಸಾವಿರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಕ್ರಮಿಸಿದ ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸಿದ ಜಾಣ್ಮೆ, ಕುಶಲತೆ, ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಗಳು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು,” ಎಂದರು.

ಅವರು ಹೊರಟ ಸಿಕ್ಕಿಂ ಕಡೆಯ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಉಲ್ಲಾಸಕರವಾಗಿತ್ತು. ವಸಂತದ ಹೂಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಎಳೆತನವನ್ನು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸುಖ.

ಈಗ ನಿಧಿ ಮತ್ತವರ ಜೊತೆಗಾರರು ಭಾರತದ ರಾಜಧಾನಿ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಬ್ರಿಟನ್ – ಲಂಡನ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಮತ್ತದೇ ಫೋರ್ ವೀಲ್ ಓವರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸಾಹಸವನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಯಾಣದ ವಿವರಗಳನ್ನು ನನ್ನಂತಹ ಆಸಕ್ತರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೀವಿ. ಆ ಮಹಿಳಾಮಣಿಗಳಿಗೆ ಶುಭಹಾರೈಕೆಯನ್ನು ಆಗಾಗ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀವಿ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಅವರು ಮೂವರು ಹೆಂಗಳೆಯರು ಲಂಡನ್ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಯಾರೂ ಪರಿಚಯದವರು ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಈ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ನಾರಿಯರು ಲಂಡನ್ ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ ನೀವು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವಿರಾ? ಕನ್ನಡ ಬಳಗದಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡಿಗರುಯುಕೆ-ವತಿಯಿಂದಾಗಲೀ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಕೋರಿದರೆ ಹೇಗೆ?

Advertisements

‘ಮಾತೆಯರ ದಿನಕ್ಕೊಬ್ಬ ಮಮತಾಮಯಿಯ ಕಥನ’ – ವೈಶಾಲಿ ದಾಮ್ಲೆ ಬರೆದ ಲೇಖನ

ನೆನ್ನೆ ದೇಶವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂಭ್ರಮ. ನಾಡಿದ್ದು (೧೧-೩-೨೦೧೮) ಬ್ರಿಟನ್ ಮುಂತಾಗಿ ಹಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತೆಯರ (Mother’s Day)ದಿನ. ಆ ದಿನದಲ್ಲಾದರೂ ’ಮಲ್ಟಿಟಾಸ್ಕಿಂಗ್’’ ಮಹಿಳೆಗೆ ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕೀತೋ! ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಿಂದ ದೂರ ವಾಸಿಸಿಸುವ  ಗಂಡಹೆಂಡಿರಿಬ್ಬರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು (child care) ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಅದೂ ಒಂದು ಲಾಟರಿ, ಯಾರು ಸಿಗುತ್ತಾರೋ, ಅದು ಅವರವರ ಅದೃಷ್ಟದ ಪ್ರಕಾರ. ಅದರ ಅನುಭವ ನನಗೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಡಾಕ್ಟರ್ ದಂಪತಿಗಳು ಅನೇಕ. ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಡಾ. ವೈಶಾಲಿಯವರು ತಮಗೆ ದೊರಕಿದ (a surrogate mother) ಅಸಾಧಾರಣ ಮಹಿಳೆ, (ಅವರ ’ನಾನ್ನಿ’)ಯ ಪರಿಚಯಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಓದಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ! (- ಸಂ)

”ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಸ್ತು ಪೂಜ್ಯ೦ತೇ, ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಾಃ” (ಎಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಪೂಜನೀಯರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ) ಇದು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನುಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಸೀತೆ, ದ್ರೌಪದಿ, ಮಂಡೋದರಿಯಂಥ ಪೌರಾಣಿಕ ಮಹಿಳೆಯರ ತ್ಯಾಗದ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ, ಝಾನ್ಸಿ ರಾಣಿ, ಕಿತ್ತೂರು ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಉಳ್ಳಾಲದ ಅಬ್ಬಕ್ಕನಂಥ ವೀರವನಿತೆಯರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳುವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವೇದಗಳ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಯಾಕೆ ಪೂಜನೀಯಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಆಗಿತ್ತು. ಸ್ತ್ರೀಯು ತನ್ನ ತ್ಯಾಗ, ವೀರತೆ, ಪಾತಿವ್ರತ್ಯ, ರೂಪ, ಶೃಂಗಾರ, ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು- ಹಲವು ಗುಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳಾದರೂ, ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗುಣ ಆಕೆಯ ನಿರ್ವ್ಯಾಜ್ಯ ಅಂತಃಕರಣ. ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿಯೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ, ತಮ್ಮ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜಕಲ್ಯಾಣದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಹಲವು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ನಾವು-ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಬಲ್ಲೆವು. ಅಂತೆಯೇ, ಸ್ತ್ರೀಸಹಜವಾದ ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸದಾ ಹಂಚುತ್ತಾ, ನೊಂದವರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಾ, ಜೀವನ ಎಸೆದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೆದರದೆ ದಿಟ್ಟತನದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವ ‘ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ’ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಹಲವರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆ (International Women’s day) ಹಾಗೂ ತಾಯಿಯರ ದಿನ (Mother’s Day)ದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ಕರುಣಾಮಯಿ ನಾರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಇವರು ಸವಿತಾಜೀ.

