ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ; ಅಪೂರ್ಣ ಭಿತ್ತಿಗಳು. ಧಾರಾವಾಹಿಯ ವಿಮರ್ಶೆ – ಡಾ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯ ಪಾರಂಪರಿಕ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದೆಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಹೊರಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ, ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ. ಪರಂಪರೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಆಕೆಯ ಹೋರಾಟ, ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು,ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು, ವಿಜಯಗಳನ್ನು, ಸೋಲನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಬದುಕಿದ ಹೆಣ್ಣು, ಈ ಕೆಲ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಹೋರಾಟ ಅಗಾಧವಾದದ್ದು. ಈ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಬದುಕು, ಬವಣೆ, ಭಾಗ್ಯ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ, ಚರ್ಚೆ, ವಿಮರ್ಶೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹು ಸುಲಭ. ಇದು ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯೆಂದಿನಿಸಿದರೂ ಆನ್ ಲೈನ್ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಪರಿಯಲ್ಲ. ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ, ಇದರ ಜೊತೆಗೇ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೆ ತಾನಾಗೆ ಅವು ಮಾಯವಾಗಬಹುದೆನ್ನುವ ಪಲಾಯನವಾದಗಳ ಚರ್ಚೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ ಎನ್ನುವ ನೆಟ್ ಫ಼್ಲಿಕ್ಸ್ ನ ಈ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ೫ ಜನ ಆಧುನಿಕ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ದೈಹಿಕ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ, ಅದರಿಂದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಎದುರಿಸುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳ, ಶೋಷಣೆಗಳ ಚಿತ್ರಣವಿದೆ. ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕು, ವಯಸ್ಸು, ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಬೇರೆ, ಬೇರೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅವರ ಹೋರಾಟವೂ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯದು. ಈ ಸರಣಿ ಮಹಿಳೆಯ ಈ ಹೊಸರೀತಿಯ ಬದುಕುಗಳನ್ನು, ಜೀವನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಚಿಪ್ಪನ್ನೊಡೆದು ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಇದು ವಾದ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸರಣಿಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಡಾ. ಪ್ರಸಾದ್ ರವರು ಮೂಲಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರದ ಹಾಗೆ, ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ದೂರನಿಂತು ಬಹು ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಈ ಸರಣಿಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಓದಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ – ಸಂ.

ಧಾರಾವಾಹಿಯ ವಿಮರ್ಶೆ – ಡಾ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ‘ ಎಂಬ ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಧಾರಾವಾಹಿಯು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕಿ ಅಲಂಕೃತ ಶ್ರೀವಾತ್ಸವ. ಕತೆಯ ಮೂಲ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೂ ಕೂಡ ಅಲಂಕೃತ ಅವರದ್ದೇ. ಕೆಲವು ಎಪಿಸೋಡ್ಗಳನ್ನು ಬೋರ್ನಿಲಾ ಚಟರ್ಜೀ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾದ ಲಾಸ್ ಏಂಜಲೀಸ್ಸಿನ ಚೆರಿನ್ ಎಂಟರ್ ಟೈನ್ಮೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಎಂಡಿಮಾಲ್ ಶೈನ್ ಗ್ರೂಪ್ ಗಳು ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡಿವೆ. ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಬ್ ಟೈಟಲ್ಸ್ ಗಳಿವೆ.

ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ‘ ಮುಂಬೈಯಿನ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದ ಮತ್ತು ಏರ ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಮತ್ತು ಅವರ ಸುತ್ತ ಇರುವ ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರ ಕತೆ. ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಈ ಒಂದು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಏರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಳಗಾಗುವ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ, ಕಿರುಕುಳ, ಲಿಂಗ ಭೇದ, ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿಲಕ್ಷಣಗಳು, ಅವರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಛಲ, ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹೇಗೆ ಅವರ ಕನಸುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏರು ಪೇರುಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ವಿಚಾರ “ನಾನೂ ಕೂಡ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ” (“ಮೀಟೂ”) ಎಂಬ ಕೂಗು. ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅಥವಾ ಅದು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಥವಾ ನಾಚಿ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವ ವಿಚಾರವೆಂದು ಅದನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಕಟವನ್ನು ಇತರರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಆಂತರಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಬಂದಾಗ ಕೆಲವು ಧೀಮಂತ ಮಹಿಳೆಯರು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಈ ಹಿಂಸೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದ ಗಂಡಸಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ತಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಒಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಾನು ಒಬ್ಬಳೇ ಅಲ್ಲ ತನ್ನಂತೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಈ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮಹಿಳೆಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಬಹುದು. ಈ “ಮೀಟೂ” ಚಲನೆಯು (ಆಂದೋಲನ ಎಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯಬಹುದು) ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ “ಮೀಟೂ” ಚಲನೆಯಿಂದ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿವು ಮೂಡಿದೆ. ಈ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ ಎಂಬ ಪಿಡುಗು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾದದ್ದು. ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ತೇಲುತ್ತಿರುವ ನೀರ್ಗಲ್ಲು ಬಂಡೆಯ ತುದಿ ಅಷ್ಟೇ. ಈ “ಮೀಟೂ” ಚಲನೆ ಬರಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಲ್ಲದೆ ಸಮಾಜದ ಇತರ ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ವಿಷಯ. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಕಳೆದ ನೂರು ವರ್ಷದಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಕ್ಲಬ್ ಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದು ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಈಗ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಈ ವಿಚಾರಗಳು ‘ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ’ ಧಾರಾವಾಹಿ ಕತೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಹಲವಾರು ಓದುಗರು ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಕುಂದು ತರದಂತೆ ಕತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿತ್ತರಿಸದೆ ಕತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದಾಗಿದೆ. ಕತೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ರಾಣಿಯದು. ಈ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ಬೇಗಂಗಳಿದ್ದು ರಾಣಿ ಮೊದಲನೇ ಬೇಗಂ. ಇಲ್ಲಿ ಬೇಗಂ ಎಂದರೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯಳು ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಒಬ್ಬ ಅಸಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಮುಂಬೈಯಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಾಹಕಿ. (ಸಿ.ಇ. ಓ) ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಬೋರ್ಡ್ ಅವಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಣಿ ತನ್ನ ಐವತ್ತರಲ್ಲಿದ್ದು ಹೆಂಡತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ನೌಷಾದನ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಅವನ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಲತಾಯಿಯಾಗಿ ಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಬಹಳ ಉನ್ನತಿಗೆ ಏರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಮದುವೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬನ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿಯಾಗುವ ಪ್ರಮೇಯ ಇಲ್ಲಿ ತರಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಕಾಕತಾಳೀಯವೂ ಇರಬಹುದು. ಮದುವೆ, ಸಂಸಾರ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಡ್ತಿ ಉನ್ನತಿ ಇವೆರಡೂ ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ, ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮಹಿಳೆ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. (ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಹೊರತುಗಳ ನಿದರ್ಶನವಿದೆ). ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೇರ ಬಯಸುವ ಹೆಂಗಸರು ತಮ್ಮ ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಂಡನ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಈ ಒಂದು ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಪರ ಮಹಿಳೆಯರು ಮದುವೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಯುವತಿಯರು ಈ ನಡುವೆ ೩೦ ವರ್ಷದ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ವಿವಾಹಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕಂಡುಬರುವ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆ.

ರಾಣಿಗೆ ತನ್ನ ಮುಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುವ ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಒದಗಿ ಬರುವ ಮುಜುಗುರ ಮತ್ತು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಸೆಣಸಾಟ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ರಾಣಿ ತನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಲ್ಲದೆ ಗಂಡ ನೌಷಾದನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಜೊತೆ ಲೈಂಗಿಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ದ್ಧಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿವಾಹಿತ ಹಿರಿಯ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟಿವ್ ಜೊತೆ ಪ್ರೇಮಾಂಕುರವಾಗಿ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ತೊಡಗುತ್ತಾಳೆ. ರಾಣಿ, ನೌಷಾದನ ಮಗಳಾದ ಶೇಗೆ ತಾಯ್ತನವನ್ನು ನೀಡ ಬಯಸಲು ಬಂದಾಗ ಶೇ ರಾಣಿಯನ್ನು ಮಲತಾಯಿ ಎಂಬ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘರ್ಷಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ರಾಣಿ ತನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮಲಮಗಳು ಎಂಬ ಭೇದವನ್ನು ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟಾದರೂ ರಾಣಿ ವಿದ್ಯಾವಂತೆ ಅನುಭವಸ್ಥೆ.

