ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ –   ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಆಚರಣೆ 

ಪ್ರಿಯ ಅನಿವಾಸಿ ಓದುಗರೇ, ಜನವರಿ ೧೮  ರಂದು YSKB ತಂಡದವರು   ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ‘ಅನಿವಾಸಿ’ ಯ ಐದನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವವನ್ನು ವಿದ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ  ಆಚರಿಸಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು. YSKB ತಂಡದವರು ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ  ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲದ ಜೊತೆಗೆ , ಮೈ ಚಳಿ ಬಿಡಿಸಲು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಬಜ್ಜಿ, ಟೀ/ಕಾಫಿ ಹಾಗೂ ರಾತ್ರಿಯೂಟಕ್ಕೆ ಪೊಂಗಲ್ ಬಡಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ‘ಅರೆ! ಅದೆಲ್ಲಾ ಇರಲಿ YSKB  ಅಂದರೆ ಏನು ಹೇಳು ಮಾರಾಯ’ ಅಂತ ಮನಸ್ಸೊಳಗೆ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?. ಬನ್ನಿ YSKB  ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ಅದರ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಡಾ||ಶ್ರೀವತ್ಸ ದೇಸಾಯಿ ಅವರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲೇ ಕೇಳೋಣ. 

ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲವಾ , YSKB  ಎಂದರೆ ವಯಸ್ಸಾದವರ  ಕನ್ನಡ ಬಳಗ ಅಲ್ಲ ಇದು ಯುವಕರ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ !! . ಈ ವಾರ ನಾವು ಅನಿವಾಸಿಯಲ್ಲಿ  ಡಾ . ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ರವರು  “ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆ” ಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವರದಿಯನ್ನು  ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿವಾಸಿಯ ಕವಿಗಳಾದ ಕೇಶವ್ ಕುಲ್ಕರ್ಣಿ ರವರು, ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ ರವರು ಮತ್ತು ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ರವರು  “ಕವಿ ನೋಡಿ ಕವಿತೆ ಕೇಳಿ”  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಚಿಸಿದ ಹಾಸ್ಯ ಕವಿತೆ ಗಳನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಓದಿ, ನೋಡಿ,  ಕೇಳಿ  ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಮೆಂಟುಗಳಿಂದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ.                       

-ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಹೇಂದ್ರಕರ್ 

ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲಗಳ ನಡುವೆ ಹೀಗೊಂದು ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆ

ಬರೆದವರು: ಡಾ . ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ಕನ್ನಡ ಬಳಗ (YSKB) ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಒಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಖೆ. ಇದು ರೂಪುಗೊಂಡು ಐದು ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಈ ಶಾಖೆ ತಾನು ಬೆಳೆಯುವುದಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಯು.ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಶೋಭೆ, ಗರಿಮೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಹಾಗೆ ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್ ಸದಸ್ಯರು ಯು ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯು ಕೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅನೇಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೃತ್ಯ ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಯುಗಾದಿ ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚೆಸ್ಟರ್ ಫೀಲ್ಡ್, ಮತ್ತು ಡೋಂಕಾಸ್ಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೀಯವಾದ ಯುಗಾದಿ ದೀಪಾವಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಇದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು.

ನಾವು ಪ್ರತಿ ವರುಷ ಸಂಕ್ರಾತಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಈ ವರುಷ ಐದನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ಉತ್ಸವ ಶೆಫೀಲ್ಡ್ ಬಳಿ ಬಹಳ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಜರುಗಿತು. ವೈ. ಎಸ್. ಕೆ. ಬಿ. ಹುಟ್ಟಿದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಚಾರವೇದಿಕೆ (ಅನಿವಾಸಿ) ತನ್ನ ಐದನೇ ಮೈಲಿಗಲನ್ನು ದಾಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಈ ‘ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸಂಜೆ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ವಿಶೇಷವಾದ ಸಂಗತಿ.