ಬಹು ಕಾರ್ಯಕಾರಿ (multitasking) ಮಹಿಳೆ

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ೭ ವರ್ಷದ ಮಗಳು ಧಾತ್ರಿಯನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವಳನ್ನು ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್, ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮುಂತಾದ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸಮಯ ಉಳಿದರೆ ನಮಗೊಂದಿಷ್ಟು ಚಪಾತಿ, ಪಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಡುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವರೆಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಗೌರವ. ಕೇವಲ ದುಡ್ಡಿಗೆಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಂಗಸು ಅವರಲ್ಲ. ನಾನು ಬರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೆ ಧಾತ್ರಿಗೆ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿಸಿ, ಊಟ ಮಾಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಣಗಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದರೆ ಮಡಿಸಿ  ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇನಾದರೂ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ತಪ್ಪದೆ ನಮಗೂ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾಡಿದಷ್ಟು ರುಚಿಯಾದ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೋಂಡಾ ನಾನು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿ. ಸವಿತಾಜಿ ಎತ್ತಿ ಆಡಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ ನನ್ನ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಮಗಳು ಧೃತಿಗೆ ಹಿಗ್ಗೋ ಹಿಗ್ಗು. ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಬರದಿದ್ದರೆ ‘ವೇರ್ ಈಸ್ ಸವಿತಾ ಆಂಟಿ‘ ಎಂದು ಮನೆಯಿಡೀ ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಆಟದ ಫೋನ್  ತೆಗೆದುಕೊಂಡು “ಆಂಟಿ ಪ್ಲೀಸ್ ಕಮ್ ಹೋಮ್” ಎಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಇವರ ಪರಿಚಯವಾದಾಗ ”ಎಲ್ಲರಂತಲ್ಲ ಈಕೆ. ಇವರಲ್ಲೇನೋ ವಿಶೇಷ ಗುಣವಿದೆ. ಸಾತ್ವಿಕತೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಂತಿದ್ದಾರೆ” ಎನ್ನಿಸಿತ್ತು.

ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೇಳಿದಷ್ಟೂ ನನಗೆ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ೬೦ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಅವರು ಚಳಿಯಿರಲಿ, ಹಿಮಪಾತವಿರಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆರಡು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ೨೦೦ ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಲಂಡನ್ ಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ! ಅಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು-ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ೨೫ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿ ನಡೆಸಿ, ಖರೀದಿಸಿದ ಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಾಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೀರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೈಹಿಡಿದ ಗಂಡ ಕಷ್ಟ-ಸುಖ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಭಾಗಿಯಾಗದವನೆಂದು ಅರಿವಾದಾಗ, ಧೃತಿಗೆಡದೆ ೫ ಜನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಂತ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿ ವಿದ್ಯಾವಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ವಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಗಂಡನಿಂದ ವಿಚ್ಛೇದನ ಕೇಳುವ ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಗಂಡ, ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ, ತಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣದಿಂದ ಕೊಂಡ ಮನೆಯನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರನಡೆದ ಧೈರ್ಯವಂತೆ ಇವರು.

ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ವಿವಾಹಿತನಾದ ಮಗನೂ ತಂದೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿದಾಗ ಸೊಸೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತವರು ಇವರು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಸೊಸೆ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಂದ ಬೇರಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಇಡೀ ಸಮಾಜವೇ ಆಕೆಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೂ, ಅವಳಿಗೆ ಆಸರೆ ಕೊಟ್ಟು, ತಾನು ಹೆತ್ತ ಮಗನಿಂದಲೇ ದೂರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಾವೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಸೊಸೆಗೆ ಎರಡನೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿದ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಇವರದ್ದು. ಈಗಲೂ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಗಳಂತೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆ ಕೆಲಸದಿಂದ  ಬರುವಾಗ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೂ ಸೇರಿಸಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮೊಮ್ಮಗ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವುದು, ಶಾಲಾನಂತರದ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಅವರೇ.