ರಾಣಿ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿಯ ಜೊತೆ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಪ್ರಪಂಚದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನೂ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ರಾಣಿ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಕೈಕೆಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತಿದ್ದು ಪರಿತಪಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹಿರಿಯ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ರಾಣಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದ್ವಂದಗಳು ಗೊಂದಲಗಳೂ ಇವೆ. ರಾಣಿಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಬಾಲಿವುಡ್ಡಿನ ಹಿರಿಯ ನಟಿ ಪೂಜಾಭಟ್ ಅವರು ಬಹಳ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕತೆಯಲ್ಲಿನ ಎರಡನೇ ಬೇಗಂ ಫಾತಿಮಾ ಅದೇ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಬಡ್ತಿ ಪಡೆದು ರಾಣಿಯ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಆಫೀಸರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಫಾತಿಮಾ ಗಂಡ ಅರೀಜೆ ಇದೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ. ಅವನು ಬಡ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹನಾಗದೇ ಹೆಂಡತಿಯ ಕೈಕೆಳಗೆ ದುಡಿಯವ ಪ್ರಮೇಯ ಒದಗಿಬರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಗಂಡ ಹೆಂಡಿರ ನಡುವೆ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ತೆರೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಫಾತಿಮಾ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು ಅರೀಜೆಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಕೆಣಕಲು ಮೊದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಫಾತಿಮಾಗೆ ಗರ್ಭಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಗರ್ಭ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾಗ ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅರೀಜೆ ಕಾಲ ಕ್ರಮಣೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿ “ಮನೆ ಗಂಡನಾಗಿ” ವಿವಾಹ ಉಳ್ಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಫಾತಿಮಾಗೆ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ (ಸರೊಗೆಸಿ) ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗುವಿಗೆ ತಂದೆ ಅರೀಜೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಜೈವಿಕ ತಾಯಿ ಬೇರೊಬ್ಬಳು ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈ ದಂಪತಿಗಳ ಅಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿಜೇತಳಾದ ಫಾತಿಮಾಗೆ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯಾಗಲಾರದ ಸೋಲು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅರೀಜೆ ಫಾತಿಮಾಳ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಅರಿತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಎಮೋಷನಲ್ ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಲಂಡನ್ನಿನಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಆಂಗ್ಲ ಫೈನ್ಯಾನ್ಸ್ ಆಫೀಸರ್ ಜಫ್ರಿಯ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಫಾತಿಮಾ ಅವನೊಡನೆ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳಸುತ್ತಾಳೆ. ಜಫ್ರಿ ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಅವಳ ಮತ್ತು ಜಫ್ರಿಯ ಸಂಬಂಧ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಸಿಟ್ಟಿನ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಫಾತಿಮಾ ತಾನು ಜಫ್ರಿಯೊಡನೆ ಮಲಗಿದ್ದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಅರೀಜೆಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ತನಗಿದ್ದ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮತ್ತು ಆರೀಜೆಯ ವಿವಾಹ ಮುರಿದು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಕತೆಯ ಮೂರನೆ ಬೇಗಂ ಐಶಾ ಇಪ್ಪತೈದು ದಾಟಿದ ಯುವಕಿ. ಇದೇ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕಿರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿ. ತಾನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ರಾಣಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿ. ಇ. ಒ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಛಲ ಎರಡೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಐಶಾಗೆ ತನ್ನ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ನಿಲುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯಗಳಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಬೈ ಸೆಕ್ಷುಯಲ್ ಆಗಿ ಎರಡೂ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹಲವಾರು ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತತೆ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಪಡುವ ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಹಿಂಜರಿಕೆ ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ. ಐಶಾ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ಮಹೇಶ್ ಅವರನ್ನು ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿ ಕಂಡು ಅವರೊಡನೆ ಕೆಲಸ ಕಲಿಯಲು ಕಾತುರರಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಇದೇ ಮಹೇಶ್ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಐಶಾ ಈ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಲು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳೆ. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗಿನಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿದಾಗ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಫಾತಿಮಾರೆ ಅವಳ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಎಷ್ಟು ಸಡಿಲ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೇ ಮುಂಬೈಯಿಯಲ್ಲಿ ಐಶಾ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಾಗ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪರದಾಟಗಳು ದೊಡ್ಡ ಶಹರಿನ ಬಾಡಿಗೆ ನಿವಾಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದೆ.

ಕತೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಬೇಗಂ ಲಿಲ್ಲಿ, ಇದು ಅವಳ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು. ಲಿಲ್ಲಿಯ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಅವಳು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು ಕತೆಯ ಒಂದು ತಿರುವಿನಿಂದ ರಾಣಿಯ ಸಂಪರ್ಕ ಒದಗಿ ಅವಳ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ಸಾಲ ಪಡೆದು ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬಂದು ಒಂದು ಮೆಟಲ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ತೆರೆಯುವ ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ಮಂಜೂರಾದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಕೀಯ, ಮಾಫಿಯಾ ದಾದಾಗಳ ಕಾಟದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಅವಳು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಲಿಲ್ಲಿಗೆ ತಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಸ್ವಾಭಾಮಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕುವ ಹಂಬಲ. ಆದರೆ ಸಮಾಜ ಅವಳ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದು ಅವಳು ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳು ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿಯ ಜಾಲದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಹೆಣಗುತ್ತಾಳೆ. ಲಿಲ್ಲಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಅವಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಿಯಕರ ಮತ್ತೆ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಲಿಲ್ಲಿಯನ್ನು ದುಬೈಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸುಳ್ಳು ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿ, ಆಸೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಅವಳನ್ನು, ಮಗನನ್ನು ಕೈ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಕತೆಯ ಐದನೇ ಬೇಗಂ ರಾಣಿಯ ಮಲಮಗಳಾದ ಶೇ. ಇವಳು ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕಿ. ಅವಳ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಶೇ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಎಳಸು ಆದರೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಬಹಳ ಚುರುಕು. ಅವಳಿಗೆ ಬ್ರಾ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಋತುಮತಿಯಾಗಿ, ಇತರ ಬೆಳೆದ ಹುಡುಗಿಯರಂತಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ. ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗುವ ತೀವ್ರ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಲಘು ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಎಳೆಯರಿಗೆ ಬೇಗ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗುವ ಆಸೆ ಹಾಗೆ ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ ಕಿರಿಯರಾಗುವ ಆಸೆ! ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮವನ್ನು ತ್ವರಿತಗೊಳ್ಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಬ್ದ ಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಾವು ನಾಗರೀಕತೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಚಿತ್ರ ಆಧುನಿಕ ಮನೋಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಅದು ಬದುಕೆಂಬ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಒಂದು ಅಗತ್ಯವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಐಶಾಳಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕ್ರೈಸಿಸ್ ಆಗಿದ್ದರೆ ಶೇಗೆ ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಶಾರೀರಿಕ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕ್ರೈಸಿಸ್ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಶೇ ಇಡೀ ಕತೆಯ ನಿರೂಪಕಿ. ತನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಆಗು-ಹೋಗುಗಳನ್ನು, ಜನರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಶೇ ಮತ್ತು ರಾಣಿ ಈ ಇಬ್ಬರ “ಮಲತಾಯಿ-ಮಗಳು” ಸಂಬಂಧದ ಹಲವಾರು ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಭಾವುಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳಾಗದೆ ಬಹಳ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ.

ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರ ಪಾತ್ರಬೆಳೆಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಚುಂಬನ ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಸ್ ದೃಶ್ಯಗಳು ಯೆಥೇಚ್ಛವಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳು ಅಶ್ಲೀಲವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕತೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಕೌಟುಂಬಿಕವಾಗಿ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಕೂತು ನೋಡಲು ಸೂಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ‘ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ’ ಎಂಬ ೧೮ರ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ದೊರೆತಿದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿ ಭಾರತೀಯತೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಉಳ್ಳ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥರಿಗೆ ‘ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ’ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಘಾತವನ್ನು (ಕಲ್ಚರಲ್ ಶಾಕ್) ನೀಡಬಹುದು. ಧಾರಾವಾಹಿಯ ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಇತರ ನಾರಿಯರು ಯಾರೂ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗ ಎನ್ನುವ ಗಡಿ ರೇಖೆಗಳಿಲ್ಲ. ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಖಾಸಗಿ ಎನ್ನುವ ವಿಚಾರ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, ಬಹಿರಂಗ ಎನ್ನುವ ವಿಚಾರ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳು ಅಥವಾ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸೀಮಾರೇಖೆ ಮಬ್ಬಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಿ- ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಿಸ್ಥಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪೂಜಾ ಭಟ್ ಮತ್ತು ಅಲಂಕೃತ ಅವರು ಹಿಂದೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳು ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ‘ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ’ ಹೊರತೇನಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವ ರಾಷ್ಟೀಯ ಭಾರತ ಸಂಸ್ಥೆ ‘ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ’ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಕಂಪನಿಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿನ ಶೇ, ತನ್ನ ಸಹಪಾಠಿ ಇಮ್ರಾನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅವನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಅಂದಿನ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇತರರೊಡನೆ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿ ಕೊಕೇನ್ ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮತ್ತಳಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಸೇರಿ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಬಚಾವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಎದೆಯ ಉಬ್ಬುಗಳ ಚಿತ್ರವನ್ನು (ನಗ್ನವಲ್ಲದ) ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಅಸಹಜ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ಬ್ಯಾನ್ ಮಾಡಲು ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲವಾದರೂ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ೧೮ ವಯಸ್ಸು ಮಿತಿ ನೀಡಿರುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಪ್ರಮೇಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಮೊಬೈಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಏಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಪ್ತ ರೋಗಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಸಲಿಂಗಕಾಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಡಿವಂತಿಕೆ ಇದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಈಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಬಹುದು.

ಒಟ್ಟಾರೆ ‘ಬಾಂಬೆ ಬೇಗಂ’ ಹಲವಾರು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು, ಬದುಕಿನ ರೀತಿಯನ್ನು, ಹಿಂದೆ ನಿಷಿದ್ಧವೆಂದು ಮಾತನಾಡದೆ ಹೋದ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಕ್ಕೆ ತಂದು ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದೆ.

ಡಾ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

“ಪಯಣ” ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ-ಡಾ.ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ, ಡಾ. ದಿವ್ಯತೇಜ, ಡಾ.ನವೀನ್

ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೆ, ಅನಿವಾಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಡಾ. ಪ್ರಸಾದ್ ರವರು, ಈ ಜಗುಲಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ, ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಮತ್ತು ಓದುಗರಾಗಿ ಪರಿಚಿತರು. ಅವರ ಪಯಣ ಪುಸ್ತಕವು ಖ್ಯಾತ ವಿಮರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿ ಟಿ.ಪಿ ಅಶೋಕರವರ ಮುನ್ನುಡಿ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತ, ಜನಪ್ರಿಯ ಕವಿ ಎಚ್.ಸ್. ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಲನಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ನಾಗತಿಹಳ್ಳಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರರವರ ಹಿನ್ನುಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಪ್ನ ಬುಕ್ ಹೌಸ್ ಪ್ರಕಾಶನದಲ್ಲಿ ೭.೦೨.೨೦೨೧ ರಂದು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ. ಕೋವಿಡ್ ಕಾರಣ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಜಾಲಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಧಾಮೂರ್ತಿಯವರು ನೆರವೇರಿಸಿದರು (ವಿವರಗಳು ಕೊನೆಯ ಪುಟದ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆ). ಲೇಖಕರ ಕಿರುಪರಿಚಯವನ್ನು ಕೇಶವ್ ರವರು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿ ತಮ್ಮ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಕೇಶವ್, ದಿವ್ಯತೇಜ ಮತ್ತು ನವೀನ್ ರವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ-ಸಂ