ಯಾವುದೇ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಸದಸ್ಯರ ಒಮ್ಮತ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಗಳು ಅಗತ್ಯ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಕಿರಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ನೀಡಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಅನ್ಯೋನತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯದ ಭಾವನೆಗಳಿವೆ.

ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಅತಿಥಿಗಳು ಕೂಡ ಕಾರಣರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾದ ರೇಡಿಯೋ ಗಿರ್ಮಿಟ್ ಖ್ಯಾತಿಯ ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ಆಗಮಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರು ಅವರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ “ಹರಟೆ” ಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ವಿವಿಧ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹರಟೆಗೆ ಮೆರುಗನ್ನು ತಂದಿತ್ತು. ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ ರವರು ಈ ಹರಟೆಯನ್ನು, ವಿಡಿಯೋ ಗಿರ್ಮಿಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಗೌರಿ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ‘ಗಿಳಿವಿಂಡು’ ತಂಡದವರು ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅವರ ತಲೆದಂಡ ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದರು. ಬಸವಣ್ಣ ಮತ್ತು ಬಿಜ್ಜಳರ ನಡುವಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಬಂದಿತು. ಪ್ರಸನ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ರಮೋದ್ ಅವರು ವಿವಿಡ್ ಲಿಪಿಯ ಕೆಲವು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು

ಅಂದು ಸಂಜೆ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಸುಮಧುರ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ ಎಲ್ಲರ ಮನತಣಿಸಿ ನಂತರ ಫಾಸ್ಟ್ ನಂಬರ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದಾಗ ಜನ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದರು.

ವೈ. ಎಸ್. ಕೆ. ಬಿ. ಯ ಕಿರಿಯ, ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಚಿಣ್ಣರು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಮನೋರಂಜನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಶ್ರೀಮತಿ ವ್ರತ ಚಿಗಟೇರಿ ಮತ್ತು ಡಾ ಸುಮನಾ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾಯಿತು

ಅನಿವಾಸಿ ನಡೆದು ಬಂದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕೇಶವ್ ಮತ್ತು ರಾಮ್ ಶರಣ್ ಒಂದು ಸುಂದರ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅನಿವಾಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂಗವಾಗಿ “ಕವಿ ನೋಡಿ ಕವಿತೆ ಕೇಳಿ” ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೇಶವ್, ರಾಮಶರಣ್, ಗೌರಿ ಮತ್ತು ನಾನು ನಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದೆವು. ವೈದ್ಯನಾಗಿ ನಾನು NHS ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಬರೆದ ಪದ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದೆಯೇ ಗಮನಿಸಿದ ಗೌರಿ ಅವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರುವ ರೋಗಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಬರೆದ ಕವನವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ನಾವು ಅಂದು ಓದಿದ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕವನಗಳಿಗೆ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಲಘು ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿದ್ದು ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕು ಮರೆತು ಬಿಡುವ ಪದ್ಯಗಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಂಕ್ರಾತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಸಂಜೆ!

ಕವಿ ನೋಡಿ ಕವಿತೆ ಕೇಳಿ

ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ NHS

ಡಾ . ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಸಾದ್

ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಏನ್ ಹೆಚ್ಚ್ ಎಸ್ಸು
ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಪತ್ತು
ಏನೇ ಇರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅಂತಸ್ತು
ಎಲ್ಲರಿಗು ನಿಲುಕುವ ಸವಲತ್ತು

ವೈದ್ಯರ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುವ
ಮ್ಯಾನೇಜರುಗಳದೇ ದೌಲತ್ತು
ಕಾಣಬಹುದಿಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಶಿಸ್ತು
ಹಣದ ಅಭಾವದಿಂದ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಪತ್ತು

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ
ವೈದ್ಯರಿಂದ  ನೀಯತ್ತು 
ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ದುಡಿಯುವ ವೈದ್ಯರಿಗೆ
ಪಾಪ ಇಲ್ಲ ಪುರುಸೊತ್ತು