ಅವರು ನನಗೆ ಈ ಘಟನೆಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದಾಗ “ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಬಹುದೊಡ್ಡದು ಸವಿತಾಜೀ. ಸೊಸೆಯಾಗಿದ್ದವಳನ್ನು ಈಗಲೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತ್ಯಾದರಗಳಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಮ್ಮ ಗುಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾದದ್ದು” ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವರು “ಮೈನೆ ಹಮೇಶಾ ಮೇರಿ ಬಹೂ ಕೋ ಬಹೂ ಕೀ ತರಹ್ ನಹೀ, ಬೇಟಿ ಕೀ ತರಹ್ ದೇಖಾ. ಕೋಯಿ ಭಲಾ ಅಪ್ನೆ ಬೇಟಿ ಕೀ ಬುರಾಯೀ ಚಾಹೇಗಾ ಕ್ಯಾ” (‘’ನಾನು ನನ್ನ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಎಂದೂ ಸೊಸೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ಮಗಳೆಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುವುದುಂಟೇ?’’) ಅಂದರು. ಮುಂದುವರೆದು “ಮೈನ್ ಕಭೀ ಗಲತ್ ಇನ್ಸಾನ್ ಕಾ ಸಾಥ್ ನಹೀ ದೇ ಸಕ್ತಿ. ವೋ ಗಲತ್ ಇನ್ಸಾನ್ ಚಾಹೇ ಮೇರಾ ಪತಿ ಹೀ ಕ್ಯೋ ನ ಹೋ, ಯಾ ಫಿರ್ ಮೇರಾ ಬೇಟಾ” (”ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನೀಚ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಲಾರೆ. ಆ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಪತಿಯಾದರೇನಂತೆ, ಅಥವಾ ಮಗನಾದರೇನಂತೆ”) ಎಂದರು!

ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ದಿನ ”ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ೨ ವಾರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬರಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ. ೨ ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಧಾತ್ರಿಯನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಲು ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾ?” ಎಂದರು. ”ಖಂಡಿತಾ ಮಾಡುತೇನೆ ಸವಿತಾಜೀ. ನೀವು ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ” ಎಂದೆ. ಮೂಲತಃ ಭಾರತೀಯರಾದರೂ ಅವರು ಹುಟ್ಟಿ-ಬೆಳೆದದ್ದು ತಾಂಜಾನಿಯಾ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಕಳೆದ ಸುಮಾರು ೪೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ, ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯರೆಲ್ಲಾ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ವಿವರಗಳನ್ನು ನನಗವರು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾರದೆ ”ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ದೂರದ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?” ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವರು ”ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯನ್ನು (ಗಂಡನ ತಾಯಿ) ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆಕೆಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಬಹಳ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳವಂತಹ ನರ್ಸ್ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿ ಬರೋಣವೆಂದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಗಂಡ ಎಂದೂ ತಾಯಿಯ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಕೊಂಡದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದಾಗಿನಿಂದಲೂ, ಆಕೆಯ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ನಾನೇ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಗಂಡನ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿದುಕೊಂಡರೂ, ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಡೆದುಹೋದುದರಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಉನ್ನತ ವಿಚಾರಧಾಟಿಗೆ ಬೆರಗಾಗುವ ಸರದಿ ನನ್ನದು.

ತಾವು ಒಂದಷ್ಟು ಓದಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ, ಒಂದು ನೌಕರಿ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ, ಅಥವಾ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಸರು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ಸಕಲ ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪುರಾಣಗಳನ್ನೂ ಅರೆದು ಕುಡಿದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ, ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವಾವುದನ್ನೂ ಪಾಲಿಸದೆ, ‘ಹೇಳುವುದು ಶಾಸ್ತ್ರ, ತಿನ್ನುವುದು ಬದನೇಕಾಯಿ’ ಎಂಬಂತೆ ಬದುಕುವ ಆಷಾಢಭೂತಿಗಳೇ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಈಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸವಿತಾಜೀ ಬಹು ಎತ್ತರದವರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಸೊಸೆಯನ್ನು ಮಗಳಂತೆ ಬಿಡಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನವಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯಳಂತೆ ಕೂಡಾ ಸ್ವೀಕರಿಸದ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತರೆಂಬ ಧೋರಣೆಯಿರುವ ಅತ್ತೆ-ಮಾವ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಂದಿರ ನಡುವೆ ಇವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಬಹು ಉದಾತ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಪತಿಯ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಕಾಲ ಕಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೀಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಸೊಸೆಯಂದಿರೂ ಕೂಡಾ ಇವರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕೆಲವು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ತಿರುಚುವ, ಬೇಕೆಂದಾಗ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ, ಬೇಡವೆಂದಾಗ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುವ ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತನ್ನ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದ, ತನ್ನ ನೊಂದ ಸೊಸೆಗೊಂದು ಹೊಸ ಬಾಳು ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ, ಜೀವನದ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿರುವ ಹಿರಿ-ಜೀವಕ್ಕೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಸವಿತಾಜೀ ಒಬ್ಬ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.

ವೈಶಾಲಿ ದಾಮ್ಲೆ