1 ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ‘ಪಯಣ’ ಕಾದಂಬರಿ: ಒಂದು ಪರಿಚಯಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ

ಡಾ. ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

‘ಅನಿವಾಸಿ’ಯ ನಿಯಮಿತ ಬರಹಗಾರರಾಗಿರುವ, ‘ಕೆ‍.ಎಸ್‍.ಎಸ್‍.ವಿ.ವಿ’ ಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾಗಿರುವ, ‘ಕನ್ನಡ ಬಳಗ, ಯು.ಕೆ’ಯ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವ, ‘ಕನ್ನಡ ಬಳಗ, ಯಾರ್ಕ್‌ಶೈರ್ ಅಧ್ಯಾಯ’ದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಾಗಿರುವ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾದ ದಿಗ್ಗಜರನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಕರೆತರುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿರುವ, ಮುಂದಾಳುವಾಗಿ, ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರಾಗಿ, ಕವಿಯಾಗಿ, ಸನ್ಮಿತ್ರರಾಗಿ, ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ಡಾ. ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಮಗನಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳ ತಜ್ಞರಾಗಿ, ಡಾ. ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ (ನಮಗೆಲ್ಲ ಅವರು ಪ್ರಸಾದ್) ಅವರನ್ನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕನ್ನಡಿಗ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ‘ಅನಿವಾಸಿ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ, ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. 2016ರಲ್ಲಿ ‘ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗ’ ಎನ್ನುವ 60 ಕವನಗಳ (ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ) ಸಂಕಲನವನ್ನೂ, 2018 ರಲ್ಲಿ ‘ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕ – ಒಂದು ಸುತ್ತು’ ಎನ್ನುವ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಕವನ ಮತ್ತು ಲೇಖನಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು, ಇದೀಗ ಕಥಾಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿ ‘ಪಯಣ’.

“ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಒಳ್ಳೆಯ ಕತೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಮಾತಿದೆ. ಕೆಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ‘ಕತೆ’ ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಮರ್ಶಕರ  ತಕರಾರು. ಕೆಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕತೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕುವಂತೆ ಡಾ. ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ (ಪ್ರಸಾದ್) ಅವರು ‘ಪಯಣ’ವನ್ನು  ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ‘ಕನ್ನಡ ಬಳಗ’ಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೋ.ಕೃಷ್ಣೇಗೌಡರು ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕರೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ‘ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಂಥೆಂಥ ಜನರಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅನಿಸಿದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲೂಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಕತೆ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ,’ ಎಂದರಂತೆ. ‘ಪಯಣ’ದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.  ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಜೊತೆ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತಾನಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಒಡನಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವರ ಮನೆಯ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನೂ ಸವಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅವರ ಸಭ್ಯತೆ, ವಿನಯಶೀಲತೆ, ಸ್ನೇಹಪರತೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಲ್ಲ ಉದಾರ ಹೃದಯಿಗಳು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ‘ಪಯಣ‘ದಲ್ಲಿ ‘ವಿಲನ್‘ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ.

ಇದೊಂದು ನಾಯಿಯ ಕತೆ. ನಾಯಿ ಬೀಗಲ್ ಜಾತಿಯದು. ಮಗಳ ಜೊತೆ ಆಟಕ್ಕೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಪುಟ್ಟಮರಿಯಾಗಿ ಸಿನೆಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನೊಬ್ಬನ ಮನೆಗೆ ‘ಸ್ನೂಪಿ’ಯಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಮನೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬೀದಿನಾಯಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಪೋರೇಷನ್ ಅವರಿಂದಾಗಿ ಸಂತಾನಹರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ನಾಯಿ ಕೈದಿಗಳಂತೆ ‘2025’ ಎನ್ನುವ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ದತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರವಾಗಿ ‘ಆರ್ಚಿ’ಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪೋಲೀಸ್ ನಾಯಿಪಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಸಿನೆಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ‘ಆರ್ಚಿ’ಯೇ ‘ಸ್ನೂಪಿ’ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಆರ್ಚಿ’ ಮತ್ತೆ ‘ಸ್ನೂಪಿ’ಯಾಗುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಮನೆ ಸೇರುತ್ತಾ ಎನ್ನುವುದೇ ಕತೆ. ಕತೆಯ ಕೊನೆ ತುಂಬ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.

ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಾದಾಗಿನಿಂದ ನಿವೃತ್ತ(!)ನಾಗುವವರೆಗಿನ ನಾಯಿಯ ಕತೆಯಿದು. ಟಿಪಿಕಲ್ ಬೆಂಗಳೂರಿಗನಂತೆ ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ (ನಾಯಿ ತರಬೇತಿಗೆ ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯವವರು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಊಹೆ ನನ್ನದು) ಮೂರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಿ ಪಡೆಯುವ ನಾಯಿಯಿದು.