ತರಾವರಿ  ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲಿ ಬೆಳಕು ಥಳಕು
ಕೈ ತೊಳೆಯಲು ಮರೆಯದಿರಿ
ವಾರ್ಡ ಗಳಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದೆ
ಕ್ರಿಮಿಗಳ ಭಯಂಕರ  ಕೊಳಕು

ನರ್ಸಮ್ಮಗಳ  “Are you alright” 
ಎಂಬ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತುಗಳ   ಆರೈಕೆ
“Save the NHS”
ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಹಾರೈಕೆ

ಕ್ಯೂ ನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಬಡಜನರು
ಕಾದು ಕೊರಗಿದ್ದಾರೆ ಬೇಸತ್ತು
ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಇವೆ ಪ್ರೈವೇಟ್
ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಗಳು ಹತ್ತಿಪತ್ತು

ರೋಗಿ ವೈದ್ಯರುಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳ ನಂಟು
ಕಾಸು ಕೊಡದ ರೋಗಿಗಳ ಕಂಪ್ಲೇಂಟು, ನೂರೆಂಟು
ಕಾಂಪೆನ್ ಸೇಷನ್ ಕೊಡಲು ಇಂಶೂರೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಗಳುಂಟು
ಬಿಚ್ಚ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನಮ್ಮಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಗಂಟು!

ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೀತೆ

ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ

ಜೈ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ಟಿನ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ
ಜಯ ನೂರಾರ್ ಸುಳ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗಳ ನಾಡೆ
ಜಯ ಹೇ ಸ್ಟೇಟಸ್-ಗಳ ಬೀಡೆ
ಸೋಷ್ಯಲ್ ನೆಟ್-ವರ್ಕಿನ ಮಾರಾಣಿಯೇ
ಹೊನ್ನಿನ ಶೂಲ ಕಮೆಂಟಿನ ಖಣಿಯೇ
ಗೂಗಲು ಯಾಹೂsಗಳು ಅವತರಿಸಿದ
ಅಂತರ ಜಾಲದ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ

ಪಾರ್ಟಿಯ ಟ್ರಿಪ್ಪಿನ ಅಲ್ಬಂ ಹಾಕು
ಹೊಸ ಹೇರ್ ಡ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸೆಲ್ಫೀ ನಾಕು
ಲೈಕು ಇಮೋಜೀ ನೂರಾ
ಕಮೆಂಟುಗಳು ಭರಪೂರಾ
ಡಿಸ್ಲೈಕ್ ಎಂಬ ಬಟನ್ನೇ ಇಲ್ಲದ
ಹೊಗಳು ಭಟ್ಟರ ನಿಜ ಭ್ರಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ

ಯಾರದೋ ನಾಯಿಯ ಬೆಕ್ಕಿನ ವಿಡಿಯೋ
ಯಾರ ಮನೆಯೊಳಗದೇನ್ನಡೆದಿದೆಯೋ
ಸ್ಕ್ರೋಲು ಮಾಡುತ್ತ ಲೈಕು
ಕೆಲವು ಕೊಮೆಂಟನು ಹಾಕು
ವೇಳೆಯನೆಲ್ಲವ ತಿಂದು ತೇಗಿರಲು
ಅಡುಗೆಗೆ ಇಡಲೂ ಮರೆತೆ
ಜಯ ಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ

ಫಾರ್ಮ್-ವಿಲ್ಲಾವನು ಆಡುತ ಕೂತೆ
ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ಐಪ್ಯಾಡ್ ಕೊಟ್ಟೆ
ಪ್ರೊಫೈಲಿಗೆ ನೂರಾರ್ ಹೊಗಳಿಕೆ
ಇರೆ ಗಂಡನ ಹೊಗಳಿಕೆ ಬೇಕೆ?
ಗಾಸಿಪ್ ಮಾಡಲು ಮೆಸೆಂಜರಿರಲು
ನನಗಿನ್ನೇತರ ಕೊರತೆ?
ಜಯ ಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ

ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ವರ್ಚುವಲ್ ತೋಟ
ನಿಜ ಜೀವನವ ಮರೆಸುವ ನೋಟ
ಏನನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು
ಬೇಕು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನ ವಾಲು
ಮೀನ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟನು ಹೋಲುವ ಧಾಮ
ಸಮಯ ಕೊಲ್ಲು ಬಾ ಆರಾಮ
ಫೇಸ್-ಬುಕ್ ಎನೆ ಕುಣಿದಾಡುವ ಮನಸು
ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನಿಲ್ಲದ ಬಾಳದು ಹೊಲಸು
ಜೈ ಅಂತರಜಾಲದ ತನುಜಾತೆ
ಜಯಹೇ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ಕಿನ ಖಾತೆ

NHS..ನನ್ನ ಅನುಭವ(as a ಪೇಶಂಟ್)

ಗೌರಿ ಪ್ರಸನ್ನ

ಬೆಳಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೆಲಸಬಿಟ್ಟು
ಕರೆಮಾಡಿದಾಗ ಗಂಟೆಯಷ್ಟು
ಫೋನೆತ್ತಿ ಹೆಸರು ಜನ್ಮದಿನದ
ಪ್ರವರವನಾಲಿಸಿದ ರಿಸೆಪ್ಶನಿಷ್ಟು
ಅಂತೂ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡಿ
ಕೊಡುವಳೊಂದು ಅಪಾಯಿಂಟಮೆಂಟು

ದಡಪಡಿಸಿ ಓಡಿಹೋದರಲ್ಲಿ
ಪಾಕಿ೯ಂಗ್ ಗಿಲ್ಲ ಜಾಗ ಒಂದೀಟು
ತಾಸಧ೯ದ ಸ್ಲಿಪ್ ಅಂಟಿಸಿ ಚೆಕಿನ್
ಆದ್ರೂ ಪಾಳಿ ಬರುವುದು ಲೇಟು
ಪೋಲೀಸನ ಪೆನಲ್ಟಿ ಚೀಟಿಗೆ ತೆತ್ತಬೇಕು
ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನೋಟು

ಮೆಡಿಕಲ್ ಸೆಂಟರ್ ನಲ್ಲೋ ಕಂಡಿದ್ದು
ಬರೀ ಹೆಡ್ ನಸ್೯ ಫಾಮಾ೯ಸಿಸ್ಟು
ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರೋ ನಮಗೆ
ಕೇವಲ ಕನ್ನಡಿಯ ಗಂಟು
ಹೀಗಾಗಿ ಅನಿವಾಸಿ -ಕನ್ನಡಬಳಗದಲ್ಲಷ್ಟೇ
ಡಾಕ್ಟರ್ ಗಳ ನೆಂಟು

‘ತಿಂದದ್ದೇನು? ಮಲಗಿದ್ದೆಷ್ಟಕ್ಕೆ
ಒಮ್ಮೆ ನೋಡೇಬಿಡೋಣ ವೇಟು’ ..
‘ಯುರೇಕಾ’ದ ಆಕಿ೯ಮಿಡಿಸ್ ನಂತೆ ನಸ೯ಮ್ಮ
ಎನುವಳು…ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಈ 88 ಉ
‘ವಾಕ್ ಮಾಡಿ ,ಜಾಗ್ ಮಾಡಿ ,ಊಟ
ತಿನಿಸಿನಲ್ಲಿರಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಡಯಟ್ಟು ‘