ಇದು ಮೂಲ ಕತೆಯ ಎಳೆಯಾದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳ ಉಪಕತೆಗಳಿವೆ. ಒಂದೊಂದು ಮಗುವಿನ ಕತೆಯೂ ಈ ನಾಯಿಯ ಬದುಕಿನ ಜೊತೆ ಬೆರೆತುಕೊಂಡಿವೆ. ಯಾವ ಭಾತೃಗಳೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವ ಮಗುವಿಗೆ ನಾಯಿ ತಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಗೆಳೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸೂರಿಲ್ಲದ ಹುಡುಗಿಗೆ ಜೊತೆಗಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ, ರಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಗುವಿನ ಆರೈಕೆಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮೂರೂ ಮಕ್ಕಳ ಕತೆಗಳು ಮೂಲ ಕತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾಯಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತುಂಟತನವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾಯಿಗಳಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅಂಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರಸಾದ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕತೆಯ ತಂತ್ರ ಸರಳ ಮತ್ತು ಶೈಲಿ ನೇರ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಗಳೂ ಬಂದು ಕತೆಯ ಓಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುತ್ತವಾದರೂ ಕತೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವಂತೆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ತೋಳ-ನಾಯಿಗಳ ಇತಿಹಾಸ, ಬೀದಿನಾಯಿಗಳ ಸಂತಾನಶಕ್ತಿಹರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ನಾಯಿಗಳ ತರಬೇತಿ, ಪೋಲಿಸ್ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳ ಪಾತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳಿವೆ.

ಕತೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಕಾಮಿಕ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅಥವಾ ಒಂದು ‘ಡಿಸ್ನಿ‘ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿದಂತಾಯಿತು, ಜೊತೆಗೆ ನಾಯಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿತಂತಾಯಿತು. ಇದೊಂದು ಸುಂದರ ‘ಮಕ್ಕಳ ಕಾದಂಬರಿ’ ಅಲ್ಲವೇ ಅನಿಸಿತು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೀಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕತೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಓದನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಬಹುದು.

ಕಾದಂಬರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವಂತೆ, ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡಬಹುದು, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅನಿಮೇಷನ್ ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಸರಕೂ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಿ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಪೇಕ್ಷೆ.

ಡಾ.ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ

2 ಆತ್ಮೀಯತೆಯೆನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ “ಪಯಣ”ದಿವ್ಯತೇಜ

ಶ್ರೀಯುತ ಡಾ.|ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಅವರಿಗೆ “ಪಯಣ” ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಅವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ ದಿನದ ನಂತರ ಪುಸ್ತಕ ದೊರಕುವುದಕ್ಕೆ ಕಾತರದಿಂದ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತರಿಸಿದಾಗ ನಮಗೂ ಒಂದು ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಶುಕ್ರವಾರ ಪುಸ್ತಕ ಬಂದು ತಲುಪಿತು. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಕಾದಂಬರಿ ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಗ್ನನಾದ ನಾನು, ಮಧ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮನಸ್ಸೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕಾದಂಬರಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಸರಿ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಘಂಟೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿರೂಪಣೆ ಸರಳವಾಗಿ, ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಸ್ನೂಪಿ /ಆರ್ಚಿ ಯ ಪಯಣ, ಮಾನವ ಮತ್ತು ಶುನಕದ ನಡುವೆಯ ವಿಶೇಷ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದ ಸ್ನೂಪಿ, ನಂತರ ಬೀದಿ ನಾಯಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪಡುವ ಕಷ್ಟ, ನಂತರ ಪೊಲೀಸ್ ನಾಯಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಘ್ರಾಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಥಾನಾಯಕನಾಗುವುದು ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ.  ಇದೆಲ್ಲರ ನಿರುಪಣೆ ಬಹಳ ನೈಜತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ನಡೆದಿರುವ ಕಥೆಯಂತೆ ತೋರುವುದು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ವಿಶೇಷತೆ. ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಪರಿಚಿತರಿಗೆ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರದಾರಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬ  ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಇರುವ ಸಾಮ್ಯ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಥೆಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಅನ್ನುವ ಆತ್ಮೀಯ ಭಾವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಕಾದಂಬರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಛಾಪು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗದವರ ಕಷ್ಟ, ವಿವಿಧ ಜನಾಂಗಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯ, ಸ್ವಲೀನತೆ (ಆಟಿಸಂ) ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಹಕಾರ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೂಲ ಕಥೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಸರಿ.

ಅವರ ಅನಿಸಿಕೆಯಂತೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಮುಟ್ಟುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹೃ.ದಿವ್ಯತೇಜ

3. ‘ಪಯಣ’ದ ಜೊತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೂಡಿಬಂದ ಭಾವನೆಗಳುನವೀನ

ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮಿನ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕನ್ನಡ ಬಳಗಗಳು ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ರಸದೌತಣವನ್ನೇ ಉಣ್ಣಿಸುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅಂತಹ ಒಂದು ಸಂಘದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ರೂವಾರಿ, ಗೆಳೆಯ ಶಿವಪ್ರಸಾದರು. ಇವರ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿನ ಕಾದಂಬರಿ, ‘ಪಯಣ’ವನ್ನು ಈಗಷ್ಟೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹಿಂದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಾಲಾಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಬಹಳಷ್ಟು ಕಥೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ. ನಂತರ, ಜೀವನದ ಜಂಜಾಟ, ಹೋರಾಟ, ಒದ್ದಾಟದಲ್ಲಿ, ಜೊತೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ನಿಲುಕುವ ‘ಅಲೆಯುಲಿ(ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್)’ಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ’ಜ್ಞಾನ’ದಿಂದಲೊ ಏನೊ, ದಪ್ಪ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಓದುವ ರೂಢಿಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ‘ಪಯಣ’ವೆಂಬ ಈ ಕಾದಂಬರಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಪದಗಳಾಗಲಿ, ಗಾಢವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುವಂತ ವಾಕ್ಯಗಳಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗರೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ಒಂದೇಸಲ ಕುಳಿತು ಕೊನೆಯವರೆಗು ಓದಿ ಮುಗಿಸುವಂತ ಸರಳ ರಚನೆ. ಹಾಗಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ಗಾಢವಾದ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಿಕಟವಾಗಿರುವಂತವು ಬಹಳ ಸರಳವೆ ಸರಿ. ‘ಪಯಣ’ ಓದುಗರನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಅಂತದವರೆಗು ಕುತೂಹಲದೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಓದುತ್ತ ಓದುತ್ತ ನಾನೂ ಸ್ನೂಪಿ,ಆರ್ಚಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನೇಕ ಮನುಜ ಸಂಗಾತಿಯರೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಬೃಹತ್ ನಗರದ ಜೀವನ ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ತರಹದ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿದಂತಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮುಂಚಿನ ಹಾಗೆ ಆಚೆ ಹೋಗಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಗೋಲಿ, ಬುಗುರಿ, ಗಿಲ್ಲಿದಾಂಡು, ಲಗೋರಿ ಆಡ್ತಿದ್ವಿ. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬರುವುದೆ ತಡ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಚೀಲ ಎಸೆದು ಬೀದಿಗಿಳಿತಿದ್ವಿ; ಪಕ್ಕದ ಮನೆ, ಆಚೆ ಬೀದಿ ಮನೆಗಳ ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪು ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸ್ತಿದ್ವಿ. ಈಗ ಆ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ. ವಿಪರೀತ ವಾಹನ ಚಲನೆ, ಜೊತೆಗೆ ಖಾಲಿ ಜಾಗಗಳಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ‘ಪಯಣ’ದ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರದಾರಿ ಮಕ್ಕಳಾದ ಅರ್ಚನ, ಸೆಲ್ವಿ ಮತ್ತು ಸಹನರಿಗೆ ‘ಸ್ನೂಪಿ’ ‘ಆರ್ಚಿ’ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ, ಸುಪ್ತ ಚೈತನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಲು ಒಂದು ಮಾರ್ಗ ಕಲ್ಪಿಸಿದ. ದೊಡ್ಡವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ಅವರದೆ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಿಗಳೂ ಅಷ್ಟೆ. ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಒಡನಾಟ ಸಲಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ. ತಮ್ಮ ಮಾಲಿಕರಲ್ಲದೆ ಇತರರನ್ನು ಆಕರ್ಶಿಸಿ ಅವರೊಡನೆ ಒಂದಷ್ಟು ಆಟವಾಡಿ, ಮೂಸಿ, ಮೈಮೇಲೆತ್ತಿ ಮೈ ಸವರಿಸಿಕೊಂಡು ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಪುಟ ಪುಟಿಸುವುವದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯ. ನಾಯಿಯಿಂದಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ಒಂದೆರಡು ಮಾತಾಡಿ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರ ಏಕಾಂಗಿತನ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಅವಕಾಶ.