ಎಂದ್ಹೇಳಿ ದಬ್ಬುವಳು ಬರಿಗೈಲಿ
ಗುಳಿಗೆ-ಔಷಧಿಗಳಿಗಿಲ್ಲಿ ಬಾಯ್ಕಾಟು
ಸುರಿವಮೂಗು-ಸಿಡಿವ ತಲೆಗೂ 88 ರ ವೇಟಿಗೂ
ಏನು ಸಂಬಂಧವೆನುವುದೇ ಡೌಟು
‘ಇನ್ನಾದರೂ ಮೊಬೈಲ್ ಬಿಡು,ಸೋಫಾದಿಂದೆದ್ದು
ಮಾಡುಕೆಲಸ’ಪತಿರಾಯರ ಕಾಮೆಂಟು
ಕ್ಲೀನಿಂಗು ವಾಷಿಂಗು ಕುಕ್ಕಿಂಗು ಮ್ಯಾಜಿಕ್
ನಿಂದಾ-ಗುವುದೇ? ನನ್ನ ಲಾ-ಪಾಯಿಂಟು
ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೇ
ಸೊಂಟದ ಮೇಜರಮೆಂಟು
ಪಾತ್ರೆಗಳ ಹಾರಾಟ ,ನನ್ನ ಚೀರಾಟದೊಂದಿಗೆ
‘ಪ್ರಸಂಗ’ಕ್ಕೆ ಫುಲ್ ಪಾಯಿಂಟು

‘ನರ್ಸರಿ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಶಾಲೆ’ ಲೇಖನ  ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ‘ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ’

ಮಕ್ಕಳು  ನರ್ಸರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲದಿನ ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಳಮಳ ಒಂದುಕಡೆಯಾದರೆ , ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ಭರಾಟೆ ಇನ್ನೊಂದುಕಡೆ. ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವದನ್ನು ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರರ ಮಗಳು ನರ್ಸರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲನೇ ದಿನದ ಭಾವ ತರಂಗಗಳು, ಅವರ ಪೆನ್ನಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿ, ಅವರ ಅನುಭವವನ್ನು ‘ನರ್ಸರಿ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಶಾಲೆ‘ ಎಂಬ  ಒಂದು ಸುಂದರ  ಲೇಖನವಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ. 

ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ,  ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ (ನಾಮಕರಣ, ಅನ್ನಶಾಸ್ತ್ರ , ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಹೀಗೆ ಮೊದಲಾದವು) ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ. ಶಾರದೆಯ  ನೆನೆದು, ಮರಳಿನಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲೋ  ಮಕ್ಕಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಓಂಕಾರ ಬರೆಸುವ ಮೂಲಕ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರರು ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ಪದ್ದತಿಯ ಹಿಂದಿನ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಏನು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಧೋರಣೆಗಳು, ಅಕ್ಷರಗಳ ಬಲ, ಆ ಬಲದಿಂದ ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೊಸತನ, ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ವಾದ, ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ. 

ಸಂಪಾದಕನಾಗಿ ಬರಹದಲ್ಲಿನ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಲೋಪ ದೋಷಗಳನ್ನು ಬಗೆ ಹರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ಲೇಖನ ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಓದಿ ಆಹ್ಲಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ . ನೀವೂ ಕೂಡ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೀರೆಂದು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. – ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಹೇಂದ್ರಕರ್

ನರ್ಸರಿ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಶಾಲೆ

ಬರೆದವರು : ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರ್

PC: ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರ್

‘ಅಪ್ಪ, ಬ್ಯಾಗ್ ಫೋಟೋ ತೆಗೀರಿ’ ಮುದ್ದಾದ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಅವಳಮ್ಮ ಐದು ನಿಮಿಷದ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ನನಗೊಪ್ಪಿಸಿ, ಠೀವಿಯಿಂದ ನಿಂತು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು, ‘ಹಾ! ಆಯ್ತು, ಬನ್ನಿ ಹೋಗೋಣ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎರಡೂಕಾಲು ವರ್ಷದ ಮಗಳು ಹೊರ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ನಡೆದಳು. ಮೊದಲ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಂಭ್ರಮ ಅವಳಿಗೆ. ಹಾಗೆಂದರೇನು ಅನ್ನೊದು ಅವಳ ಕಲ್ಪನೆಯ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನುವದು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.

ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವದನ್ನ ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಲೆ ಎನ್ನುವದು ಒಂದಿದೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟು ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವಳಮ್ಮ, ಅಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಇರಬಹುದು, ಏನೇನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವದನ್ನ ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವರ್ಣಿಸಿ ಅವಳ ಕಲ್ಪನೆಯ ಶಾಲೆಯನ್ನ ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಲೈಬ್ರರಿಯಿಂದ ನರ್ಸರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ತಂದು ಸುಮಾರು ಸಾರಿ ಮಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಬಿತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಮಗಳ ಕುತೂಹಲದ ಸಂಭ್ರಮ; ಅಮ್ಮನ, ನನ್ನ ಆತಂಕ ತುಂಬಿದ ಸಂತೋಷ ಇವೆರಡರ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದಿನ ಇವತ್ತು.

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗಿ ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಯಾವಾಗ? ಹೇಗೆ? ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಎಷ್ಟು ದಿನ? ಊಟ ತಿಂಡಿ ಹೇಗೋ? ಹೀಗೆ ಶುರುವಾಗುವ ಪ್ರಶೆಗಳ ಸರಪಳಿಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತ, ಕೊನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದ ಶಾಲೆಯೊಂದಕ್ಕೆ – ಶಾಲೆಯಂದರೆ ಶಾಲೆಗೆ-ಮುಂಚಿನ-ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಆಟದ-ಶಾಲೆ – ಸೇರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬೇಕಾದ ಚೀಲ ಮುಂತಾದ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನ ಫೋನಿನೊಳಗಿನ ಅಂಗಡಿಗಳಿಂದ ತರಿಸಿ, ತೆಗೆದು ನೋಡಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ, ಹೇಗೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ತುಂಬಿಟ್ಟು ತಯಾರುಮಾಡಿದ ಅವಳಮ್ಮನ ಮುಖದ ಹೊಳಪು, ಅದು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತಂಕ ಇವೆಲ್ಲ ಪದಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಭಾವಗಳಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಮನೆಯವರು ಇವರೆಲ್ಲರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತು ಇವರ್ಯಾರಿಗೂ ಸಂಭಂದವೇ ಇಲ್ಲದ ಅವಳದೇ ಆದ ಹೊಸ ಜನರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನ ಕಟ್ಟುವ, ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ, ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುವ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಬೆಳೆಯುವ ಪಯಣದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಆರಂಭ ಇಂದು. ಆ ಪಯಣ ಒಡ್ಡುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಯಶಸ್ಸು ಅವಳದಾಗಲಿ ಎನ್ನುವ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಹಾರೈಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪರು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. 

ಯಾವುದೇ ಪಯಣದ ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ಹಿಂದಿನ ಪಯಣದ ಅನುಭವ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹಾಗೆ ಬರುವ ನೆನಪುಗಳು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೂ; ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೋ, ಆತಂಕವನ್ನೋ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವದು ಸಹಜ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಶಾಲೆಯ ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಅನುಭವ ಆಗಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡದ್ದು ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರೆಯದೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಎಷ್ಟು ಕರೆದರೂ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಮತ್ತು ಹೋ ಎಂದು ಕರುಳು ಕಿತ್ತುವ ಹಾಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು…ಇವ್ಯಾವದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ. ಮೊದಲೇ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಕಳಿಸಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಈ ದೇಶದ ಅನಿವಾರ್ಯ ನಿಯಮದಂತೆ ಮೂರು ತುಂಬಿದ ಮೇಲೆ ಕಳಿಸುವದೇ ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಅವಳಮ್ಮನಿಗೆ ಇದ್ಯಾವ ಆತಂಕವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಕ್ಕಳೂ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅತ್ತಿಲ್ಲವಂತೆ. ನಮ್ಮ ಮಗಳೂ ಅವಳಮ್ಮನಂತೆ ಅಳಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಳುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. 

ಮೊದಲದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳು ಮಾತ್ರ. ಹೊರಗೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕಾಯಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆ ಎರಡು ಗಂಟೆಯೂ ಮಗಳು ಅಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಅಳುತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ತನ್ನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ಮಯಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ನ್ಯಾಪಿಯನ್ನೂ ಶಾಲೆಯವರೇ ಬದಲಾಯಿಸುವದಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ತೊಡಕೂ ಅವಳ ಹೊಂದಿಕೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಳಮ್ಮ ಅವಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಶಾಲೆಯ ಕಥೆ, ಕಲ್ಪನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂದರೆ ಹಾಡುಗಳ ಸಾಲು ಮತ್ತು ನೇಮ್, ನ್ಯಾಪಿ ಎನ್ನುವ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪದಗಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗಿನ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪದಗಳನ್ನ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನ ಶಾಲೆಯವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾಯಿತು. ಮುಂದೇನೋ? ಮನೆಯ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಮನೆಯ ಭಾಷೆ ಉಳಿಯುವದೇ ಎನ್ನುವ ಸಣ್ಣ ಆತಂಕ. ಹಾಗೆ ಉಳಿದ ಉದಾರಹಣೆಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ. 

ಈಗಿನ ಶಾಲೆಗಳೂ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಎರಡರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಆಟದಿಂದ ಕಲಿಕೆ, ಆನಂತರ ಪಾಠದಿಂದ. ಹಾಡು, ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮರಿಂದ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳು ದೂರ ಇರುವದು ಕಷ್ಟ ಎನಿಸಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ, ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ, ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜೋರು ಮಾಡುವ, ಹೊಡೆಯುವ ಕಷ್ಟಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಾಡು, ಮಣ್ಣಿನಾಟ, ಉಯ್ಯಾಲೆ, ಗೀಚಲೊಂದಿಷ್ಟು ಹಾಳೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ತಿಂಡಿಯನ್ನೂ ಅವರೇ ಮಾಡಿಸುವುದೂ ಮತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಬಂದರೆ ಜೋಗುಳ ಹಾಡುವದೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರಬಹುದೇನೋ. 

ಎರಡರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಗಿಂತ ಶಾಲೆ ಉತ್ತಮವೇ? ಇದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುವ ಮಾತಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧಕರ ಪ್ರಕಾರ ಮನೆಯೇ ಉತ್ತಮ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನು ಸರಿಯೆನಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಆ ಅವಕಾಶ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗದು. ಇದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮ ಸಂಶೋಧಕರ ವಸ್ತು. ಆದರೆ, ಮಹಾನಗರಗಳ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಇಂದಿನ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಮನೆಯಂತೆ ಮಾಡುವದಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿರುವ ದಾರಿ. 


ಮೊದಲ ದಿನದಂತೆ ಎರಡನೆಯ ದಿನವೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ಸಾಗಿತು. ಮುಂದಿನ ವಾರದಿಂದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಗೇಟ್ಪಾಸ್. ಮಗಳ ಊಟ ತಿಂಡಿಯೂ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ. ಅಲ್ಲಿನ ಮೆನುವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಗೋಧಿಯ ತರಿ (shredded  wheat) ಮತ್ತು crumpet ಗಳನ್ನ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಗಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಮಗಳ ದೋಸೆ-ಉಪ್ಪಿಟ್ಟಿನ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಯಿತು. ನಿಧಾವಾಗಿಯಾದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ? ದೋಸೆ-ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಧ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಸಿಗುವ ತಿಂಡಿಗಳಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇವಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಲಿಸಾ ಈಗ ಇವಳಿಗೆ ಲಿಸಾ ಅಕ್ಕ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ going to nursery ಪುಸ್ತಕವನ್ನ ಈಗ ತಿರುವಿ ಹಾಕುವಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನ ತನ್ನ ನರ್ಸರಿಯ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ‘ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು strollerನಲ್ಲಿ schoolಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಲಿಸಾ ಅಕ್ಕ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ನನ್ನನ್ನ ಕರ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅಮ್ಮಂಗೆ bye ಮಾಡ್ತೀನಿ’ ಅಂತ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅದು ಅವಳ ಆಟವೋ, ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳೋ ಇದು ಅವಳಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ, ಆ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಆತಂಕವನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಗಳು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಯಾಗಿಸಿ, ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮನೆಯಾಗಿಸಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. 

ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ

ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಇಂದು ನಿನಗೆ.
ಶಾರದೆಯ ಪಾದ; ಅಕ್ಷತೆಯ ಹಲಗೆ.
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಅಪ್ಪನ ಬಲ
ಮೂಡಿಸಿದ ಮೊದಲಕ್ಷರಗಳು
ಎಳೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಏಳಿಗೆಯೆಡೆಗೆ ನಿರಂತರ!

ಅಪ್ಪನೆಂಬ ಅಧಿಕಾರದೆ ಹಿಡಿದದ್ದಷ್ಟೇ
ನಾ ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಮೃದು ಬೆರಳುಗಳ
ನಾವು ಕಲಿತದ್ದು ನಿನಗುಳಿಯಲಿ
ನೀನು ಕಲಿಯುವದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ
ಇದು ಈ ನೇಮದ ಹಿಂದಿನ ಹಂಬಲ!

ನೂರಾರು ಭಾಷೆಗಳ ಬೆಳೆಸಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
ಹಳೆಯದ ಹೊಸದಾಗಿಸಿ, ಅದಕ್ಕಿದ ಬೆರೆಸಿ
ದುಡಿಸಿದ್ದೇವೆ, ದಣಿಸಿದ್ದೇವೆ ಅಕ್ಷರಗಳ.
ಸಾಕು ಕಲಿತರೊಂದು ಭಾಷೆ ಶೃದ್ಧೆಯಲಿ
ಮನಸಿನಾಳದ ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ಭವದಲಿ!

ಅಕ್ಷರಗಳಲಿ ಕತ್ತಿಯ ಅಲುಗಿದೆ,
ಹತ್ತಿಯ ನಯದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯೂ.
ಬೆಂಕಿಯೂ ಅದೇ ದೀಪವೂ ಅದೇ
ಬರೆವ ಬೆರಳಿನ ತುದಿ, ಮನದ ನುಡಿ
ಸುರಿಯಲಿ ಮಂಥನದ ಅಮೃತದಂತೆ!

ಸುಜ್ಞಾನ ಸಾಗರವದು ಅಗಾಧ.
ನಿನ್ನ ಭಾವದಾಳದ ತಿಳಿವಿನ ಹದ
ಆವಿಗಟ್ಟಿಸಲಿ ಹೊಸತನದ ನಿಧಿ
ಅರ್ಥ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳ ತೇರು
ಜಗಬೆಳೆವ ಪದ-ಪದಗಳಲಿ ಹನಿಸಲಿ!

ಅಕ್ಷರಗಳು ನಮ್ಮಂತೆ. ಕೊನೆಯುಂಟು ಅದಕೆ.
ನಾಳೆಗಳ ಬಲವೆಲ್ಲೋ: ಮಂಗಳನ ಮಾತೋ?
ಚಂದಿರನ ಚಕ್ಷುವೊ? ಯಂತ್ರಗಳ ಮಂತ್ರವೋ?
ಅಕ್ಷರಗಳಾಚೆಯೂ ಅರಳಲಿ ನಿನ್ನ ಕಲಿಕೆಯ ಸಾರ
ಸವಿಸವಿಯ ಬೆಳಕಲಿ ಜಗವನುಳಿಸಿ ನಲಿಸುತ!

ಮುರಳಿ ಹತ್ವಾರ್