ಪಯಣ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋದವು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರುವ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಂತ ನೆನಪುಗಳು. ಬೀದಿನಾಯಿಗಳ ಹಿಂಡು ರಸ್ತೆ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ನಮ್ಮ ಸಂಜೆಯ ಆಟಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಅಡಚಣೆ ತರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಕಚ್ಚುವ ಭಯವೂ ತುಂಬಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯವರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ವ್ಯಾನಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ನಾಯಿಗಳ ಮುಂದಿನ ಗತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಯಣ ಕಾದಂಬರಿಯಿಂದ ಬೀದಿನಾಯಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂತಾನ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮಾಡುವ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಪ್ರಾಣಿ ಹಿಂಸೆ ತಡೆಯುವ ಸಂಘಗಳ ಪ್ರಭಾವ, ಬೆಂಗಳೂರು ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಏರ್ಪಡಿಸುವ ತರಬೇತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅಂತಹ ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಆಗುವ ಪ್ರಯೋಜನ – ಅದರಲ್ಲೂ ಮಾದಕ ಸಾಮಾಗ್ರಿ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಅಥವಾ ಸಿಡಿಮದ್ದುಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತು ಹಚ್ಚುವಿಕೆ – ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ‘ಪಯಣ’ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತೆ.
ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾಯಿ ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವಂತ ಕೃತಿ ಇದು. ತಮ್ಮದೆ ಆದ ಜಂಜಟದಲ್ಲಿರುವ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ವಿಭಿನ್ನದಿಂದಿರುವ ಮಹೇಶ, ನಿರ್ಮಲ, ನಿಖಿಲ್, ರಮ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಅರ್ಚನರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ, ಕುಟುಂಬವೆಲ್ಲ ಕುಳಿತು ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ನೂಪಿ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಬಾಲಕಿಗೆ ಶಾಲೆನಂತರ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ ಬೆರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ನ್ಯೂನತೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಬರುವ ಸೆಲ್ವಿ ಮತ್ತು ಸಹನ ಎಂಬ ಬಾಲಕಿಯರೂ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಜಗಜಾಂತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂತರವಿದ್ದರೂ ಅರ್ಚನಳಂತೆ ಸ್ನೂಪಿ ಆರ್ಚಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೂಳ್ಳುವುದು ನಾಯಿ-ಮನುಜರ, ಅದರಲ್ಲು ಮಕ್ಕಳು-ನಾಯಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಉಂಟಾಗುವ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾಯಿಯೊಂದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ನಾಯಿ ಎಷ್ಟೇ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಅಂತರ ಇದ್ದರೂ, ಆ ಮೂರು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನಾದ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಪಡೆದು, ತಾನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಮನ ತನ ತಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಿಗುವುದೆ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಕಾಡದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕರಾಳ ವಸ್ತು. ಬಡತನ ಬೇಗೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದು, ಸ್ಥಿರವಾದ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಗಳ ವಿದ್ಯೆಗೂ ಹಣವಿಲ್ಲದಂತ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಆರ್ಮುಗಂಗೆ ಒದಗಿದ ದುರಂತ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ದುಡಿದು ಸಂಸಾರ ಸಾಗಿಸಿ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಚಿಕೆತ್ಸೆಗೆ ಲಂಚವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಿಕ್ಕ ಕಾಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಹೋಗಿ ತಾನೇ ಆಹುತಿಯಾದದ್ದು. ಎಂತಹ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ! ಹೆಂಡತಿ ಕನ್ನಗಿ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಸೆಲ್ವಿ ಅನಾಥರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂಬಿಕೆಗೆ ಇದು ದೊರಕಿದ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು. ಕನ್ನಗಿ ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೇನೊ!
ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಗಲಿಬಲಿ ಮತ್ತು ಸಂಕಟ ತಂದಿತು. ಆರ್ಚಿ ಸಹನಳ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಗಾತಿಯಲ್ಲದೆ, ಅವಳು ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ, ತಜ್ಞರಿಗೂ ಸವಾಲಾಗಿದ್ದ ಮಾನಸಿಕ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸಕನಾಗಿದ್ದ. ಆರ್ಚಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಆಕೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವಂತ ಮಾರ್ಪಾಟಾಗಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಸಾಕು ತಂದೆತಾಯಿಯರಿಗು ಸಂತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು ಮಗಳಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಆರ್ಚಿಯ ಒಡನಾಟದಿಂದ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಆರ್ಚಿಯನ್ನು ಅವಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದು ಖೇದವೆನಿಸಿತು. ಬೀಗಲ್ ಜಾತಿಯ ನಾಯಿಗಳು ಇನ್ನಿರಲಿಲ್ಲವೆ?ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಹುಡುಕಿದ್ದರೆ ಬೇರೆಯವು ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ ಎನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆರ್ಚಿ ಆಗಾಗಲೆ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದಂತ ಪ್ರಾಣಿ. ಆತನ ಉತ್ತಮ ಮಟ್ಟ ಎಲ್ಲರಿಗು ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ, ದೇಶದ ಒಳಿತಕ್ಕೆ ಅವನು ಅರ್ಹ ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಆರ್ಚಿ ಕೊನೆಯವರೆಗು ಇಲಾಖೆಯ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಿಕೊಡುವುದು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.

ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನಾತರಹದ ತರಂಗಳು ಚಿಮ್ಮುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಓದುಗರೆ, ಉದ್ಭವಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಅಥವ ದ್ವಂದ್ವಕ್ಕೆ ತಮಗನುಸಾರ ವಿವರಣೆ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ನಿಜ ಕಥೆಯೆನಿಸುತದೆ. ನಿರೂಪಣೆ ಒಂದು ಚಲನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತದು. ಇದನ್ನು ಒಂದು ಅನಿಮೇಷನ್ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ (ದೊಡ್ಡವರಿಗು ಸಹ)ಇಷ್ಟವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಲೇಖಕರ ಸಾಧನೆ ಶ್ಲಾಘನೀಯ.

ನವೀನ, ಲೀಡ್ಸ್

ಪಯಣ” ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